|
3. Spectacula circi fugienda: alia esse quae in Ecclesia
cernuntur, spectacula salubria. Deterret a theatro Scandalistae.
Amphitheatri cruenta certamina. Venatores cum ursis certantes. Quid
nobis ire per multa? Breviter admonendi estis quid spernere, et quid
diligere debeatis. Fugite, dilectissimi, spectacula, fugite caveas
turpissimas diaboli, ne vos vincula teneant maligni. Sed si
oblectandus est animus, et spectare delectat; exhibet vobis sancta
mater Ecclesia veneranda ac salubria spectacula, quae et mentes
vestras oblectent sua delectatione, et in vobis non corrumpant, sed
custodiant fidem. Amator est quispiam circi? Quid delectat in
circo? Aurigas videre certantes , populos insana furia anhelantes,
quemlibet celerem praecedentem, adversarii sui equum frangentem. Ista
est omnis delectatio, clamare, quia vicit quem diabolus vicit;
exsultare et insultare, quod adversa pars perdiderit equum, cum is qui
tali spectaculo delectatur, vanum perdiderit animum. Vide contra
nostra sancta, sana, suavissima spectacula. Intuere in libro Actuum
Apostolorum, claudum ex utero matris nunquam ambulantem quem Petrus
fecit currentem; vide subito sanum, quem antea intuebaris infirmum
(Act. III, 2-8): et si est in te sanitas mentis, si in te
fulget ratio aequitatis ac delectatio salutis, vide quid debeas
exspectare, vide ubi debeas exclamare; illic ubi equi sani
franguntur, an hic ubi homines fracti salvantur? Sed si te pompa
illa, figura ea equorum , compositio curruum, ornatus et aurigae
superstantis, equos regentis, vincere cupientis; si haec te, ut
dixi, pompa delectat: nec hanc tibi denegavit, qui pompis diaboli
renuntiare praecepit. Habemus et nos spiritualem nostrum aurigam
sanctum prophetam Eliam, qui quadrigae igneae superimpositus, tantum
cucurrit, ut metas prenderet coeli (IV Reg. II, 11). Et si
adversarios, quos et vera virtus vicit, et quos ille volando
transiit, atque ex quorum victoria palmam supernae celsitudinis
accepit, videre desideras: Currus Pharaonis et omnem virtutem ejus
projecit in mare (Exod. XV, 4).
4. Alius fortassis theatri amator admonendus sit, quid fugiat, et
quo delectetur; ac sic voluntatem spectandi non perdat, sed mutet.
In theatris labes morum, discere turpia, audire inhonesta, videre
perniciosa. Sed adjuvante Domino ea ex cordibus vestris firmiter
repellamus. Singula singulis comparemus. Illic intuentur spectatores
propositum nescio quem confictum deum Jovem, et adulterantem, et
tonantem: hic respicimus verum Deum Christum, castitatem docentem,
immunditiam destruentem, salubria praedicantem. Illic fingitur quod
idem Jovis Junonem habeat sororem et conjugem: hic praedicamus
sanctam Mariam matrem simul et virginem. Illic stupor ingeritur
visui, ex usu hominem in fune ambulantem: hic magnum miraculum,
Petrum mare pedibus transeuntem (Matth. XIV, 29). Illic per
mimicam turpitudinem castitas violatur: hic per castam Susannam
castumque Joseph libido comprimitur (Gen. XXXIX, et Dan.
XIII), mors contemnitur, Deus amatur, castitas exaltatur.
Chorus illic et cantio pantomimi illicit auditum, sed expugnat sanum
affectum: et quid tale nostro cantico comparandum sit, in quo dicit
qui amat et cantat, Narraverunt mihi peccatores delectationes suas,
sed non ita ut lex tua, Domine; omnia mandata tua veritas (Psal.
CXVIII, 85 et 86)? Nam illic universa fingit vanitas.
Scandalistarum quis illic forte peritiam admiretur, videre parvulos in
area ludentes, diversas historias exhibentes. Sed videte nostrorum
lusus infantum. In utero Rebeccae duo certant infantes: procedente
majore, minoris manu emissa ex utero, planta majoris apprehensa est
(Gen. XXV, 22, 25). In quorum certamine magni sacramenti
figura monstrata est, ut minor supplantaret majorem, eique postmodum
primatum atque benedictionem auferret. In quibus parvulis quasi
ludentibus, et sacramentum, ut dixi, magnum exhibentibus, et reprobi
iu Esau demonstrantur Judaei, et praedestinati in Jacob apparent
Christiani. Ille enim Jacob unus parvulus sic garriens, multos in
se praedestinatos etiam parvulos demonstrabat infantes, qui ex utero
matris suscipiuntur manibus fidelium, nec eos sic excutiunt, ut in
aere pendeant, sed ut renati in coelo vivant. His igitur
oblectamentis mens delectetur, pascatur anima christiana; hanc
sobrietatem retinens mentis, fugiat ebrietatem diaboli.
5. Nec amphitheatri certamina seducant aut pertrahant christianum:
quo quidem tanto avidius curritur, quanto tardius exhibetur. Sed
etiam ibi quid non periculosum ingeritur aspectibus, quid non
cruentum? ubi; sicut ait beatissimus Cyprianus, voluntas noxia ad
feras homines nullo crimine damnat (Cypr. in epist. 2 ad
Donat.). Non ergo vos, dilectissimi, illud spectaculum crudele
invitet intueri, novem ursis duos altercantes venatores: sed delectet
videre unum nostrum Danielem orando superantem septem leones.
Discerne spiritualis amator certamina: vide duos noxios voluntate ,
vide unum innocentem ac plenum fide. Vide illos pro praemio terreno
suas animas bestiis obtulisse: vide istum in oratione clamantem, Ne
tradideris bestiis animas confitentes tibi (Psal. LXXIII,
19). In illo spectaculo contristatur editor, si venator evadat
illaesus, qui ei plures bestias interemit: in isto nostro sine ferro
pugnatur, nec Daniel laeditur, nec fera occiditur; et sic vincitur,
ut rex miretur atque mutetur, et populi pertimescant, et inimici
dispereant (Dan. XIV, 30-42). Admirabile spectaculum
nostrum, plane mirabile, in quo Deus adjuvat, fides vires impetrat,
innocentia pugnat, sanctitas vincit, praemium consequitur tale, quod
et ille qui vicerit accipiet, et qui donaverit nihil amittet. Ista
spiritualia munera concupiscite, ad haec intuenda et cum omni
securitate spectanda alacriter ad ecclesiam convenite, ab omni
cupiditate carnali propositum cordis revocate, omnem sollicitudinem
vestram Deo gubernandam committite: ut adversarius revereatur, nihil
in vobis inveniens suum; vosque illum repudiantes, ejusque pompis
renuntiantes, posteaquam ab ejus insidiis vestra fuerit eruta
libertas, ne vos inveniat vacuos ille nefarius, quem novimus etiam non
suos tenere cupientem.
|
|
