|
3. Verus Deus abjectis diis falsis colendus. Nos autem,
dilectissimi, quibus donatum est credere, nec solem credamus Deum vel
regem coeli; nec mare, aut nescio quem regem ejus Neptunum, quem
fingit vanitas, non veritas; nec terram et Plutonem: sed credamus in
Deum Patrem omnipotentem, universorum creatorem, regem coelorum.
Qui enim cuncta quia voluit de nihilo fecit, ipse regit quae fecit.
Immortales isti qui a nobis superius commemorati sunt, ideo dii non
sunt, quia et comprehendi et videri hic oculis possunt: caeteros
autem, quos vani vane colunt, Jovem, Saturnum, Martem,
Junonem, Minervam, Venerem, et caetera portenta, non numina
bona, sed nomina mala , homines mortales fuisse, etiam eorum litterae
clamant, qui talibus erroribus delectantur. Nostrae autem sacrae
Litterae qualem Deum praedicent, Paulum audite apostolum:
Immortali, inquit, invisibili, incorruptibili, soli Deo honor et
gloria (I Tim. I, 17). Non videtur Deus noster oculis
carnis, sed videtur oculis cordis; non videtur ad tempus, sed videtur
in aeternum. Sed dicit paganus: Ostende mihi quem colis.
Respondeo: Ego quidem habeo etiam modo quem tibi ostendam, sed tu
non habes oculos unde videas. Beati enim, ait Salvator noster,
mundo corde; quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8). Cor
immundum et tenebris peccatorum obvolutum, Deum quaerit videre? Lux
lucet in tenebris, sed tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I,
5). Numquid quia caecus non videt, ideo lux non non lucet? Si
nosses, o infidelis, dicere Deo vero, Illumina oculos meos
(Psal. XII, 4); videres nobiscum nunc per speculum in
aenigmate, ut possis videre facie ad faciem (I Cor. XIII,
12). Si ex operibus intelligeres artificem, ex creatura conjiceres
Creatorem. Si expavesceres in te, quia non totum capis te;
agnosceres Deum qui fecit te. Non enim vides animam tuam, cum omnia
videat anima tua per carnem tuam. Aut si vides animam tuam, dic mihi
qualis vel quanta sit: utrum quadra, an rotunda; utrum lenis, an
aspera; utrum calida, an frigida; utrum alicujus coloris, an omni
colore carens. Video, deficis; ostendere animam tuam qualis sit,
non potes. Ecce immortalis est anima tua, et vivificat mortalem
carnem tuam. Immortalem dico animam tuam ad utrumque. Si credit,
immortalis est ad vitam: si non credit, immortalis est ad poenam.
Credimus ergo Deum immortalem et invisibilem; non illum quem vos
infideles deum fingitis, simul et adulterantem et tonantem: sed Deum
verum, totius mundi fabricatorem atque rectorem.
|
|
