|
5. De Christi passione. Antidotum ex Christi sanguine.
Crucifixum sub Pontio Pilato, et sepultum. Et hoc credimus, et
ita credimus, ut inde gloriemur. Mihi enim, ait doctor Gentium,
apostolus Paulus, absit gloriari, nisi in cruce Domini nostri Jesu
Christi, per quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo (Galat.
VI, 14). Et nos in hoc gloriemur, in hunc speremus, illi
haereamus. Simul enim vetus homo noster cum illo crucifixus est cruci
(Rom. VI, 6). Nisi enim crucifigeretur ille, mundus non
redimeretur. Poena illa, salus est nostra. Quod Judaeus et
Gentilis detestatur, Christianus inde salvatur. Sed quare Judaeus
detestatur? Quia, sicut Apostolus dicit, illorum delicto salus est
Gentibus (Id. XI, 11). Quod delictum commiserunt Judaei?
Christum tenuerunt, vinctum Pilato tradiderunt, clamaverunt:
Crucifige, crucifige. Quare? quam ob causam? Quoniam suscitavit
mortuum. Audit Pilatus, invenit innocentem, videt populum
saevientem, excusat et dicit: Ego in isto non invenio causam;
accipite eum vos, et crucifigite. Quando dicebat Pilatus, Ego in
isto non invenio causam, accipite eum vos; quid aliud dicebat, quam
hoc: Ad judicem quasi cum reo venistis, sed innocentem legibus
tradidistis, in quem nullum crimen probare valuistis. Non ero
justus, si secundum desiderium vestrum, innocentem occidero; ero ab
hoc facto, a vestra seditione alienus, si vobis eum tradidero.
Accipite eum, inquit, vos, et secundum legem vestram crucifigite.
Et illi: Nos scimus, inquiunt, quia reus est mortis. Quid scit
caecus corde, non corpore? Clamat quod nescit, et ut impleat quod
saevit, dicit se scire quod nescit. Iterum Pilatus audit Jesum; et
responsis ejus in metum missus, consilium invenit quomodo eum
dimitteret. Egressus ad Judaeos dixit: Est consuetudo ut dimittam
vobis unum in pascha; vultis ergo dimittam vobis regem Judaeorum?
Clamaverunt et dixerunt: Noli ipsum dimittere, sed Barabbam
(Joan. XVIII, 30, XIX, 15). Fuit autem Barabbas,
ut Evangelista narrat, insignis latro. O caecitas Judaeorum! o
furia phreneticorum! Noli ipsum dimittere, sed Barabbam: quid fuit
aliud dicere, quam, Occidatur Christus salvator, quia suscitavit
mortuum; dimittatur latro, ut iterum perpetret homicidium? Sed
clamate: quid clamatis nescientes? Occidatur a vobis Christus, et
redimantur gentes. Medicus autem ille animarum qui vos videbat
phrenesi laborare somnum salutis ingerebat: et ideo etiam ipse pro
nobis dormire volebat. Tanquam diceret: Medicus sum, infirmi
estis; infirmitas vestra magna refugit somnum salutis. Ecce dormio
ego propter vos; ut me viso, dormire delectet et vos, et a poenali
morte liberem vos. Sed illis et de illis hoc dicebat, quos credituros
in se postmodum noverat; et pro quibus pendens Patrem rogabat,
dicens: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc.
XXIII, 34). Inter eos erat et ille phreneticus, prius
Saulus, postea Paulus; prius superbus, postea humilis: et ipse
phrenesi laborabat, somnum salutis repudiabat. Sed quid ei fecit
medicus? Prostravit saevientem, erexit credentem; prostravit
persecutorem, erexit praedicatorem (Act. IX). Prostratus ad
terram dormivit phreneticus: surrexit, et factus est medicus. Coepit
in aliis curare morbum quo ipse laborabat, et effectus discipulus
coelestis archiatri, antidotum bibit confectum ex sanguine medici:
prior ipse bibit, et bibendum amatoribus propinavit. Hoc antidotum ex
sanguine crucifixi confectum, etiam ipsi reges terrae biberunt: et qui
erant Ecclesiae persecutores, ejus facti sunt defensores.
|
|
