|
13. De sancta Ecclesia. Sanctam Ecclesiam. Propterea hujus
conclusio sacramenti per sanctam Ecclesiam terminatur, quoniam si quis
absque ea inventus fuerit, alienus erit a numero filiorum: nec habebit
Deum Patrem, qui Ecclesiam noluerit habere matrem; nihilque ei
valebit quod credidit vel fecit tanta bona sine fine summi boni.
Ecclesia, mater est spiritualis: Ecclesia, sponsa Christi est;
gratia ejus dealbata, pretioso sanguine dotata. Totum possidet quod a
viro suo accepit in dote. Lego tabulas matrimoniales ejus, recitabo.
Audite, haeretici, quid scriptum sit: Oportebat Christum pati et
resurgere a mortuis, et praedicari in nomine ejus poenitentiam et
remissionem peccatorum per omnes gentes (Luc. XXIV, 47).
Omnes gentes totus mundus est. Ecclesia totum possidet, quod a viro
suo accepit in dote. Quaecumque congregatio cujuslibet haeresis in
angulis sedet: concubina est, non matrona. O haeresis ariana, quid
insultas, quid exsufflas, quid etiam ad tempus multa usurpas?
Injuriam a te patitur domina ab ancilla; multas ei ingeris
contumelias: licet haec doleat, non te magno metuit sponsa Christi
sancta Catholica. Cum enim respexerit ille sponsus, ejicieris tu ut
ancilla cum filiis tuis; quoniam non erunt haeredes filii ancillae cum
filiis liberae (Gen. XXI, 10). Cognoscatur una sancta et
vera regina Catholica, cui regnum Christus tale dedit, quod eam per
totum mundum diffundens, ab omni macula et ruga mundans, totam
pulchram suo adventu praeparavit.
|
|
