|
4. Christi Nativitas. Fides autem et veritas hoc praedicat, quod
Christus sit natus ex virgine. Sic accepistis, sic vos credere
dixistis, Credo. Haec nativitas Dei et hominis facta est causa
hominis: ut sublimis illa Majestas procedens ex corde Patris,
infunderet se in utero matris, causa exegit pietatis; ut homo
inveniretur perditus, et Deo Patri per Mediatorem restitueretur
inventus. Mira tamen haec nativitas secunda, fratres dilectissimi.
Caeterum illam primam qua de Patre natus est sine aliqua matre, quis
enarrabit? Si hanc non possumus explicare, illam quando valemus vel
inchoare? Si haec ita nos exercet, ut fidei det locum; illam quando
attingimus, quam nec corda potuerunt comprehendere Prophetarum? De
hac tamen secunda mira et ineffabili dicamus aliquid, quod factum est
pro nobis, ut Verbum caro fieret, et habitaret in nobis (Joan.
I, 14). Quis enim non expavescat, cum audit Deum natum? Audis
nascentem, vide in ipso ortu miracula facientem. Alvus tumescit
virginis, claustrum pudoris permanet: impletur uterus matris sine ullo
complexu patris, sentit prolem quae se ignorabat conjugem. Angelus ad
virginem loquitur, a virgine cor praeparatur, Christus fide
concipitur. Miraris haec? Adhuc mirare. Parit mater et virgo,
feta et intacta: nascitur filius sine homine patre, qui fecit et ipsam
matrem. Factor omnium fit inter omnia: portatur manibus matris rector
totius orbis: lambit ubera, regens sidera: tacet, et Verbum est.
Necdum per linguam se demonstrabat quis esset, et universa creatura
suum natum indicat Creatorem. Angeli pastoribus annuntiant, stella
Magos invitat: rusticitas pastorum admonitionem exigit Angelorum,
curiositas Magorum instructa est lingua coelorum. Magi Judaeorum
regem praedicant, Judaei abnegant: illi quaerunt adorare, isti
quaerunt occidere. Dicunt Magi Herodi regi quem quaerunt natum
Regem: dicunt Judaei ex qua civitate Christus surgat regnare.
Utrique praedicant, utrique confitentur: sed illi aliter, isti
aliter; illi, ut inventus adoretur; isti, ut captus necetur. O
Judaei, ad hoc ferentes in manibus lucernam Legis, ut aliis viam
demonstretis, et vobis tenebras ingeratis: ecce Magi primitiae
Gentium Christo offerunt munera, non solum aurum, thus et myrrham,
verum etiam animas suas; et vos repudiat iniquitas propria, ut illum
qui vos venit obligatos liberare, dementes effecti eum quaeratis
occidere! Quid vobis profuit, quod prodidistis Herodi, ubi
Christus nasceretur? Nonne vos laesistis quam Christo aliquid
nocuistis? Audiens enim ille a vobis ubi Christus natus possit
inveniri, vestrae gentis infantes continuo praecepit occidi. Saevit
Herodes, ut inter multos perdat unum: et plurimos necando se efficit
reum, nec occidit quem quaerit hominem Deum. O Herodes, magna tua
iniquitas! et infantes necas, et tuae nequitiae testes cumulas; et
Christus a te non invenitur, quia nondum venit ejus hora ut patiatur.
Teneris quidem persecutor Christi et reus mortis ejus, nihil agendo
in ipso: sed dum multa agis contra ipsum, perdidisti te ipsum. Quid
metuis talem Regem, qui sic venit regnare, ut te nolit excludere?
Quem quaeris, Rex regum est: si velles securus obtinere tuum
regnum, ipsi supplicares, ut ab illo acciperes sempiternum Regnet
Christus quomodo venit regnare: suscipiat credentes, irrideat
persequentes, faciat certantes, adjuvet laborantes, coronet
vincentes; donet sanctitatem, amet castitatem, remuneret
virginitatem. Gaudete, virgines sanctae, virgo peperit Christum.
Non vos contristet sterilitas, quarum fides magna est fecunditas; nec
doleatis non vos esse matres, quae spiritualiter generatis, virgines
permanetis, filios suscipitis, integritatem non amittitis.
Accepistis ab illo nomen maternum, ut decus castitatis in vos
permaneat sempiternum. Amate quod estis, servate quod accepistis.
Imitamini fideles matrem capitis vestri, sponsi vestri: non vobis
denegavit pignora, qui natus est de virgine Maria. Quod tantae matri
contulit, et in sua carne servavit, hoc etiam vobis donavit virgo
mater, sancta caro Christi, ab omni contagione integra. Sed nec
ipsa caro ejus sterilis fuit, dum per eam praedicando spirituales fili
os regeneravit ad vitam, et post passionem per totum mundum
fructificavit occisa.
|
|