|
9. De Spiritu sancto. Credo in Spiritum sanctum. Spiritus
sanctus Deus est, Patre Filioque non minor; sed una majestas, una
potestas, inseparabilis Trinitas, indivisibilis sanctitas, simul
ubique tota: Deus Pater, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus,
non tres dii, sed Trinitas unus Deus. Nec tempore separatur Filius
a Patre, quoniam aeternum Verbum Patris est: nec major est Filio
Pater, quoniam aequalem genuit Deus Deum sine tempore, per quem
fecit tempora. Nec Spiritus sanctus minor est Patre et Filio; cum
sit charitas atque concordia Patris et Filii. Quomodo enim Filius
minor est Patre, ut arianus haereticus praedicat, cum Apostolus eum
dicat Dei Virtutem et Dei Sapientiam (I Cor. I, 24)? Si
Virtus et Sapientia Patris Filius est, qui eum minorem dicit, Deo
Patri contumeliam facit; quoniam eum et minorem sapientiam et infirmam
virtutem in se habere contendit. Aut quomodo Spiritum sanctum minorem
praedicat etiam Filio, cum membra Christi templum Apostolus ponat
Spiritus sancti? Vos, inquit, estis corpus Christi et membra
(Id. XII, 27): et alio loco, Nescitis, inquit, quia
membra vestra templum in vobis est Spiritus sancti (Id. VI,
19)? Quomodo Deus non est, qui templum habet: aut quomodo minor
est Christo, cujus membra templum habet? Non sunt diversi gradus,
ubi est una Trinitas et trina aeternitas. Qui enim diversos gradus
componit, ipse se ab unitate praecidit. Quomodo exsulias, ariane,
quod teneas veritatem, cum te malus error a catholica doctrina
separans, haereticumque protestans a communione totius orbis secernens
in uno angulo damnaverit? Cavete, fratres, doctrinas haereticorum,
tanquam insidias luporum. Oves Christi, audite vocem pastoris
vestri. Qui intrat per ostium in ovile ovium, ille pastor est, ait:
qui autem ascendit per aliam partem, fur est et latro (Joan. X,
1, 2). Cavete fures, cavete latrones: non quiescit pastor
clamare, non sinit etiam suos canes facere. Non se sequestret ovis a
summo pastore, ne ipsa se in depraedationem nequissimi offerat luni
raptoris.
|
|
