|
3. Dominici agri seminatio, exaratio et rigatio. Sed quoniam nos
Dominus atque paterfamilias noster passim et sine ulla discretione
cujuslibet glebae semen verbi sui jacere praecepit (inducit enim in
Evangelio hujus ministri similitudinem, et dicit: Ecce exiit
seminans seminare: et dum seminat, aliud cecidit inter spinas, aliud
in viam, aliud in petrosa, aliud in terram bonam. Et cum
demonstraret quae esset spinosa terra, homines videlicet qui verbum
Dei spinis cupiditatum praefocant tantum semen, et non reddunt fructus
justitiae; similiter de alia terra petrosa atque conculcata via, suae
similitudinis propositae redderet rationem, ad terram bonam pervenit,
et ait: Quod autem cecidit in terram bonam, hi sunt qui cum
acceperint verbum Dei, custodiunt illud et faciunt [Matth.
XIII, 3, 23]; quia non auditores legis justi sunt apud
Deum, sed factores legis justificabuntur [Rom. II, 13]):
non ergo nos, dilectissimi, aut timor spinarum, aut saxa petrarum,
aut durissima via perterreat; dum tamen seminantes verbum Dei, ad
terram bonam tandem aliquando pervenire possimus. Accipe verbum Dei,
omnis ager, omnis homo, sive sterilis, sive fecundus: ego spargam,
tu vide quomodo accipias; ego erogem, tu vide quales fructus reddas.
Melius est enim ut de accepto tu pro te rationem reddas, quam nobis
non erogantibus juste dicatur, Serve nequam et piger, tu erogares,
ego veniens cum usuris exigerem (Matth. XXV, 26, 27). Si
vero te terram infecundam aut spinosam vel siccam sentis, recurre ad
Creatorem tuum. Hoc enim nunc agitur, ut innoveris, ut fecunderis,
ut irrigeris ab illo qui posuit desertum in stagna aquarum, et terram
sine aqua in exitus aquarum, et habitare fecit illic esurientes; et
constituerunt civitatem habitationis, et seminaverunt agros, et
plantaverunt vineas et fecerunt fructum frumenti (Psal. CVI,
35-37). Ex qua terra? Ex illa sterili, spinosa, et
inaquosa. Et tu, unaquaeque anima quae accedis ad Christum, terra
es spinosa et arida. Unde probamus quia talis es? Recole illam
sententiam, quam in primis parentibus accepisti, et invenies quid inde
traxisti. Spinas, inquit, et tribulos pariet tibi (Gen. III,
18). An respondebis non te esse terram spinosam? Si spinas non
haberes, capiti Creatoris tui coronam spineam non imponeres. Quia
ergo et tu talis es, spinarum multitudine, id est peccatorum,
praegravata es: ideo tibi talis cultura impenditur, propterea crucis
ligno exararis, propterea coelesti pluviae praepararis; ut cum fecunda
effecta fueris, non gratuleris de tuis, quae nulla sunt, meritis,
sed reddens bonos fructus, Christi praedices gratiam. Vis nosse
qualis tibi adhibeatur cultura, qualis te desuper perfundat gratia?
Ecce agnosce, Christi cruce exararis, quando ejus signo in fronte
signaris; ejus sanguine rigaris, quando in morte ipsius baptizaris.
Quotquot enim, ait Apostolus, in Christo baptizati sumus, in morte
ipsius baptizati sumus (Rom. VI, 3).
|
|
