|
5. Sanguis Christi quomodo accipiendus. Stephanus, Cyprianus,
Laurentius, Perpetua et Felicitas. Vide, terra, quomodo accipias
hunc sanguinem: quia qui eum bene accipit, accipit benedictionem, qui
vero eum male accipit, judicium sibi bibendo acquirit. Hoc figuratum
est et in illo agro Judae, de quo dictum est quod esset ager
sanguinis: secutum est enim ut diceretur, Fiat villa ejus deserta
(Act. I, 20). Si enim ad Judam pertines, si facta ejus
imitaris, si sanguinem Christi non cum timore et tremore accipis;
eris villa deserta, maledicta, reproba et spinosa. Si autem
sanguinem Christi tota cum reverentia percipis, cognosces per illum
tua tibi dimitti peccata, quoniam ager ille quem comparavit Judas,
figuli dictus est: Habet potestatem figulus luti, ex eadem
consparsione aliud quidem vas facere in honorem, aliud in contumeliam
(Rom. IX, 21). O terra tanto rigata sanguine, responde tanto
sanguini, non sicut Cain et Judas verba excusationis, sed sicut
sancti martyres verba confessionis. Responde sicut respondit beatus
Stephanus, qui in isto agro dominico ut bonus colonus plurimum
laborando genu fixit, atque de terra petrosa vulneratus, ex ea lapides
in suo corpore tanquam in sinu suo collegit; et sudando in opere,
terram sancto sanguine rigando centenum fructum ex martyrio Domino
praesentavit. Responde sicut respondit Cyprianus, Laurentius,
caeterique sancti pueri et puellae, aetas omnis et uterque sexus, qui
percipientes sanguinem Christi, testimonium dicentes, et non negantes
nomen Christi, pro sanguine quem biberunt, sanguinem suum fundere non
dubitaverunt, simulque cum Perpetua et Felicitate in aeternum regnare
meruerunt. Hoc in Apocalypsi revelante angelo, Joannes vidit turbam
multam quam dinumerare nemo poterat. Hanc requirens quaenam esset,
responsum tale accepit: Hi sunt, dictum est, qui laverunt stolas
suas, et candidas eas fecerunt in sanguine Agni (Apoc. VII,
9, 14).
|
|