|
Soliloquia ab Augustino composita memorat Possidius in Indiculo,
cap. 6; et ea recenset Augustinus ipse, lib. 1 Retract., cap.
4, sed quae scribendi methodo et argumenti ratione satis intelliguntur
longe diversa esse ab opere subsequente, atque eadem plane ac illa quae
in primo tomo exstant inter primas ipsius lucubrationes. Iis enim duos
in libros distributis, et dialogi forma conscriptis, cur Soliloquiis
nomen fecerit Augustinus, sic in eodem Retractationum capite docet:
Scripti, ait, duo volumina . . . . de his rebus, quas maxime
scire cupiebam, me interrogans mihique respondens, tanquam duo
essemus, Ratio et ego, cum solus essem; unde hoc opus Soliloquia
nominavi. Tum inde, quas in primo libro, quas in secundo quaestiones
moverit, quaeve in iis dicta repererit minus probanda, disertis verbis
declarat: eaque omnia in Soliloquiis praedictis primi tomi
deprehenduntur, atque iis solis conveniunt. Alterum ex iisdem
Soliloquiorum libris citat Florus seu Beda vulgatus ad I Cor.
XIII. Caeterum libri subsequentis, cui si non inepte, minime
tamen eamdem ob causam inditum Soliloquiorum nomen, nullus veterum
ante annos forte quingentos, nedum ipse Augustinus, meminisse usquam
potuit. Quippe recentius ab incerto auctore collectus est, non modo
ex Augustino, libris praesertim Confessionum ipsius, sed etiam ex
Hugone Victorino, libro de Arrha animae, habetque in trigesimo
secundo capite insertum caput primum Concilii Lateranensis quarti,
circiter an. 1198 habiti, paucis praetermissis verbis . Magnam
porro consensionem et affinitatem in eo reperies cum plerisque
collectaneis opusculis hujusce Appendicis; scilicet cum libris de
Spiritu et Anima, et de Diligendo Deo, cum Manuali, etc. Prae
caeteris vero ad excitandum Dei amorem comparatus, ac piis erga ipsum
affectibus refertus est. Castigatior hic demum exhibetur iste liber
subsidio veterum codicum bibliothecae Regiae, Colbertinae, coenobii
S. Medardi apud Suessiones, et S. Petri de Cultura apud
Cenomanos.
|
|
