|
Ego autem opus manuum tuarum confiteor tibi in timore tuo, quia non in
arcu meo sperabo, et gladius meus non salvabit me (Psal.
XLIII, 7), sed dextera tua et brachium tuum et illuminatio
vultus tui. Alioquin desperarem, nisi quia spes mea es tu qui creasti
me, et non derelinques me, quoniam non derelinquis sperantes in te.
Tu quippe es, Domine Deus noster, suavis et mitis, patiens et in
misericordia disponens omnia (Sap. XI, 21). Et nos si
peccaverimus, tui sumus : et si non peccaverimus, scimus quoniam apud
te sumus computati. Nos folium universi, et vanitas omnis homo vivens
(Psal. XXXVIII 6), et ventus est vita nostra super terram
(Job VII, 7): ne irascaris si cadimus pupilli tui, quoniam tu
nosti figmentum nostrum (Psal. CII, 14), Domine Deus
noster. Num, Deus inaestimabilis fortitudinis, contra folium quod
vento rapitur ostendere vis potentiam tuam, et stipulam siccam persequi
(Job XIII, 25)? num damnabis, rex Israel aeterne , num
damnabis pulicem unum (I Reg. XXIV, 15)? Audivimus de
misericordia tua, Domine, quoniam tu mortem non facis, nec laetaris
in perditione morientium (Sap. I, 13). Propter te oramus te,
ne permittas dominari quod non fecisti huic creaturae tuae quam
fecisti. Si doles de perditione; quid te prohibet Domine, qui omnia
potes, ne semper laeteris de nostra salvatione? Si vis, potes me
salvare: ego autem etsi velim non possum , tam magna est multitudo
miseriarum mearum mecum. Velle quippe mihi adjacet, perficere autem
non invenio (Rom. VII, 18). Velle autem quod bonum est non
possum, nisi tu velis; nec quod volo possum, nisi tua potentia me
confortet; et quod possum, aliquando nolo, nisi tua voluntas fiat
sicut in coelo et in terra; et quod volo et possum, ignoro, nisi tua
sapientia me illustret. Et si sciam, quandoque nolens , quandoque
non valens, imperfecta et vacua transit sapientia mea, nisi adjuver a
vera sapientia tua. In tua autem voluntate cuncta sunt posita, et non
est qui possit resistere voluntati tuae, Domine universorum,
principatum tenens omnis carnis: et quaecumque vis, facis in coelo et
in terra, in mari et in omnibus abyssis. In nobis igitur fiat
voluntas tua, super quibus invocatum est nomen tuum; ne pereat hoc
nobile plasma tuum, quod creasti propter honorem tuum. Et quis est
homo natus de muliere, qui vivat et non videat mortem, et eripiat
animam suam de manu inferi, nisi tu solus eripias, vita vitalis omnis
vitae, per quem omnia vivunt?
|
|
