|
Sancte sanctorum, Deus inaestimabilis majestatis, Deus deorum et
Dominus dominorum, mirabilis, inenarrabilis, inexcogitabilis, quem
tremunt in coelo angelicae Potestates, quem adorant Dominationes et
Throni, et omnes Virtutes pavent a conspectu tuo, cujus potentiae et
sapientiae non est numerus, qui fundasti mundum super nihilum, et mare
colligasti in aere quasi in utre; omnipotentissime, sanctissime,
fortissime, Deus spirituum universae carnis, a cujus conspectu fugit
coelum et terra, ad cujus nutum omnia se subjiciunt elementa: te
adorent et glorificent omnes creaturae tuae. Et ego filius ancillae
tuae per fidem tuam flecto cervicem cordis mei sub pedibus majestatis
tuae, gratias agens quoniam dignatus es per tuam misericordiam
illuminare me. Lumen verum, lumen sanctum, lumen delectabile, lumen
admirabile, lumen superlaudabile, quod illuminas omnem hominem
venientem in hunc mundum (Joan. I, 9), et etiam oculos
Angelorum, ecce video; gratias ago. Ecce video lumen coeli,
interlucet oculis mentis meae radius desuper a facie luminis tui, et
laetificat omnia ossa mea. O si perficeretur in me! Auge, quaeso,
luminis auctor, auge, quaeso, quod interlucet in me; dilatetur,
obsecro, dilatetur ex te. Quid est hoc quod sentio? quis est ignis
qui calefacit cor meum? Quae est lux quae irradiat cor meum? O ignis
qui semper ardes, et nunquam exstingueris, accende me! o lux quae
semper luces et nunquam offuscaris , illumina me! O utinam arderem ex
te! Ignis sancte, quam dulciter ardes, quam secrete luces, quam
desideranter aduris! Vae his qui non ardent ex te, vae illis qui non
illuminantur ex te, o lumen veridicum, illuminans omnem mundum, cujus
lux implet mundum! Vae caecis oculis qui te non vident, sol
illuminans coelum et terram; vae caligantibus oculis qui te videre non
possunt; vae avertentibus oculos, ut non videant veritatem; et non
avertentibus, ut non videant vanitatem! Nequeunt enim oculi tenebris
assueti summae veritatis radios intueri, nec sciunt de lumine aliquid
aestimare, quorum est in tenebris habitatio. Tenebras vident,
tenebras diligunt, tenebras approbant; de tenebris euntes in
tenebras, nesciunt ubi corruant miseri, nesciunt quid amittunt;
miseriores utique qui et sciunt quid amittunt, qui cadunt apertis
oculis, et descendunt in infernum viventes. O lux beatissima, quae
non nisi a purgatissimis oculis videri potes! Beati mundo corde,
quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8). Munda me, mundans
virtus, sana oculos meos, ut sanis te contempler oculis, quem non
nisi sani oculi intuentur; aufer squamas caliginis antiquae radiis tuae
illuminationis, splendor inaccessibilis, ut te videre valeam
irreverberatis obtutibus, et in lumine tuo videam lumen. Gratias tibi
ago, lux mea, ecce video. Dilatetur, obsecro, Domine, visus meus
ex te; revela oculos meos, ut considerem mirabilia de lege tua
(Psal. CXVIII, 18), qui es Deus mirabilis in sanctis
tuis. Gratias tibi ago, lumen meum, ecce video, video, sed per
speculum in aenigmate; sed quando facie ad faciem (I Cor.
XIII, 12)? Quando veniet dies laetitiae et exsultationis, in
qua ingrediar in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei
(Psal. XLI, 5), ut videam videntem me facie ad faciem, et
satietur desiderium meum?
|
|
