|
Deus trine et une, scientiae lumen accende in me, per quod te
intelligere merear trinum et unum Deum, sicut es trinus et unus
Deus. Et ignorantiae tenebras magis magisque sicut coepisti remove a
me, ut spiritualia spiritualiter videam, quantum possibile est humanae
fragilitati. Da mihi in via hac, qua te duce gradior, intellectum,
atque inspira mihi, et semper doce per gratiam tuam, qualiter in te
irreprehensibiliter sit credendum, ut te unum Deum essentialiter
sapiam, et incomprehensibiliter trinum personaliter capiam; Patrem
ingenitum, de Patre Unigenitum, de utroque procedentem et in utroque
manentem Spiritum sanctum, nullum tribus anticipationis vel
posteritatis intervenire momentum, nec dispertitum habere imperium;
non in creandis consilium, regendis perficiendisque creaturis auxilium
opusque divisum. Quidquid illic naturale est, indiruptum; quidquid
personale est, inconfusum. O mysterium ineffabile et prae caeteris
intellectu difficile! Reliqua vero sacramenta quae tenentur in
Ecclesia tua, Domine, stupenda sunt et veneranda; sed istud tui
sacramentum praecellit universa. Hoc nempe tuae individuae Trinitatis
mysterium, et illud coelestis mensae Sacramentum, quae fideles et
pias animas pascit carne et potat sanguine, ne esuriant, neque sitiant
in aeternum, fac me, Deus meus, pura et simplici conscientia
praecipue inter caetera sentire et credere, sumere et retinere. Ne
sinas, quaeso, Domine, fidem in eis meam aliquatenus vacillare; sed
ita semper in eis et de eis pro tua tribuas pietate mihi credere ac
intelligere, sicut veritas eorum se habet. Intret in cor meum gratia
tua, quae sonet sine sono et sine strepitu, loquatur ibi tantorum
omnem veritatem mysteriorum; luce et dulcedine intus ubique, et foris
undique perfundat animam meam iila magistra virtutum, et judex omnium
veritatum; et sic irradiando et saporando eam in ipso veritatis centro
stabiliat atque confirmet, ut nec velim nec possim de tantis mysteriis
aliter sentire, nisi sicut oportet et decet . Omnipotens bonitas,
cujus pietatis aures ipsis pauperum tuorum desideriis patent, intellige
clamorem cordis mei, et fave votis meis. Praesta, Domine, ut ipso
mentis palato sentiam, gustem et sapiam haec ineffabilia sacramenta:
magna enim sunt et mira valde, et ego parvulus in eorum consideratione
deficio, quoties ad intuenda ea fidei oculos attollo. Sed quia uno
modo utraque nobis necessaria sunt ad salutem, Deus auctor omnium,
invisibilis creator, qui es in substantia summa et una divinitas,
atque personaliter vera et perfecta Trinitas: te Deum Patrem exoro
ex quo omnia, et Filium tuum per quem omnia, simulque Spiritum
sanctum in quo omnia; te Dominum meum, quem unum et verum in
trinitate confiteor Deum, quo creati, liberati et illuminati sumus,
supplex rogo tantorum avidus mysteriorum, lacta me, nutri me, et in
mensuram aetatis usque perfecti viri meam extende exiguitatem, ut
solidum hunc et perfectum cibum capere valeam. Imperfectum enim meum
viderunt oculi tui (Psal. CXXXVIII, 16).
|
|
