CAPUT XXXI. De luce divina.

Deus trine et une, Deus omnipotens, apud quem non est transmutatio nec vicissitudinis obumbratio (Jacobi I, 17), et ideo apud te cursus temporis diei noctisque alternatione nequaquam variatur. Deus lux vera, quae sine accessu ea quae eligis illustras, et sine recessu ea quae respuis deseris; et ideo in te nullus defectus, nulla mutabilitas venit. Deus qui in temetipso manendo immutabilis es, sic in se transitoria condidisti, ut apud te transire nequaquam possint; et ideo in conspectu tuo tempus non defluit quod apud nos fine decurrit. Deus in cujus aeternitate fixa manent ea, quae non fixa exterius saeculorum volumina emanant; et ideo aeternitas tua dies est una, quae nec fine clauditur, nec initio aperitur.