CAPUT PRIMUM. Quid his, Utinam saperent, etc., peccator doceatur.

Quoniam, charissime , in via hujus saeculi fugientis sumus, dies nostri sicut umbra praetereunt. Necesse est igitur corde sollicito saepius memorari, quod nostra fragilitas, nostra mortalis infirmitas toties cogit oblivisci. Quid est illud? Quod ipse omnipotens Dominus nostrum sui gratia volens profectum, per beatum Moysen nobis consuluit dicens, Utinam saperent et intelligerent, ac novissima providerent (Deut. XXXII, 29). Eia, frater mi, ecce feliciter poterimus evadere mortis periculum, si diligenter studeamus sequi divinum consilium, quod nobis intimat Dominus dicens, Utinam saperent, etc. O felix et utile consilium, mortis remedium, salutis antidotum, peccatoris speculum, Utinam saperent, etc. O salutifera nostri Redemptoris sententia, ex qua nobis instructio sapientiae, admonitio continentiae, speculum providentiae, exaltatio poenitentiae, acquisitio divinae gratiae datur! Ait ergo, Utinam saperent, etc. O admiranda bonitas nostri Creatoris! o ineffabilis charitas nostri Redemptoris! o praedicanda benignitas nostri Salvatoris! Nos servi nequam sumus, servi negligentes, servi inutiles, qui nostris exigentibus meritis mortem meruimus potius quam vitam: et ecce pius auctor vitae, ipse dator veniae, ipse largitor gratiae nos invitat ad salutem, dicens, Utinam saperent, etc. Quis, nisi periturus homo, haec audiens, ista considerans, non vehementissime gratuletur, et ultra quam fari possit, exsultet in gaudio spiritus in utero ejus, quod ipsi omnipotenti Deo, ipsi regi saeculorum, ipsi Domino Angelorum, ipsi Creatori omnium creaturarum cura est de nobis infirmis et miseris ac mortalibus? Cura ergo permaxima nobis inesse debet, quatenus prae omnibus et super omnia sacris ejus praeceptis diligenter obediamus; et ea devote diligamus, et studiose ea impleamus. Vae nobis in perpetuum, quoniam, teste Apostolo, miserabiliores omnibus hominibus erimus (I Cor. XV, 19), aut deteriores, si haec non fecerimus. Vere ad exsequenda Dei mandata otiosi et inanes existimus, nisi in primis omnia odio habeamus, quae ipsi Domino displicere cognovimus; et illa fideli corde diligamus, quae tremendae ejus majestati placere credimus. Proinde die noctuque exorandus est ipse clemens et misericors Deus et Dominus, ut nobis largiatur auxilium, qui suum tam salutare praestat consilium, dicens, Utinam saperent, etc. Valde mira et utilis est sententia illa, non semel tantum, sed saepius repetenda, Utinam saperent, etc.