|
Frater mi charissime, intellige, quaeso, quae legis. Consideratio
enim hujus sententiae, destructio est superbiae, exstinctio invidiae,
medela malitiae, effugatio luxuriae, evacuatio vanitatis et
jactantiae, constructio disciplinae, perfectio sanctimoniae,
praeparatio salutis aeternae. Ait ergo, Utinam saperent, etc.
Heu, heu! quam paucorum est ista virtus! Pauci sunt qui salutarem
hanc Salvatoris nostri sapiant sententiam: pauci sunt quibus est ante
oculos propriae fragilitatis cognitio, corruptibilis carnis corruptio,
peccatorum recordatio, instantis mortis meditatio, fetentis gehennae
putei consideratio. Ecce quam utile speculum peccatorum. Revera,
bone frater, si te saepius in hujusmodi speculo prospexeris, eris
absque dubio Samsone fortior, Davide cautior, Salomone sapientior.
Illi autem in hoc speculo se saepius considerare neglexerunt; ideo
carnis suae desideriis caecati corruerunt. Igitur si tanti viri tam
horribiliter lapsi sunt in culpam, quibus tanta adfuit fortitudo et
sapientia; quanta cautela, quantoque studio nobis est vigilandum,
quibus inest tanta debilitas, tantaque imperitia? Porro isti tres
viri validi ideo leguntur in sancta Ecclesia, ut fidelibus non ad
exemplum sint ruinae, sed ad speculum cautelae: quatenus nemo nostrum
in sua confidat fortitudine, nemo praesumat de sua sapientia, imo
semper timidi, semper reatus nostri conscii, semper de nostra salute
simus solliciti, nunquam nostrae corruptionis et nostrae mortalitatis
obliti. Qui vero hujusmodi verba negligenter attendunt, non sapiunt,
nec intelligunt, nec novissima provident: et sic in mortem et
damnationem vadunt. Ut igitur mens nostra circa prudentiae studium
evigilet, dominica nos hortatur sententia dicens, Utinam saperent,
etc. Hanc admonitionem salutiferam oculo rationis consideres,
charissime, non in transitu, sed cum studio et deliberatione
saepissime revolvendo: quia sicut thus non redolet, nisi ponatur in
igne, ita nulla sacrae Scripturae sapit sententia, nisi cocta sit in
corde.
|
|
