|
Ecce hic, frater mi, tria in hoc versu proponuntur: scilicet
scientia, intelligentia et providentia. Vult ergo Dominus ut scias,
et intelligas, insuper et provideas. Vult ut scias vitam praesentem
fugitivam, periculosam, brevem, miseriis tabescentem, universae
vanitati subjectam, peccatorum sordibus pollutam, cupiditate
corruptam, in brevi perituram; quatenus quanto infelicior mundus iste
esse conspicitur, tanto facilius pro amore coelestis patriae
contemnatur. Vult itaque Dominus ut fragilem tuam conditionem
intelligas, sic meditando videlicet, quia nudus egressus es ex utero
matris tuae, et nudus reverteris illuc (Job I, 21); quia terra
es, et in terram ibis; in hujus vitae miseriam nudus intrasti, lugens
dies tuos in dolore et aerumna pertransisti, cum luctu et labore hinc
exiturus es. Intelligas ergo quantum sit exitus et ingressus tuus
flebilis, progressus tuus debilis, et egressus horribilis.
Intelligas ergo quantum sis in hac valle miseriae exsul et aegrotus,
virtutibus pauper et modicus , labilis et infirmus, ac in proximo
moriturus. Frater, felix eris, si hujusmodi admonitionem
intelligas, et in corde tuo quasi in libro scribas, et hanc unam quam
tibi trado regulam, servare studeas.
|
Vive Deo gratus, toti mundo tumulatus,
Crimine mundatus, semper transire paratus.
|
|
O quam beatus vir, cujus anima circa hujusmodi studium evigilat! quam
prudenter sapit et intelligit, ac novissima providet! Charissime, et
tu fac similiter. Legisti jam in hoc speculo peccatoris, quid sane
sapias, quid intelligas: restat ut novissima provideas. Ora ergo,
et dic cum Propheta, Notum fac mihi, Domine, finem meum, et
numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi (Psal.
XXXVIII, 5). O utilis oratio, o felix contemplatio, o
necessaria postulatio! Non plane tempora vel momenta quae Pater
posuit in sua potestate, praescire deposcas; sed quod scis advena et
peregrinus in hujus peregrinationis aerumnosae exsilio, homo infirmus
et exigui temporis super terram, intelligas et cognoscas. Ergo,
Utinam saperent, scilicet peccata praeterita quam sint amara. Unde
Jeremias: Vide quam amarum est et malum, dereliquisse te Deum tuum
(Jerem. II, 19). Malum est in culpa, et amarum est in
poena. Et intelligerent, scilicet praesentia quam sint vana.
Ecclesiastes: Vanitas vanitatum et omnia vanitas (Eccle. I,
2). Et novissima providerent, scilicet aeternitatem gloriae quantum
ad bonos, et aeternitatem mortis quantum ad malos; ut sibi providerent
contra sterilitatem futuram, sicut Joseph (Gen. XLI, 33).
Unde Salomon: In omnibus operibus tuis memorare novissima tua, et
in aeternum non peccabis (Eccli. VII, 40).
Revera, charissime frater, si praesentis vitae tuae brevitatem
attendas, et quid tibi deest in agenda Deo condigna poenitentia, in
disciplina praeceptorum ejus observanda, in sanctitate coram ipso
perficienda, saperes et intelligeres, et mortem ante oculos
prospiceres; procul dubio mox sine mora, spretis pompis, postpositis
mundi curis, despectis carnis illecebris, projectis voluptatibus,
contemptis deliciis, in tui custodia vigilares, ac novissima prudenter
provideres. Sapientis enim est non tam cujuslibet rei principium
prospicere, quam finem exitumque providere. Denique felix esse
comprobatur, qui sic cogitat de supplicio ante supplicium, ut postea
supplicii effugiat periculum.
|
|
