SENTENTIA III. De quaestione fati et fortunae.

Quia tuum animum non leviter moveri, et cum praesens essem adverti, et nunc tuis litteris gratius certiusque cognovi, rescriptum tibi non parvi voluminis debeo, etc. Ero tamen alacrior si et saepe commemorare me litteris tuam non pigeat Charitatem, et quid de hac epistola sentias, rescripto edocueris .