|
Fides sine spe et charitate est, si dicas: Credo vera esse ad quae
me vocas; sed ego ea capere non possum, nec volo. Fides sine spe cum
charitate est, si dicas: Credo vera esse ad quae me vocas, et volo
ea consequi; sed non possum. Fides cum spe sine charitate est, si
dicas: Credo vera esse ad quae me vocas, et ea possum assequi si
velim; sed nolo. Charitas sine spe et fide est, si quis dicat,
vehementer se velle sine illecebris corporis sui vivere in aeternum;
sed neque credere esse vitam aeternam, nec, si sit, eam se posse
assequi. Cum fide sine spe charitas est, si et desiderare se vitam
aeternam, et credere esse quis dicat; sed se posse assequi neget.
Spes autem sine fide quomodo esse possit, non invenio. Nemo enim
sperat se posse assequi quod esse non credit. Oportet ergo inesse
animo omnia tria, fidem, spem et charitatem; ut et credat vera esse
ad quae vocatur, et speret se posse assequi, et omnino ea diligat.
|
|
