|
Circa hunc librum non est, quod textum per capita distinguamus, quia
in eo Aristoteles solum facit duo. In primo capite ponit prooemium,
in quo proponit dignitatem utilitatemque huius scientiae, et quo ordine
de anima agendum sit. In reliquis quatuor capitibus varias refert
philosophorum antiquorum sententias circa naturam animae easque
refutat, praesertim recitatis in capite secundo variis opinionibus.
In tertio ostendit animam non esse substantiam, quae seipsam movet,
ut aliqui dicebant. In quarto ostendit animam non esse harmoniam seu
temperationem contrariorum. In quinto ostendit animam non esse corpus
subtilissimum, ut dicebant alii.
|
|