|
Agit hoc capite de sensibili seu de obiecto sensus in communi et duo
facit: primo dividit ipsum, secundo comparat membra dividentia.
CIRCA PRIMUM dividitur primo sensibile in per se et per
accidens: Per se, quod ratione sui sentitur, ut color, sensus.
Dividitur rursus sensibile per se in sensibile proprium et commune.
Proprium dicitur, quod est unius tantum sensus obiectum, vel illud,
circa quod non errat sensus, ut color erga visum. Commune est, quod
a pluribus sensibus percipitur, ut motus a visu et tactu. Numerat
ergo quinque sensibilia communia, figura, magnitudo, numerus, motus et
quies. Sensibile per accidens est, quod non immutat sensum per se,
nec ab eo patitur sensus, sed ratione alterius adiuncti, ut substantia
videtur ratione coloris.
CIRCA SECUNDUM facit duas comparationes: Prima sensibilis
proprii et communis ad sensibile per accidens, quae differunt in hoc,
quod sensibile commune et proprium per se immutant sensum, sensibile
autem per accidens ratione alterius, cui coniungitur. Secunda
sensibilis proprii et communis inter se, quod licet utrumque sit per se
sensibile, perfectius tamen sensibile proprium, quia illi magis
proportionatur temperamentum cuiusque organi.
|
|
