| #### TIT. XV. Forma exordiendi sermonis. |

| #### #### In auribus tam prudentium, tamque venerabilium personarum quemlibet mihi timeo usurpare sermonem, qui nihil penes me nisi conscientiam habeo peccatricem, minorem scientiam et eloquentiam imperfectam, cui opportunius esset silere quam loqui, pasci quam pascere, aures vobis potius exhibere quam linguam. Sed quis sum qui mandatis Domini mei audeam obsistere? Multa de me mihi fiducia; verum ad sanctitatem praecipientis et ad merita vestra convertor, cui necesse est obedire ex regula; idque sine mora. Nam os meum obedientiae necessitas aperit, utinamque illud merita vestra adimpleant gratia ejus, qui ait: Aperi [Dilata] os tuum, et ego implebo illud! (Psal. LXXX.) ####  |