| #### CAP. XXVI. De duobus in agro, quorum unus assumetur, et alter relinquetur. |

| #### #### Erunt duo in agro, unus assumetur, et alter relinquetur: duae molentes in mola, una assumetur, et altera relinquetur: duo in lecto, unus assumetur, et alter relinquetur (Luc. XVII). Possumus per illos qui in agro sunt, homines laicos accipere in saeculo libere viventes. Sicut enim ille qui in campo est habet potestatem quolibet divertendi, sic laici rebus suis libere utentes, potestatem habent quod volunt faciendi: comedunt quando volunt, bibunt quando volunt, et sic de caeteris. Pro tanta ergo libertate sibi concessa, non inconvenienter in agro esse dici possunt. Per illas autem, quae in mola molentes erunt, possumus accipere eos qui rerum ecclesiasticarum curam gerunt: qui recte feminino genere designantur, eo quod infirmitate et fragilitate sua arduitatem vitae contemplativae ascendere non valent, et exteriora tantum tractare negotia permittuntur: qui dum omnium sibi commissorum curam gerunt, quasi per circuitum laboris sui molam ducunt. Per eos vero qui in lecto erunt, possumus eos accipere, qui ab actionibus exterioribus quiescentes solis factis coelestibus vacare, et divinae debent contemplationi intendere. Lectus namque quietem significat. Primi sunt in agro, propter libertatem; secundi in molendino, propter laborem; tertii in lecto, propter quietem. Sed ex his omnibus unus assumetur, alter relinquetur. Assumetur granum, relinquetur palea; assumetur frumentum, relinquetur lolium; assumetur agnus, relinquetur haedus; assumetur piscis, relinquetur anguis; assumetur bonus in praesenti per gratiam, relinquetur malus per culpam; assumetur bonus in futuro ad gloriam, malus relinquetur ad poenam; bonus assumetur ad beatitudinem, malus relinquetur ad damnationem. Interim tamen, dum praesens agitur vita, in omni modo vivendi semper boni sunt malis conjuncti, et sunt in agro, in mola, in lecto bini, boni et mali. Videat igitur modo quisque quomodo sit, et talem se faciat, ut debeat assumi, non relinqui. ####  |