| #### CAP. XVII. Quod Christus omnia infirma nostra praeter peccatum susceperit. |

| #### #### Post supradicta videndum est quod dicit Leo papa: Dominus noster suscepit omnia infirmitatis nostrae praeter peccatum. Ut enim probaretur verum corpus habere, suscepit defectus corporis, famem, sitim, etc., ut probaretur veram animam habere, suscepit defectus animae, scilicet tristitiam, timorem, et caetera hujusmodi. #### Hic potest opponi quod ignorantiam non habuerit, et tamen ignorantia non est peccatum; non ergo omnia nostrae infirmitatis suscepit. Ad quod potest dici, quod sicuti concupiscentia peccatum est, et tamen post remedium sacramenti non imputatur nisi consentiatur illi motui, ita ignorantia est peccatum; et tamen non imputatur nisi negligentia sit, de qua dicitur in Apostolo: Qui ignorat ignorabitur (I Cor. XIV). Sed invincibilis ignorantia non imputatur: est tamen, ut assignavimus, peccatum. Omne enim quod separat inter nos et Deum peccatum dicitur; sed per ista Deo dissimiles sumus et ab eo recedimus: et ideo dicuntur peccata. Si opponitur quod non habuit poenitentiam, hoc non est aliquid inter omnia nostrae infirmitatis. Quod tristitiam habuit et timorem, in Evangelio habemus: Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI; Marc. XIV). Et alibi: Coepit Jesus pavere et taedere (Matth. XIV). Augustinus: Tristitiam sic assumpsit quomodo carnem. Si enim non fuit tristis cum Evangelium dicat: Tristis est anima mea usque ad mortem, ergo et quando dicit Evangelium: Dormivit, non dormivit. Jesus ergo fuit tristis; sed voluntate suscepit tristitiam veram. Ambrosius: Suscepit ergo tristitiam meam, suscepit voluntatem meam. Confidenter tristitiam nomino qui crucem praedico. Inveniuntur tamen aliae auctoritates quae videntur a Salvatore tristitiam et timorem removere. Hieronymus: Ne passio in illius animo dominaretur per passionem, coepit contristari. Aliud enim est contristari; et aliud incipere contristari. Item: Erubescant qui putant Salvatorem mortem timuisse, et passionis pavore dixisse: Pater si potest fieri transeat a me calix iste (Matth. XXVI). Augustinus: Infirmos in se praesignans ait: Transeat a me calix iste. Non enim vere Dominus pati timebat tertia die resurrecturus cum averet Paulus dissolvi et esse cum Christo (Philip. I). Ad quod dicendum est quod est quaedam tristitia et quidam timor, quae in tantum dominantur animo et submergunt rationem, ut hominem, Dei contempto praecepto, ducant in peccatum; sicuti Petrus timore negavit. Et de hujusmodi loquuntur auctores quando dicunt Christum non timuisse. Sed est quidam timor moderatus qui naturaliter inest omni homini, et sine peccato est, sicut fames et sitis; et ille fuit in Christo, horruit quippe mortem. Est etiam notandum quod in Christo fuerunt duae voluntates. Dicit namque Augustinus: Non est alia voluntas Patris quam Filii; et secundum illam voluntatem voluit Christus pati et mori, sicut et Pater volebat. Sed et alia voluntas quae naturalis appetitus potest dici, cujus est nolle mori. Et juxta voluntatem hanc dictum est: Non mea voluntas, sed tua fiat (Luc. XXII). Alibi: Non veni facere voluntatem meam, sed ejus qui misit me Patris (Joan. VI). Sed in eo semper praevaluit voluntas rationis qua idem volebat cum Patre. Quod duae voluntates fuerunt in Christo, habemus a metropolitana synodo, in qua fuit Macharius archiepiscopus damnatus; qui asserebat in Christo non fuisse duas voluntates. Solet etiam quaeri utrum aliquid oraverit vel desideraverit quod non impetraverit. Quidam volunt dicere quod non sit exaudita illa oratio qua ipse orabat: Pater si fieri potest transeat a me calix iste; quia ex humana infirmitate illud orabat. Similiter volunt dicere quod ipse secundum humanum affectum voluerit salutem omnium. Unde illud: In siti mea potaverunt me aceto (Psal. LXVIII); id est cum desiderarem fidem illorum. Sed cum ipse dicat in Joanne: Non pro his rogo qui de mundo sunt (Joan. XVII); non videtur quod unquam oraverit nisi pro salvandis. Non enim videtur conveniens quod ejus oratio non fuerit exaudita; vel quod ipse aliquid oraverit quod Patri sciret non placere, cum ipse omnia sciret. ####  |