| #### QUAESTIO CI. |

| #### #### Credidit Abraham Deo, et reputatum est illi ad justitiam (Rom. IV). Quaeritur cur dicat reputatum est, quasi non esset vera justitia quam habuit per fidem, sed aliquid quod reputatum est ad justitiam: si enim deberes mihi equum, non convenienter dicerem: Da mihi equum, et reputabo illum pro equo; sed congrue dicere valerem: Da mihi asinum, et reputabo eum pro equo. Solutio. Si homo non peccasset, haberet omnimodam justitiam, quae consistit in omnimoda praeceptorum Dei impletione, ut nil omnino concupisceret contra rationem, et ut Deum ex toto corde diligeret, sed post peccatum, et propter peccatum homo non potuit hanc perfectam justitiam habere, cui merito debetur aeterna beatitudo: sed Deus per gratiam suam dat homini fidem, quam item per eamdem gratiam reputat pro illa perfectione: ac si justitiae perfectionem haberet. ####  |