| #### TITULUS CAPITULI XI: Quare omnes coelestes essentiae communiter virtutes coelestes nominantur. LITTERA. |

| #### #### His autem definitis, illud dignum intelligere oportet, ob quam causam omnes similiter angelicas essentias, virtutes coelestes vocare consuevimus. Non enim est dicendum ut in angelis, quod omnium novissima est dispositio ipsa sanctarum virtutum. Et quidem novissimarum sanctam, et decoram illuminationem superpositarum essentiarum dispositiones participant; ultimae vero primarum nullo modo. Et cujus gratia coelestes quidem virtutes omnes divini intellectus nominantur; seraphim autem, et throni, et dominationes nullo modo. Participatae enim extremae ab excellentissimis sunt universalibus proprietatibus. Ipsi namque angeli, et ante angelos archangeli, et principatus, et potestates post virtutes ab ipsa theologia ordinati communiter saepe a nobis similiter cum aliis sanctis essentiis coelestes virtutes vocantur. Dicimus autem quod communiter in omnibus utentes coelestium nominatione virtutum, non confusionem quamdam uniuscujusque dispositionis proprietatum introducimus; sed, quia in tria dividuntur secundum se supermundana ratione omnes divini intellectus, in essentiam, et virtutem, et operationem, cum simul omnes, aut eorum quosdam inobservate coelestes essentias, aut coelestes vocamus virtutes, periphrasticos, de quibus sermo est, significare nos existimandum, ex ea, quae per singulos eorum est, essentia vel virtute. Neque enim superpositam proprietatem facile est jam a nobis discretarum sanctarum virtutum minoribus omnino annectere essentiis in conversione inconfusae angelicorum ornatuum ordinationis. Juxta enim saepe a nobis recte redditam rationem ipsae quidem superfirmatae dispositiones abundanter habent minorum etiam sacras proprietates; ultimae vero majorum superpositas universitates non habent, particulariter in eas primo apparentibus illuminationibus per primas proportionaliter eis distributis. ####  |