| #### TIT. XLII. De septem fluminibus Aegypti, id est vitiis mundi, et de musca, id est anima illis infecta, et de sibilo Dei quo ab illis avellitur. Et de ape, id est hypocrita, etiam a Domino abacta, et de duplici terra, bona et mala. |

| #### #### In illa die sibilabit Dominus musca quae est in extremo fluminum Aegypti, et api quae est in terra Assur, et venient et requiescent omnes in torrentibus vallium, et in cavernis petrarum (Isa. VII). Aegyptus est mundus tenebris erroris peccati ignorantiae involutus. In Aegypto septem sunt flumina ex uno fonte; in mundo septem vitia ex una radice superbiae. Initium omnis peccati superbia. Quae quamvis ex uno fonte sint, diversi tamen sunt coloris, et diverso modo perniciem ingerunt. Primum flumen inanis gloria, nitidum est, quodam nitore superducto placens, sed subito in se trahens incautos et demergens; secundum flumen invidia lividum est, quadam horrenda profunditate suspectum; tertium ira, fervidum et turbulentum; quartum tristitia, tetrum et nubilum, omnino periculosum; quintum avaritia, Scylla vel Charybdis rapax, omnia trahens ad se, deglutiens et absorbens; sextum gula, quaedam vorago, et barathrum foedas generans ex se exhalationes et corruptelas; septimum luxuria, luteum et viscosum. Musca igitur est anima nostra, inquieta, sordida et impudica quae discurrendo hunc pungit, illum maculat, alium veneno malitiae corrumpit, sicut musca, inquieta, sordida et lasciva, ita molesta omnibus et exosa ubicunque insidet, pungit vel maculat. Et haec movens de fonte superbiae, et per omnia flumina discurrens pervenit ad flumen luxuriae quod est extremum flumen Aegypti hujus. Postquam pertransierit omnia flumina vitiorum, capitur musca nostra, delectatur, sordescit et ita implicatur ut non minis, non promissis, non verberibus, non praedicatione vel exhortatione possit inde moveri, facilius occidi posset quam avelli, nec certe avellitur unquam nisi sibilo Dei. Sibilus iste dulcis, suavis lenis est inspiratio Spiritus sancti. Si igitur muscae pius Dominus sibilare dignatur et compunctionis gratiam infundere, in flumine non poterit detineri. Gratias Deo qui nec tales muscas a sua misericordia repulit, miseretur omnium et nihil odit eorum quae fecit quia benignus est et misericors, etc. Sibilat etiam api quae est in terra Assur. Assur enim interpretatur elatus. Hic est diabolus superbiae caput; hujus terra est maledicta. Est autem alia terra benedicta: Unde: Benedixisti, Domine, terram tuam (Psal. LXXXIV). Deus mandat nubibus suis ut pluant in eam, et ipsa imbrem suscipiens germinat herbam virentem devotionis quae bonis aquis alitur. Terra vero maledicta producit spinas et tribulos. Unde: Maledicta terra in opere tuo, etc. (Gen. III). Haec est terra Assur. In hac morantur apes, id est hypocritae, qui sicut apes mel in ore, sed aculeum habent in cauda, de quibus Dominus sic conqueritur: Circumdederunt me sicut apes (Psal. CVII). Veniunt Judaei cum Herodianis dicentes: Magister, scimus quia verax es, etc. (Matth. XXII). Ecce quomodo componant favos et mella congregent, sed quia capere quaerunt in sermone, aculeum habent in cauda, de quibus propheta: Qui loquuntur pacem cum proximo suo (Psal. XXVII). Ecce mel in ore; mala autem in cordibus eorum, ecce aculeus in cauda. Apes ergo habitans in terra Assur est hypocrita, totis desideriis habitans in mundo. Si ergo huic et muscae sibilet Deus, venient passibus fidei et amoris, et requiescent in cavernis petrarum, melius quam in extremo fluminum Aegypti vel terra Assur, quia tribulatio et angustia in omnem animam operantis malum (Rom. II). Illius enim quietis extrema luctus occupat. ####  |