| #### CAP. VI. Unde coepit Antiphonarum usus. |

| #### #### Hos quinque psalmos Antiphonarum solemus cantare. Usus antiphonarum in Ecclesiis ab Ignatio episcopo Antiochiae ut Tripartita narrat historia coepit actitari. Ita enim narrat. Dicendum est tamen unde coepit initium ut in Ecclesia Antiphonae decantentur. Ignatius, Antiochiae Syriae tertius post apostolum Petrum episcopus, qui etiam cum ipsis degebat apostolis, vidit angelorum visionem, quomodo per Antiphonas sanctae Trinitati dicebant Hymnos. Isque modum visionis Antiochenae tradidisse probatur Ecclesiae; et ex hoc ad cunctas transivit Ecclesias. Antiphona autem dicitur eo quod juxta ejus modulationem altera pars chori contra alteram sonet, dum duae chori partes psalmum alternatim decantant. Post haec sequitur Lectio a pastore prolata, deinde psalmus. Et quoniam in eo suavis et beneplacita est modulatio, ne cor sui oblitum per superbiam, quae ex dulci modulatione nasci solet evanueris, sequitur versus per quem mens ad se revocatur et excitatur, ut melius attendat sequentia, hymnum scilicet beatae Mariae, qui ad expellendas diurnas illecebras in initio noctis decantatur. Quem enim superbia in die rapit extra se, audiens: Dispersit superbos (Luc. I), revertatur ad se. Si quem temporalium rerum appetitus delectat, Divites dimisit inanes (ibid.), eum ad se retrahat. Si quem specialis afflictio conturbat, recogitet quia Dominus exaltat humiles (ibid.). Si cui obrepit potentia hujus saeculi, supprimat eam Deposuit potentes (ibid.). De Oratione, et quando preces faciendae sint, vel non, et quare, superius dictum est ####  |