| #### CAPUT XII. DE JUGI MEDITATIONE REGULAE. |

| #### #### Ut autem vos in hoc libello tanquam in speculo possitis inspicere, ne per oblivionem aliquid negligatis, semel in septimana vobis legatur. #### Ideo legi praecipitur, quatenus memoriter frequenter teneatur. Beatus enim Jacobus dixit: Qui perspexerit in lege perfectae libertatis, et manserit in ea, non auditor obliviosus factus sed factor operis; hic beatus in facto suo erit (Jac. I). Et bene hunc libellum dicit speculum; quia in eo tanquam in speculo inspicere possumus quales sumus, sive pulchri, sive foedi, sive justi, sive injusti; utrum quisquam nostrum regulariter vivat; utrum proficiat, an deficiat; utrum Deo placeat an displiceat. Scriptura quippe nobis sacra nostram interiorem repraesentat imaginem; ostendit quid formosum, quid deforme sit in anima, et qualiter pulchritudo justitiae debeat observari, qualiter debeat virtutum decor componi; quomodo vitiorum macula debeat abstergi. Pravorum usus est mala semper tegere, et quae egerint nunquam retractare. Quidquid faciunt caeca mente pertranseunt. At contra sancti viri in Scripturis sacris quotidie non cessant inspicere vitam suam, moresque suos vigilanter pensare. Et si quid deforme vel incompositum aut inordinatum invenerint, mox quod secundum scriptum vident, reformare et componere se student: quatenus sancti et immaculati coram Deo tam in corpore inveniantur quam in anima. Ideo Psalmista ait: Tunc non confundar cum perspexero in omnibus mandatis tuis (Psal. CXVIII). Et Apostolus admonet, dicens: Renovamini spiritu mentis vestrae (Ephes IV). Et iterum: Noster homo interior renovatur de die in diem (II Cor. IV). Unde aperte subjungitur: #### Et ubi vos inveneritis ea quae scripta sunt facientes, agite gratias Deo bonorum omnium largitori. #### Gratiarum actiones Patri luminum semper a nobis debentur, a quo omne datum optimum et omne donum perfectum (Jac. I). Scriptura teste descendit. Nemo est enim donis Dei beatus qui donanti existit ingratus. Et Apostolus: Quid habes quod non accepisti? (I Cor. IV.) Merito ergo Domino Deo nostro gratias agere admonemur, ut agnoscat homo si quis bene vivit gratia Dei se habere, et ut proficiatur in dilectione justitiae non aliunde consecuturum. Quae cogitatio pium facit. Ipsa est enim sapientia quae pietas vocatur, qua colitur Pater luminum. Colitur autem sacrificio laudis gratiarumque actionibus, ut cultor ejus non in seipso sed in Domino glorietur. #### Ubi autem sibi quicunque vestrum videt aliquid deesse, doleat de praeterito, caveat de futuro, orans ut ei debitum dimittatur, et in tentationem non inducatur. ####  |