| #### CAP. VI. Quare in duabus sumatur speciebus. |

| #### #### Nunc dicendum videtur quod licet in duabus sumatur speciebus; tamen in utraque integer Christus sumitur. Non enim corpus sine sanguine vel sanguis sine corpore esse potest; sed ideo in duabus speciebus sumitur ut significetur hujus sacramenti effectus duplex. Valet enim, ut ait Ambrosius, ad tuitionem corporis et animae; et quod sumitur in pane valet ad utrumque, et similiter quod in vino sumitur, quia et in pane totum et integrum, et in vino similiter totum et integrum sumitur. Sed si in pane tantum sumeretur, alterum tantum significaretur, scilicet quod ad tuitionem corporis valet; et iterum si in vino tantum sumeretur (licet hoc sufficeret ad corporis et animae tuitionem) tamen hoc solum significaretur quod pro salute animae sumeretur. In sanguine enim anima significatur. Itaque in duabus sumitur speciebus, quia redemptio est corporis et animae. Animam enim a peccatis liberat, et corpus resurrectioni futurae praeparat. Unde etiam in Veteri Testamento legitur quod postem utrumque sanguine agni livierint Hebraei, quia in Aegypto liberati sunt ab angelo exterminatore (Exod. XII). Per utrumque postem anima et corpus significantur. Gregorius: Quid namque sanguis agni sit jam non audiendo, sed bibendo didicistis; qui sanguis super utrumque postem ponitur quando non solum ore corporis, sed etiam ore cordis hauritur. Integer Christus sumitur in utraque specie; scilicet illa persona in qua sunt illae naturae, divinitas, caro et anima; et tamen in solum corpus Christi transit ille panis materialis, sicut integer Christus in cruce et tamen sola caro vulnerata fuit. Item notandum est quod non duplex sumptio debet dici quamvis in duabus sumatur speciebus; quoniam unum sacramentum est et una benedictione consecratum. Unde non bis sed semel tantum communionem dicitur accipere qui in illis duabus sumit speciebus, nec debet dici iteratio hujus sacramenti nisi secundum eamdem speciem. ####  |