| #### CAP. VI. De Jonatha et David abscondito in agro. |

| #### #### Venite Jonathas in agrum juxta placitum David, et puer parvulus cum eo. Et ait ad puerum suum: Vade, et affer mihi sagittas, quas ego jacio. Cumque puer cucurrisset, jecit aliam sagittam trans puerum (I Reg. XX). Quid est quod Jonathas, servare volens David, cum ille lateret in agro juxta lapidem, duas sagittas jecit, quas puer parvulus, ignorans quid faceret, collegit et in civitatem retulit, nisi quod Pater Filium suum Unigenitum, quem ad salutem humani generis mittendum decreverat, in littera legis Judaeis nescientibus absconditum habuit? David ergo absconditus est in agro, et Christus celatus est in mundo, de quo Joannes ait: In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognovit (Joan. I). Juxta lapidem sedebat, quia in tabulis legis conscriptus erat, ut est illud: Dominus Deus tuus, Deus unus est, et non assumes nomen Dei tui in vanum (Deut. XV). Saul superbus et invidus David simplicem et humilem odio habens dum sederet inter epulas, mortis filium esse cum judicabat, et Judaica perfidia inter epulas paschales de nece Domini tractabat. Cumque illuxisset mane, venit Jonathas, et caetera ut supra posuimus, jecit sagittam, et jecit alteram. Sic et Deus Pater, illucescente mane fidei, prius testimonium legis de Christo protulit, deinde prophetas misit. Collegit autem Jonathae puer sagittas, et attulit ad dominum suum, et quid ageretur penitus ignorabat. Sic et Judaicus populus libros legis et prophetarum portans, quasi divinitus conscriptos honorabat, sed eum, quem Moyses et prophetae praedixerant, ignorabat. ####  |