| #### CAP. XIX. De Juda, et fratribus ejus Simone, Jonatha, Joanna et Eleazaro. |

| #### #### Postquam Judas missum ab Antiocho fugavit Lysiam, dixit Judas ad fratres suos: Ecce contriti sunt inimici nostri. Ascendamus nunc mundare sancta, et renovare (I Machab. IV). Fratres Judae quatuor dicuntur esse, id est, Simeon et Jonathas, Joanna et Eleazarus. Hi quinque sunt filii Mathathiae, Mathathias interpretatur donum Dei, Judas confitens, Simon obediens, Jonathas columna dans, Joanna Dei gratia, Eleazarus Dei auxilium interpretatur. Hi autem filii Mathathiae sunt, qui ex dono Dei haec omnia procedunt. Judas igitur mundat, Simon aedificat, Jonathas renovat, Joanna ornat, Eleazarus protegit et conservat. Judas templum mundat, quia confessio mentem a vitiis purgat. Simon aedificat, quia ad hoc obedientia laborat, ut aedificium boni operis in altum crescat. Jonathas sancta renovare non desinit, quia columbina simplicitas aedificat, quod calliditas antiqui hostis, id est diaboli, quotidie destruit, et in primo homine dextruxit. Joanna faciem templi coronis aureis ornat, quia notitiam victoriosae mentis Dei gratia moribus commendat. Sed haec omnia nihil proficiunt, nisi per Eleazarum, id est, auxiliante Deo et ordinante fiant. Si enim quod agis non Deo, sed tibi ascribis, non aedificas, sed subvertis. Et elegit Judas sacerdotes sine macula voluntatem habentes in lege Dei: et mundaverunt sancta, et aedificaverunt domum intrinsecus: et aedem, et atria sanctificaverunt, et fecerunt vasa sancta nova: et intulerunt candelabrum, et altare incensorum, et mensam in templum. Et obtulerunt sacrificium super altare holocaustorum novum (ibid.). Sacerdotes sine macula Judas eligit, quando virtutes, quae in ara cordis ministrant, immaculatas reddit. Qui in lege Dei voluntatem habent, quia aliter medullatum sacrificium non offerrent, et mundaverunt sancta, id est devotionem mentis, ab omni malitiae culpa. Et aedificaverunt intrinsecus domum, ipsam videlicet conscientiam, diversis qualitatibus morum. Et sanctificaverunt aedem et atria: intus mentem, et exterius opera. Et fecerunt vasa nova sancta. Vasa nova sancta faciunt, qui in novitate conversionis, juxta praeceptum novi hominis, id est, Christi, corda sua componunt. Et intulerunt candelabrum, et altare incensorum, et mensam in templum. Per candelabrum possumus intelligere Dei verbum; per lumen candelabri, doctrinam verbi; per altare incensorum devotionem orationum, non suavem fumum adulationum; per mensam, divinae Scripturae memoriam. Sicut enim aliquis in iis, quae ponuntur in mensa reficitur, sic animus iis, quae ad memoriam reducit, quasi diversis ferculis saginatur. Et obtulerunt sacrificium super altare holocaustorum novum. Super altare holocaustorum novum sacrificant, dum in contritione cordis, carnis desideria mactant. Haec igitur mentem renovant, et ab immunditiis pollutam purgant. Qui igitur in hac civitate Hierusalem, id est, in pace manent; qui Judam, id est, confessionem ducem prae caeteris habent; qui templum, id est, animum a vitiis mundant, et quae destructa sunt quotidie restaurant: credo si non deficiant, quod ex hac Hierusalem ad coelestem sine mora transibunt. ####  |