| #### CAPUT 2 |

| #### #### (I COR. II.) Quid est ergo quod dicit: Non judicavi me scire aliquid inter vos nisi Jesum Christum, et hunc crucifixum? Solutio. Hoc dicit ideo, quia de mysterio Unitatis et Trinitatis inter minus capaces omnino tacuit, Christum esse Salvatorem, et caetera, quae simpliciores capiunt, tantum praedicans. #### Quam praedestinavit Deus ante saecula. Cum praedestinatio solius naturae rationalis sit, quandoque tamen praedestinare ponitur pro praeparare. #### Quam nemo principum hujus saeculi cognovit. Si enim cognovissent, etc. Objicitur illud ex Evangelio, Hic est haeres, venite occidamus eum (Matth. XXI): quod nimirum Judaei de Christo dixisse intelliguntur. Et illud quod ad eos dixit Pilatus: Ecce rex vester (ibid.). Potest dici quod licet daemones scirent Christum esse Deum; non tamen cognoverunt quod quam in humano genere habebant potestatem, per ipsum amitterent. #### Quidam sic exponunt, ecce haeres, id est qui se facit haeredem; et, ecce rex vester, qui se facit regem vestrum. Et secundum hos Judaei non vere Christum cognoverunt. Nobis autem, quod aliqui ex his vere eum cognoverunt, scilicet, esse promissum in lege, et vere justum videtur. Malo enim nemo invidet sed bono tantum. Sed Judaei illi invidebant: quomodo ergo non bonum esse credebant? Item, cum Deum se esse praedicabat, ipsum aut verum esse credebant, et sic cognoscebant aut fallacem: et sic non bonum putabant: quomodo igitur invidebant? Praeterea in Evangelio Joannis cum dixisset Dominus: In judicium venit in hunc mundum, ut qui non vident videant: et qui vident saeci sint (Joan. IX): et respondissent Pharisaei: Nunquid et nos caeci sumus? dixit eis Jesus: Si caeci essetis, non haberetis peccatum; nunc vero dicitis: Quia videmus; et peccatum vestrum manet (ibid.). Sed dicemus, quod illi videntes non vident, qui ei, quod vident et intelligunt, non acquiescunt. Velut amoris vehementia malum, quod audit de amico, non facile credere permittit; sic ardor invidiae bono, quod audit vel videt in aliquo, acquiescere non sinit. In populo autem Judaeorum tempore Christi quinque genera hominum fuerunt: aperte boni, ut apostoli; occulte boni, ut Nicodemus. Alii seductorem putabant, putantes obsequium praestare Deo, occidendo Christum, et suos, de quibus dicit Apostolus. Si cognovissent, etc. Et Petrus: Scio quod per ignorantiam fecistis (Act. III). Alii erant in lege periti scientes eum esse Christum in lege promissum; sed facibus invidiae credulitati acquiescere non poterant. Erant adhuc aliqui, qui nec credebant, nec decredebant eum esse bonum, sed dubitabant. Quales erant illi forsitan qui dicebant: Si Filius Dei est, descendat nunc de cruce, et credimus ei (Matth. XXVII). #### Nos autem accepimus spiritum, qui ex Deo est. Ille Spiritum habet, qui pro donis gratis datis Deo gratias agit, eisque utitur in bono, et propter Deum intelligens quae a Deo donata sunt ei. #### Animalis non percipit illa, quae sunt Spiritus Dei. Animalis tribus modis dicitur, vel qui vegetationem habet ab anima unde factus homo in animam viventem; vel vita, vel animi sensu, ut alibi dictum est. #### Spiritualis autem judicat omnia, et ipse, etc. Spiritualis discernit quae saluti necessaria, et quae repugnantia. #### Spiritualis a nemine judicatur ad damnationem. Potest quidem spiritualis a spirituali reprehendi ut Petrus a Paulo. ####  |