| ### PARS SEPTIMA DECIMA. ### DE FINE SAECULI. ###  |

| #### CAP. I. De tempore adventus Christi in novissimo Augustinus ad Esycium. |

| #### #### De Salvatoris adventu qui exspectatur in fine, tempora dinumerare non audeo, nec aliquem prophetam de hac re numerum annorum existimo praefinisse. Sed potius illud praevalere quod ipse Dominus ait: Nemo potest cognoscere tempora quae Pater posuit in sua potestate (Act. I). Tempora ergo computare hoc est [kh][r][oac][n][o][u][sf] chronous ut sciamus quando sit hujus saeculi, vel adventus Domini nihil aliud mihi videtur quam scire velle quod ipse ait, scire neminem posse. Opportunitas vero illius temporis profecto non erit, antequam praedicetur Evangelium universo orbi in testimonium omnibus gentibus. Apertissima enim de hac re legitur sententia Salvatoris dicentis: Et praedicabitur hoc Evangelium regni in universo orbe in testimonium omnibus gentibus. Tunc veniet finis (Matth. XXIV). Tunc veniet quid est nisi ante non veniet? Quanto post ergo veniat incertum nobis est. Ante tamen non esse venturum dubitare utique non debemus. Si ergo latet, quando Ecclesia fructificante atque crescente, universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit. Ante quippe non erit. Tunc revelabitur ille iniquus, id est Antichristus, quem Dominus Jesus Christus interficiet spiritu oris sui (II Thess. II). ####  |