| #### TITULUS 22 |

| #### #### Si fures introissent ad te, et latrones, quomodo conticuisses? Nonne furati essent sufficientia sibi? Si vindemiatores intrassent ad te, nonne saltem racemos reliquissent tibi? #### Fures, sunt simulatores et callidi, qui provocant iram Dei. Latrones, sunt passiones et morbi. Porro daemones, sunt vindemiatores. Primi simulate carnem macerant. Secundi eam gravissime cruciant. Tertii ipsam deturpant, et humiliant: sed omnes rapiunt sibi sufficientia: quia neque daemon, neque morbus, neque hypocrita quidquam agit, nisi quod divina dispensatio disponendo permittit. Hinc Dominus per Job: Circumdedi, inquit, mare terminis meis, et posui vectem, et ostia, et dixi: Hucusque venies, et amplius non procedes, et hic confringes tumentes fluctus tuos (Job XXXVIII). Mare vero Dominus circumdat, quando impetus affligentium carnem judiciorum suorum dispensatione modificat: ut insani tumida unda fervoris plano frangatur littore occulte. Dicit ergo Dominus: Si fures introissent ad te, etc. Ac si diceret: Si illi, qui sine meo judicio nil possunt adeo te in angustia et contra tuum commodum affligunt, quid facient amici mei, qui te affligendo placebunt mihi, tuae providentes utilitati? Unde et sequitur: #### Quomodo scrutati sunt Esau: investigaverunt abscondita ejus? #### Amici Christi veritatis discipuli, Esau, id est carnis, abscondita investigant: quia non solum manifesta carnis opera, sed etiam carnalium cogitationum amputare student superflua Unde Job: Quare lacero carnem dentibus meis et animam meam porto in manibus meis? (Job XIII.) Item: Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine (Job XXXI). ####  |