| #### CAP. XXIX. De halcyone. |

| #### #### Halcyon maritima avis est, quae in littoribus fetus suos edere solet, ita ut in arenis ova sua deponat medio fere hiemis; nam id tempus fovendis habet deputatum fetibus, quando maxime insurgit mare littoribus, quando etiam vehementior fluctus illiditur, tunc repentina placiditate, in gratiam aut naturam hujus avis aura mitescit, et positis ovis mare seipsum demittit, omnes cadunt procellae, mitescunt flatus ventorum, ac placidum ventis stat mare, donec ova foverit halcyon sua. Septem autem dies sunt quibus educit pullos, fetusque absolvit illico, alios quoque septem adjungit dies, quibus enutriat pullos suos, donec incipiant adolescere. Nec mireris tam exiguum nutrimenti tempus cum absolutio fetuum tum paucorum dierum sit. Tantam autem gratiam dicunt huic avi ministratam esse et indultum divinitus, ut hos quatuordecim dies nautae praesumptae serenitatis observent, quos et halcyoneos vocant, quibus nullus tempestatis motus horrescat. #### De phoenice vide lib. I, cap. 49. ####  |