| #### CAP. XII. De Quinquagesima. |

| #### #### Sequitur Quinquagesima, quae ipso die Paschae finitur quia per quinque sensuum opera tendendum est ad resurrectionis gloriam. Quoniam ergo diversis mundi illecebris et delectationibus sensus nostri facile capi possunt, et ipsa sensuum instrumenta quasi fenestrae sunt, quibus mors intrat ad animam, nisi custodia apponatur, ideo in Quinquagesima tanquam in expeditione solliciti dicimus in Introitu missae, Esto mihi in Deum protectorem et in locum refugii, etc. (Psal. XXX). Ipsum precamur ducem militiae nostrae dicendo: Et propter nomen tuum dux mihi eris et enutries me (ibid.). Apostolus in Epistola nos docet qualiter nos amari debeamus, et dicit: Nunc autem manent fides, spes, charitas, etc. (I Cor. XIII). Triumphator militiae nostrae Deus est, cui dicimus in Responsorio: Tu es Deus, qui facis mirabilia (Psal. LXXVI). Et iterum: Liberasti in brachio tuo populum tuum (ibid.). Tractus praecipit ut Deo serviamus, non ei cui nosipsos vendidimus. In Sexagesima seminavimus, in Quinquagesima fructum colligimus in Evangelio. Nos enim sumus caecus ille qui quod devote postulavit a Domino accepit. Tres itaque gradus notandi sunt in his tribus Dominicis. Prima Dominica planctum continet captivorum sub dominio vitiorum esse nolentium. Secunda voluntatem fugae demonstrat, dum Dominum dormitare putant nondum de ejus auxilio securi et dicunt: Exsurge, quare obdormis, Domine? (Psal. XLIII.) Quasi: Nisi exsurgens affueris nobis, fugiemus. Tertia Dominica consilium agit quomodo se muniant; in qua Dominum non jam tanquam dormientem alloquuntur dicentes, Esto mihi in Deum protectorem (Psal. XXX). ####  |