| #### CAP. III. Item de eadem moraliter. |

| #### #### Moraliter Judaea confessionem peccatorum designat, in qua fidelis animus seipsum judicans humiliter accusat. In hac siquidem Judaea Hierusalem fundata esse dicitur, quia in confessione peccati peccator poenitens Deo reconciliatur. Confitebimur tibi, Deus, confitebimur, et invocabimus nomen tuum (Psal. LXXIV). Per hoc quod dicit confitebimur, confessio necessaria esse perhibetur. Quod tamen confitebimur replicat, misericordiam divinae pietatis demonstrat, et ne desperes innuit, qui iterum peccantem si poeniteat, non repellit. Eamus iterum, ait Dominus, in Judaeam (Joan. XI). In Judaeam iterum Dominus ire discipulos hortatur, ut si quis peccaverit, poeniteat, et iterum peccatum humiliter confiteatur. In quacunque enin hora peccatum confitendo peccator ingemuerit, Scriptura testante procul dubio salvus erit (Ezech. XVIII). Attende qualiter diligit, qui toties et tam benigne peccantem recipit. Si haec attendis, Domini misericordiam cognoscis. Notus, inquit, in Judaea Deus (Psal. LXXV). In Judaea Deus cognoscitur, quia in confessione peccati misericordia Dei manifeste demonstratur. Per pietatem siquidem peccantem revocat, per patientiam sustinens exspectat. In Bethlehem Judae Christus nascitur, sed in Nazareth nutritur, et tamen non Bethlehemites, sed Nazareus appellatur. In Bethlehem Judae Christum natum Scriptura fuisse meminit, quia per confessionem spiritualiter ad hominem Deus descendit. Nazareth flos sive munditia interpretatur. In Nazareth igitur nutritur et habitat, qui in flore munditiae delectatur, et eam semper amat. ####  |