| #### TIT. XCVI. De ingressu verbi Dei. |

| #### #### Quatuor modis sermo divinus ad humanam animam ingreditur. Intrat ad primam induratam et propria malitia caecatam, cum virga ut puniatur, rigidus et crudelis, damnans ipsam ac dicens: Tollatur impius ne videat gloriam Dei (Isa. XXVI). Intrat ad secundam lapsam et propria conscientia perterritam cum parabola, ut reparetur; terribilis sed salutaris, eam invitans curando ac dicens: Fili, ne differas converti ad Dominum de die in diem (Eccli. V). Intrat ad tertiam justificatam et pro sui probatione flagellatam, cum sententia, consolatorius et amatorius, ipsi animae dicens: Beatus vir qui suffert tentationem; quoniam cum probatus fuerit accipiet coronam vitae quam repromisit Deus diligentibus se, etc. (Jac. I). Intrat ad quartam emeritam et coelesti remuneratione dignam, cum gratia, ut remuneretur, gratus atque festivus eam invitans ad praemium et dicens: Propera, columba mea, formosa mea, et veni (Cant. II). In figura hujus mystici sermonis Moyses rigidus verbis, in manu ferens virgam durissimae contritionis, in conspectu obdurati graditur Pharaonis. In figura secundi terribilis, sed salutaris, Nathan propheta ad David prostratum et propriae conscientiae reatu constrictum, cum parabola correctionis ingressus, reprehendendo dejectum relevavit, et errore relicto, justitiae restituit. In figura tertii amabilis et consolatorii, Isaias propheta ad regem Ezechiam justum quidem, sed ad sui probationem corporali debilitate aegrotantem, cum sententia divinae consolationis ingressus, jam probatum, jam patientia eruditum sanavit, et de manu regis Assur protegere repromisit. In figura quarti grati et festivi Gabriel angelus aspectu jucundus, habitu decorus, sermone placidus, ad Mariam ingressus est, eam venerabiliter salutavit fructumque coelestem quasi suae virginitatis praemium repromisit, dicens: Ecce concipies in utero, et paries filium, etc. (Luc. I). ####  |