| #### CAP. III. De pia rursum Dei invocatione, et mentis per eam tranquillitate et gaudio, et de animae Deum non quaerentis miseria. |

| #### #### Te igitur, clementissime, invoco in animam meam, quam praeparas ad capiendum te, ex desiderio quod inspiras ei. Intra, rogo, in eam, et coaptata eam tibi ut possideas illam quam fecisti et refecisti, et ut habeam te velut signaculum super cor meum. Quaeso, piissime, invocantem te ne deseras, qui priusquam te invocarem me vocasti et quaesisti, ut ego servus tuus te quaererem, quaerendo invenirem, et inventum amarem. Quaesivi et inveni te, Domine, et amare desidero. Auge desiderium et da quod peto, quoniam si cuncta quae fecisti mihi dederis non sufficit servo tuo, nisi teipsum dederis. Da ergo te mihi, Deus meus, meus, redde mihi te; en amo, et, si parum est, amem validius. Tui ergo amore teneor, tui desiderio flagro, tui dulci memoria delector. Ecce dum tibi mens mea suspirat, et tuam ineffabilem pietatem meditatur, ipsa carnis sarcina minus gravat, cogitationum tumultus cessat, pondus mortalitatis et miseriarum more solito non hebetat. Silent contraria cuncta, tranquillaque sunt omnia. Cor ardet, animus gaudet, memoria viget, intellectus lucet, et totus spiritus ex desiderio visionis tuae accensus in invisibilium amorem rapi se videt. Assumat spiritus meus pennas ut aquilae, volet et non deficiat; volet et perveniat usque ad decorem domus tuae et thronum gloriae tuae, ut ibi super mensam refectionis civium supernorum pascatur de occultis tuis in loco pascuae juxta fluenta plenissima. Tu esto nostra exsultatio, qui es nostra spes, salus atque redemptio. Tu esto nostrum gaudium, qui es futurus praemium. Te semper quaerat anima mea, et tu praesta ut quaerendo non deficiat. Vae miserae animae, quae Christum non quaerit nec amat, arida siquidem manet et misera. Perdit enim quod vivit qui Deum non diligit. Qui curat vivere nisi propter te, Domine, nihil est et pro nihilo est. Qui tibi vivere recusat, mortuus est. Qui tibi non sapit, desipit. Misericordissime tibi me committo, reddo, et concedo, per quem sum, vivo, et sapio. In te confido, spero, et totam spem meam pono, per quem resurgam, vivam, et requiescam. Te cupio, diligo et adoro; cum quo manebo, regnabo, beatus ero. Anima, quae te non quaerit nec diligit, mundum diligit, peccatis servit, vitiis subjecta est. Nunquam quieta, nunquam secura est. Famuletur tibi semper mens mea, piissime, suspiret tibi peregrinatio mea, ardeat in tui amore cor meum. Requiescat in te, Deus meus, anima mea. Contempletur te in mentis excessu. Cantet laudes tuas in jubilatione, et haec sit in hoc exsilio consolatio mea. Confugiat mens mea sub umbram alarum tuarum ab aestibus cogitationum hujus saeculi. Repauset in te cor meum, cor mare magnum tumens fluctibus. Dives omnium bonorum, dapum supernae satietatis, opulentissime largitor Deus, da lasso cibum, collige dispersum, libera captivum, redintegra scissum. En stat ad ostium et pulsat (Apoc. III). Obsecro per viscera misericordiae tuae, quibus visitasti nos oriens ex alto, jube pulsanti misero aperiri, ut liberis gressibus ingrediatur ad te, et requiescat in te, et reficiatur de te pane coelesti. Tu es enim panis et fons vitae. Tu lumen claritatis aeternae. Tu omnia, ex quibus vivunt recti, qui diligunt te. Deus lumen cordium te videntium, et vita animarum te amantium, et virtus cogitationum te quaerentium, ut sancto tuo amori inhaereant; veni, rogo, in cor meum, et ab ubertate voluptatis tuae inebria illud, ut obliviscatur ista temporalia. Pudet atque piget me talia pati qualia mundus iste agit. Triste est mihi quod video. Grave est quod de transitoriis audio. Adjuva me, Domine Deus meus, et da laetitiam in corde meo. ####  |