| #### INCIPIT EXPOSITIO. TITULUS 1 |

| #### #### (ABDIAS I.) Visio Abdiae. Abdias interpretatur Domini servus, per quem Salvator significatur. Unde et in Isaia sub persona Patris ad Filium loquentis ita legitur: Audi, Jacob, serve meus, et Israel quem elegi (Isa. XLI). Item ad eumdem: Servus meus es tu, Israel; dedi te in lucem gentium, ut sis salus mea usque ad extremum terrae (Isa. XLIX). Hinc ipse Salvator humano generi exprobrans ita: Servire, inquit, me fecisti in peccatis tuis (Isa. XLIII). Quoniam vero quatuor sunt servitutis genera, alia namque est necessaria, alia conditionalis, alia muneratoria, alia liberalis: videamus sub quo servitutis genere servivit libertas, infirmata est virtus, humiliavit se felicitas, inclinavit se Deitas. Neque enim primo genere servivit, qui necessitate nihil fecit; neque secundo, qui captivitatem captivam duxit; neque tertio, qui hominibus dona dedit; sed sub quarto. Hinc est illud: Holocaustum et pro peccato non postulasti tunc dixi: Ecce venio (Psal. XXXIX). Item: In capite libri scriptum est de me, ut facerem voluntatem tuam; Deus meus volui, et legem tuam in medio cordis mei (ibid.). Vere servitus libera, per quam nec natura corrupta, nec conditio mutata, nec pactio facta, sed voluntatis identitas obedientiae inclinata. Hinc est illud: Gratis venundati estis; et sine argento redimemini (Isa. LII). Haec de nomine. Nunc dicamus de visione. Prophetici idioma est eloqui, ut ibi consolatio ventura innuatur ubi visio ponitur. Unde et Abdias gentis adversariae, id est Idumaeae, destructionem, quae magnam Judaico populo attulit consolationem, in exordio prophetiae suae proposuit visionem, dicens: Visio Abdiae. Ob humilitatis custodiam, propheta de se quasi de alio loquitur; quia privilegium meretur amittere, qui concesso dono abutitur, vel permissa potestate. Abdiae visio, Verbi est incarnatio. De qua visione per Psalmographum dicitur: De coelo respexit Dominus; vidit omnes filios hominum (Psal. XXXII). Oculi Verbi, fuerunt judicium et misericordia. His oculis nostrae formam vidit redemptionis, dum incarnatam veritatem exhibuit judicii et misericordiam praemii; judicium discretionis, et misericordiam remissionis. His oculis respexit Petrum, quando eum et per veritatem judicii vocavit ad fletum, et per misericordiam ejus delevit peccatum (Luc. XXII). Primum aperiendo, diluit culpam, secundum, reddit gratiam. Hos sponsa laudat oculos, in Canticis dicens: Oculi tui sicut columbae super rivulos aquarum (Cant. V). Aquae, sunt coelestis dona sapientiae; rivuli, sunt donorum varietates; columba, dantis est gratia. Oculi igitur sunt columbae super rivulos aquarum; quia et per judicii veritatem gratis illuminat, et per misericordiae benignitatem gratis muneribus ornat. Visio igitur Abdiae incarnatio est Sapientiae, quae oculo utroque respexit mundum. Juxta illud in Evangelio Joannis: Verbum caro factum est, et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Joan. I). ####  |