| #### CAP. XVIII. De mustela et aspide. |

| #### #### De mustela praecipit lex non manducare eam, eo quod immundum animal est (Levit. XI). Mustela dicitur quasi mus longus. Nam telos [[t][eac][l][o][sf]] Graece longus dicitur. Haec ingenio subdola, in domo ubi habitat, cum catulos genuerit, de loco ad locum transfert, mutataque sede locat. Serpentes etiam, ac mures persequitur. Duo autem sunt genera mustelarum. Alterum enim silvestre est, distans magnitudine. Has Graeci ictidas vocant. Alterum in domibus oberrans. Quidam dicunt eas aure concipere, et ore parere. E contrario dicunt quidam ore semen concipere, et per aurem parere. Dicuntur autem peritae esse medicinae, ita ut si forte occisi fuerint earum fetus, si eos invenire potuerint, redivivos faciant. Sic nonnulli fidelium liberter quidem accipiunt divini verbi semen, sed inobedientes effecti praetermittunt, et dissimulant quae audierunt. Isti tales non solum mustelae comparantur, sed etiam aspidi surdae et obturanti auros suas, ut non audiat vocem incantantis. Physiologus dicit quod aspis hanc habet naturam, ut si quando venerit aliquis homo ad speluncam, ubi habitat aspis, et incantarit eam omnibus carminibus ut exeat de cavernis suis, illa ne audiat vocem incantantis, ponit caput suum ad terram, et unam aurem premit in terram, alteram vero cauda sua obturat. Tales sunt istius mundi homines divites, qui unam aurem deprimunt in terrenis suis desideriis, alii vero posterioribus peccatis suis peccata nova semper addentes, obdurant corda, et ita fit ut non audiant vocem incantantis, id est, praedicantis verbum Dei. Isidorus: ####
| #### “Falso opinantur qui dicunt mustelam ore concipere, aure effundere partum.” |
#### ####  |