| #### TIT. LXXIX. De quatuor voluntatibus hominis. |

| #### #### Quatuor sunt genera voluntatis humanae: Sicca in reprobis et terrenis, quorum corda nullo rore gratiae perfunduntur; Recta in inchoantibus, quae vitae pristinae obliquitatem relinquentes ad boni operis rectitudinem mutatione voluntatis assurgunt; devota in proficientibus, qui usu orationis assiduae in amorem bene agendi coelitus eriguntur; perfecta consummatis, qui pene nil aliud nisi Deum cogitantes, in ipso totius desiderii sui finem reponunt. Inter siccam et rectam voluntatem quoddam firmamentum est, ut qui volunt transire non possint, perversa scilicet intentio inter rectam et devotam, inolita male agendi consuetudo; inter devotam et perfectam, corporalis refectio. Quae tria dum quasi lapides duri in via nostri corporis se opponunt, ne de virtute in virtutem ascendamus, impediunt. ####  |