| #### CAP. XIII. De ove. |

| #### #### Ovis molle pecus lanato corpore, inerme animal, animo placidum, ab oblatione dictum, eo quod apud veteres in initio non tauri, sed oves in sacrificio mactarentur. Ex his quasdam bidentes vocant eas, quae inter octo dentes duos altiores habent, quas maxime gentiles in sacrificio offerebant, vel quae essent biennes. Ovis sub adventu hiemis, quia inexplebilis ad escam, insatiabiliter herbam carpit, eo quod praesentiat asperitatem hiemis adfuturam, ut prius herbae pabulo se faciat quam gelu adurente omnis herba deficiat. ####  |