| #### CAPUT 19 |

| #### #### Sequitur: #### Sanctificate jejunium, vocate coetum. Congregate senes, omnes habitatores terrae in domum Dei vestri: et clamate ad Dominum: A, A, A, diei: quia prope est dies Domini, et quasi vastitas a potente veniet. #### Postquam sacerdotes purgati sunt per poenitentiam et ordinati per obedientiam, jure coetum vocant ad Ecclesiam, decenter senes et habitatores terrae congregant ad extorquendam veniam, ad placandam superni judicis iram, ad impetrandam misericordiam, quia scriptum est: Qui obturat aurem suam ne audiat legem, oratio ejus fiet exsecrabilis (Prov. XXVIII). Unde et alibi dictum est: Quiescite agere perverse, discite benefacere, quaerite judicium, subvenite oppresso, judicate pupillo, defendite viduam: et venite, et arguite me, dicit Dominus (Isa. I). #### Intuere, lector, ordinem impetrandae misericordiae, flagitandae divinae clementiae: modum eundi ad thronum gratiae. Prius est enim sanctificare jejunium: postea vocare coetum: deinde congregare senes, et populum: deinde clamare ad Dominum in commune. Jejunium sanctificare ostendit nobis Salvator, dicens: Tu autem cum jejunas unge caput tuum, et faciem tuam lava (Matth. VI). In facie operatio, in ablutione compunctio, in unctione compassio, in capite mentis devotio. Haec omnia jejunii exigit sanctificatio, ut scilicet abstinentiam purificet compunctio, ordinet compassio, toleret devotio: formet operatio. Compunctio sui, compassio proximi, devotio Dei. Actio vero ad alterutrum suum refert negotium. Coetus proprie est sapientium. Senes sunt prudentes. Terrae habitatores sunt legis inquisitores. Clamor ad Dominum est supplicatio pro remedio contra infortunium. Cujusmodi vero supplicatio debeat fieri Propheta ostendit in praesenti, dicens: Clamate ad Dominum: A, a, a, diei: quia prope est dies Domini. Non debemus premere silentio, quae a quodam accepimus Judaeo juxta Gamalielis naenias eloquenti et perito. Ait enim: Joel praevidens venturae captivitatis imminens exitium, superni judicis exstinguere impetum ex affectu plangentis (sic), praeterita revocans ad memoriam, judicem satagit circumvenire et ad pietatem festinat inflectere, dicens: A, a, a, diei; quia prope est dies Domini. Ter posuit A, quia tria praecipue fuerunt judaici populi infortunia. Primum quando tenti sunt ab Aegyptiis: secundum quando ab Assyriis: tertium quando a Babyloniis. A, interjectio est plangentis, et factum miserandum mirabiliter exponentis. Dicit ergo: A, intravit Israel in Aegyptum; Jacob accola fuit in terra Cham (Psal. CIV). A, sicut turbines ab Africo veniunt de deserto: veniunt de terra horribili (Isa. XXI). A, aquila grandis magnarum alarum; longo membrorum ductu: plena plumis et varietate, venit ad Libanum et tulit medullam cedri (Ezech. XVII). Ac si diceret: A, Aegypto manum dedimus, et inde dolor. A, et Assyriis, ut saturaremur panibus, et inde moeror. A, repulit Dominus altare suum, et maledixit sanctificationi suae (Psal. LXXVI), et inde terror. Ac si diceret: A, nunquid in aeternum projiciet Deus, aut non apponet ut complacitior sit adhuc? A, usquequo exaltabitur inimicus meus super me? (Psal. XII.) A, tu exsurgens, Domine, misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus (Psal. CII). #### Aliter ter posuit A: quia sunt mala quoque tria: ignorantia, concupiscentia, et miseria. Legis naturalis praevaricatio attulit ignorantiam. Legis scriptae transgressio inordinatam propagavit concupiscentiam. Prophetiae contemptus ministravit miseriam. Dicatur ergo: A, praevaricata est lex naturalis: inde dolor, sed vindicatum est in ea captivitate Aegyptiaca. A, praevaricata est lex scripta, inde moeror: sed vindicatum est in ea, captivitate Assyria. A, contemnitur prophetia, inde terror: sed et hoc disponis vindicare, captivitate Babylonica. A, incidimus in miseriam, quam vindicasti. A, decidimus in concupiscentiam, quam punisti. A, incidemus in miseriam horrendam, quam disposuisti. #### Aliter quae super trina captivitate diximus, ad ultimam referre possumus. Tria siquidem Babylonicae captivitatis fuerunt miserrima infortunia. Templi scilicet eversio, urbis destructio, populi transmigratio. Ac si diceret: A, populus tuus in transmigratione in captivitatem ducetur: sed miserere, Domine, plebi tuae, super quam invocatum est nomen tuum (Eccles. XXXVI), et Israel, quem coaequasti primogenito tuo. A, civitas destructur; sed miserere civitati sanctificationis tuae Hierusalem, civitati requiei tuae. A, templum evertetur: Sed audi, Domine, hymnum (III Reg. VIII), et orationem, quam servi tui orant coram te hodie: ut sint oculi tui aperti (ibid.) super domum hanc die ac nocte. Haec historice dicta sunt. ####  |