| #### CAP. VII. De hydro et hydra. |

| #### #### Est animal in Nilo flumine, quod dicitur hydrus, aquaticus serpens, id est in aqua vivens. Graeci enim hydor [[rbuac][d][oh][r]] aquam vocant. Inde hydrus aquaticus serpens, cujus ictu obturgescunt, quem morbum boam [fiboam] dicunt, eo quod fimo bovis curetur. Secundum poetas hydra est draco multorum capitum, qualis fuit in Lerna palude provinciae Arcadiae, quem cum Hercules occidere vellet, uno capite caeso, tria capita exsurgebant. Sed hoc fabulosum est. Nam constat quod hydra dicta multorum capitum, est locus evomens aquas vastantes vicinam civitatem, in quo uno meatu clauso multi erumpebant, quod Hercules videns loca ipsa igne exussit, et meatus clausit. At hic hydrus praefatus inimicus est crocodilo, et hanc habet naturam et consuetudinem, ut cum venerit et viderit crocodilum in littore dormientem, vadit et involuit se luto, quo possit facilius illabi in fauces crocodili. Crocodilus igitur subito eum vivum transglutit, ille vero dilanians omnia viscera ejus, non solum vivus, sed etiam illaesus exit. Sic igitur mors et infernus figuram habent crocodili, quorum inimicus est Dominus noster Jesus Christus. Nam assumens humanam carnem, descendit ad infernum, et disrumpens omnia viscera ejus, eduxit eos qui injuste ab eo detinebantur in morte. Mortificavit enim ipsam mortem resurgens a mortuis, et illi insultat per prophetam dicens: O mors, ero mors tua, morsus tuus ero, inferne (Ose. XV), quia et corpora multorum sanctorum cum Christo eo tempore resurrexere (Matth. XVII, 27). ####  |