| #### CAP. XIV. De introitu et processione ministrorum. |

| #### #### Sacerdote ad altare ingressuro debet tota praesens Ecclesia dilatare animam suam, et amplioris fidei sinu memoriam incarnationis tenere, et sanctorum qui eum ab initio mundi exspectaverunt, et ejus adventum suspiriis, laudibus atque precibus expetierunt memor esse, et eorum contemplatione in voces erumpere praecinendo Antiphonam quae dicitur Ad introitum. Nam sicut Introitus sacerdotis, ingressum Filii Dei in mundum hunc, sic Antiphona quae dicitur Ad introitum, voces et exspectationem praefert patriarcharum et prophetarum. In Processione quae significatae rei aptissime congruit, praecedunt flammantes cerei, in signum et memoriam quod per adventum Christi sedentibus in regione umbrae mortis lux orta est eis (Isai. II). Praeveniunt sacerdotem ministri duo, non pariter neque a latere incessum coaequantes, sed ante subdiaconus. Significant hi duo Vetus et Novum Testamentum, sive utriusque praedicatores, quorum lex prior est tempore, dignitate vero posterior. Evangelium autem tempore posterius, prius est dignitate. Isti sunt duo pedes angeli qui descendit de coelo amictus nube, et posuit pedem suum dextrum super mare, sinistrum autem super terram (Apoc. X). Legalis autem moralitas tranquillius audita est. Evangelicam vero dignitatem, ut est: Ego et Pater unum sumus (Joan. X); et: Antequam Abraham fieret ego sum (Joan. VIII); et: Diligite inimicos vestros (Luc. VI). Velut mirabiles elationes maris, fluxa et falsa corda timuerunt. Subdiaconus praefert Evangelii textum clausum, quia lex testimonia Christi continet, sed sub umbra figurarum, quia antequam Agnus aperuisset sigilla septem, clausum erat in libro legis passionis ejus sacramentum. Thuribulum haec omnia praecedit, sed adhuc vacuum, et significat corda ad audiendum verbum Domini parata, et carbones verbi Domini ad incendendum thymiama orationum et laudum desiderantia. In quibusdam tamen Ecclesiis sacerdos ad altare accedens, statim thurificat. Nam praedictus angelus, sicut in Apocalypsi legimus, stetit juxta aram templi, tenens thuribulum aureum (Apoc. VIII) in manu sua, dum in conspectu Ecclesiae se ostendit Filius Dei habens corpus ab omni labe purissimum; quod implevit de igne, quia corporaliter in ipso septiformis Spiritus sancti gratia requievit. Interim chorus cantat Kyrie eleison; quod significavit universalis Ecclesiae preces, quae sunt incensa vera, de quibus ibidem dicitur: Data sunt ei incensa multa, ut daret de orationibus sanctorum omnium super altare aureum, quod est ante thronum (ibid.). Acolythi usque ad Kyrie eleison luminaria tenent: quia doctores, illuminatores Ecclesiae, verbo et exemplo lumen fidelibus praebere debent, quoadusque ipsi Deum moribus imitari incipiant, et Christum veram lucem omnem animam illuminare cognoscant. ####  |