| #### CAP. IX. De Jairo archisynagogo, et haemorroissa. |

| #### #### Erat quidam de archisynagogis nomine Jairus: et videns Jesum procidit ad pedes ejus, et deprecabatur eum, dicens: Quoniam filia mea in extremis est, veni, impone manum super eam, ut sana sit et vivat (Luc. VIII). Jairus interpretatur illuminatus et significat Judaicum populum in antiquis patribus, prophetis, Moyse. Samuele, David et aliis illuminatum. Archisynagogi filia est Synagoga legali institutione disposita, quasi unica Moysi nata. Haec duodecimo anno, id est tempore pubertatis appropinquante, quando spiritualem prolem Deo generare debuit, moriebatur, subito languore consternata. Sed, pergente Domino ad filiam archisynagogi, morbosa mulier patiens fluxum sanguinis praeripit salutem, quia sic dispensata est salus humani generis, ut primo aliqui ex Israel, deinde plenitudo gentium intraret, et sic omnis Israel salvus fieret (Rom. XI). Mulier ergo sanguinaria a Deo curata Ecclesia est de gentibus ingenti carnalium delectationum fluxu polluta, et a coetu fidelium segregata: haec cum Christus Judaeam salvare decerneret, ad jam paratam aliis salutem spe certa praevenit, et multa expenderat in medicis, id est in theologis, prophetis, legum saecularium doctoribus, qui se utilia vivendi praecepta dare promittebant. Daemones quoque, quasi hominibus consulendo, se ut deos colendos dicebant. Quibus audiendis quanto magis naturalis industriae vires expendebant, tanto minus sanari poterant. Sed cum audissent Judaicum populum aegrotare, et verum medicum de coelo venisse, coeperunt languoris sui et sperare et inquirere remedium. #### Et notandum quod puella duodenis fuit, et mulier annis duodecim sanguinis fluxum passa est, id est quando haec nata fuit, illa infirmari coepit: una enim, eademque saeculi aetate et Synagoga in patriarchis nasci, et gentes foedari idolalatria coeperunt. Unde retro in turba accessit, et tetigit vestimenta ejus, et confestim cessavit fluxus sanguinis ejus. Gentium Ecclesia venit retro, quia Deum in carne non vidit praesentem; sed post ad fidei et ad agnitionis gratiam pervenit, et tactu vestimentorum, id est participatione sacramentorum ejus, meruit sanari a peccatis. Fluxus quippe sanguinis (Matth. IX), originem peccati, et primordium immundae cogitationis significat, ex quo omne peccatum nascitur. Sed Dominus non solum opera, sed et verba mala, et cogitationes pravas, sacramentis evangelicis quasi suis vestimentis a fonte obscenitatis emundat. Quod turba dicitur quidem opprimere et una sanata est, significat quod multi sunt vocati, pauci electi (Matth. XXII). Muliere sanata nuntiatur puella mortua, quia Ecclesia gentium labe vitiorum exuta, continuo Synagoga est perfidiae invidiaeque letho resoluta: perfidiae quidem, quia in Christum credere noluit; invidiae vero, quia Ecclesiam credere doluit. Resuscitabitur puella, cum postquam plenitudo gentium intraverit, omnis Israel salvus fiet. Dominus, dum suscitaret puellam paucis retentis, alios ejecit, quia infidelibus non sunt revelanda mysteria divina, nec irrisoribus miracula divina. Secundum moralem sensum, Dominus quotidie mulierem sanat, cum animam diversis vitiis corruptam per gratiam curat. Turba quoque ejicitur, ut puella suscitetur; quia, nisi saecularium curarum multitudo ejiciatur a corde, anima intus jacens mortua non suscitatur. Dum enim sese per multas cogitationes spargit, ad considerationem salutis nullatenus se colligit. ####  |