| #### CAP. XXI. De viperae natura. |

| #### #### Physiologus dicit de vipera quod quando coitum facit, masculus infert os suum in os feminae, et illa deglutiens semen, abscindit caput masculi, et masculus moritur statim. Intellige ergo quid faciat concubitus meretricius. Cum autem creverint catuli in ventre, viperam perforant mordentes et sic exeunt mortua matre. Hoc exemplum directum est ad Pharisaeos hujusmodi rem perpetrantes: Progenies viperarum, quis ostendet vobis fugere a ventura ira? (Matth. III.) Viperae enim comparati sunt Pharisaei obscenis operibus et desideriis servientes. Occiderunt enim patrem suum Christum, et matrem Ecclesiam persecuti sunt. Physiologus etiam dicit: Tria sunt genera viperarum nocentium, tresque ejus naturae. Primum, cum senuerit, impedimentum habet oculorum, ut non videat; sed vide quid faciat. Jejunat quinquaginta diebus atque noctibus, donec laxetur pellis ejus, tuncque vadens querit excisam et asperam petram, et transit per ipsam, sicque pelle illa spoliatur et juvenescit. Angusta est porta, et arcta via quae ducit ad vitam (Matth. VII). Secundae viperae natura est quod, quando pergit ad bibendum, aut ad coeundum cum anguilla, evomit prius venenum suum in spelunca sua vel fovea. Imitemur et nos hujus solertiam, ut, quando veniemus aquam bibere, id est divinos sermones in Ecclesia Dei audire, non afferamus nobiscum pulvereas et maculosas saecularium rerum concupiscentias, sed mundatis conscientiis nostris, per humilitatem et veram confessionem ingrediamur in templum Domini, orantes et psallentes in cordibus Domino. Tertiae vero viperae natura est talis ut cum viderit hominem nudum, timens fugiat eum. Si autem vestitum perspexerit, insilit in eum. Sic et nos spiritualiter intelligamus, quia quandiu pater noster in paradiso erat nudus, non praevalebat adversus eum diabolus, serpens antiquus. Sed postquam tunica est indutus, id est mortalitate corporis, tunc exsilivit in eum serpens. ####  |