| #### CAP. VIII. De muro Hierusalem mystice, et moraliter. |

| #### #### Hierusalem mystica, id est Ecclesia, dicitur habere divinae Scripturae murum per quem repellat subtiles insidias, et apertos insultus haereticorum. Super muros tuos Hierusalem constitui custodes; non cessabunt die ac nocte laudare nomen Domini (Isai LXII). Custodes murorum sunt doctores Scripturarum. Qui muros custodiunt, quia divinae legi vigilantes intendunt. Die ac nocte nomen Domini laudare non cessant, quoniam in prosperis et in adversis ad Deum clamant. Hoc nomen, quod invocant, dicitur Jesus. Jesus autem salvator interpretatur. Qui enim nomen Salvatoris invocant, hi sunt, qui desiderant ut omnes homines salvi fiant. Moraliter autem murus animae fidelis, est structura bonae operationis; custodes murorum, solers custodia circumspectionum. Quae in nocte negligentiae per providentiam vigilant, in die vero discretionis munitiones parant. Nomen Domini laudare non cessant, quia pro salute animae assiduis desideriis ad Deum clamant. Clamant cives, clamant et hostes. Longe tamen diversus est clamor hostium a clamore civium. Clamant enim Catholici, clamant et haeretici. Clamavit, inquit Jeremias, cor eorum ad Dominum super muros filiae Sion. Clamavit cor eorum (Thren. II). Quorum? haereticorum. Murus vero filiae Sion sunt qui veritatem fidei defendunt. Super muros haeretici clamant, qui se dicere potiora gloriantur, quam catholicae fidei doctores dicunt. Super muros clamant, quia superiores in conflictu disputationum doctoribus Ecclesiae se esse putant. Clamant ad Dominum non in contritione cordis, sed crudelitate iniquitatis. Super muros haeretici sunt, dum praevalent et destruunt. Cor eorum ad Dominum clamat, quando per elationem cordis divinae potentiae derogat. Moraliter autem per hostes, animae carnales affectus possumus intelligere; per cor hostium, delectationem carnalium; per murum, ordinem virtutum. Cor igitur ad Dominum clamat, quia delectatio carnis ad hoc laborat, ut ordinem virtutum interrumpat. Hunc murum pro culpa civium Dominus dissipare permittit, dum vel Ecclesia haereticis, vel quaelibet anima fidelis vitiis non resistit. Unde Jeremias: Cogitavit, inquit, Dominus dissipare murum filiae Sion (ibid.). Murum filiae Sion Dominus dissipare cogitat, quandiu peccantium culpas per patientiam portat. Cogitat et destruit, dum eos, quos patienter exspectaverat, puniendos hostibus relinquit. Nec tantum muros civitatis destruit, sed etiam muros turrium in manus inimicorum tradit. Unde praedictus propheta: Tradidit, inquit, Dominus in manus inimici muros turrium ejus (ibid.). Muri turrium sunt ii, qui in sublimitate vitae alios praecellunt. Sunt etiam muri turrium, quae supereminent alias virtutes, discretae circumspectiones virtutum. In manus ergo inimici muri turrium traduntur, cum vel doctores Ecclesiae haereticis, vel summae virtutes animae vitiis subjiciuntur. Cum hoc ergo agitur, absque muro Hierusalem inhabitatur. Unde dicitur: Absque muro inhabitabitur Hierusalem (Zach. II). Murus autem Hierusalem incolumis stare dicitur, dum divinae Scripturae verbis Ecclesia, nullo contradicente, munitur. Stant etiam muri turrium, dum vita et moribus commendatur doctrina praelatorum. ####  |