| #### CAP. XXIV. De voce turturis ad animam comparata, et de terra nostra et aliena. |

| #### #### Vox turturis audita est in terra nostra (Cant. II), Vox turturis est dolor laesae mentis. Vox turturis gemitum designat cujuslibet animae poenitentis. Terra de qua hic agitur, est animus, qui terrenae fragilitatis occupationibus irretitur. Est autem terra nostra, et terra aliena. Terra aliena est mens diaboli dominio subjugata. Unde: Alieni insurrexerunt adversum me, et fortes quaesierunt animam meam (Psal. LIII). Terra aliena est Babylonia, terra nostra Jerusalem. Babylonia confusio; Jerusalem visio pacis interpretatur. Terram nostram alieni devorant, quando daemones suis incursionibus mentem vastant. In Babylonia tenemur captivi. In Jerusalem sumus liberi. Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena? (Psal. CXXXVI.) Terra esse nostra dicitur, dum nihil in mente nostra proprium reperitur. Terram nostram esse dicimus, dum mentem nostram cum magistro et fratribus possidemus, ut animus Deo devotus, serviat per dilectionem fratribus, per compassionem proximo, per modestiam sibi, et sic communis fiat. In terra igitur nostra vox turturis auditur, dum ad poenitentiam auris interior humiliter inclinatur. ####  |