| #### TIT. XXVIII. De sacerdotibus et praelatis, et triplici eorum officio. |

| #### #### Sederunt in terra, conticuerunt senes et custodes filiae Sion (Thren. II). Vox est Jeremiae lugentis desolationem Jerusalem, ex negligentia senum; Salvatoris quoque deplorantis ruinam Ecclesiae, ex desidiosa custodia praelatorum. Sederunt, inquit, in terra. Triplex est officium sacerdotum, deambulare, sedere, docere: Deambulare de ove ad ovem, de morbida ad confractam, de confracta ad erroneam, de erronea ad valentem. Morbidam confortare, confractam consolidare, erroneam revocare, valentem debent conservare, ne incurrant illud prophetae: Quod confractum est non colligatis, etc. (Ezech. XXXIV), sicut Christus docuit: Ite, inquit, praedicate et ambulate super mare. Debent etiam exemplo ejus in navicula sedere et docere de ea populum. Tres sunt autem gradus sedendi: primus minor et generalis, secundus major et particularis, tertius supremus et spiritualis. Primus est sedere super flumina Babylonis; secundus, ad mensam divitis; tertius, in navicula Simonis. In primo sedent fideles, in secundo juvenes, in tertio senes. Super flumina sedere est fluxum cupiditatum cohibere; ad mensam divitis, in sacrae Scripturae meditatione persistere; in navicula Simonis sedere, praelationis in Ecclesia locum obtinere, et sicut Jesus verbo et exemplo populum docere. Illi autem contra quos propheta conqueritur contrarias habent sessiones. Cum enim deberent sedere super flumina Babylonis, sederunt super ollas carnium; cum ad mensam divitis, cathedras quaerunt in foro nugis intendentes; cum in navicula Simonis, in terra sedet, id est totum sacerdotale emolumentum convertunt in terrenam voluptatem. Notandum autem quod quidam in sua, quidam in aliena terra sederunt. Primi propriae voluptati carnis deserviunt; secundi alienas opes suas faciunt, domum domibus et agrum copulantes agris. Sequitur: Conticuerunt, id est duplicem partem loquendi et triplicem amiserunt modum. Partes loquendi sunt vita et doctrina. Tres modi sunt: docere, monere, orare. Docere de fide, monere de moribus, orare pro rege et populo. De primo dictum est: Euntes docete omnes gentes, etc. (Matth. XXVIII); de secundo: Ecce constitui te super gentes et super regna, ut evellas et destruas et disperdas et aedifices et plantes (Jer. II); de tertio ait Apostolus: Primum omnium rogo fieri obsecrationes, etc. (I Tim. II). Vel conticuerunt, id est tacendi omnes causas habuerunt. Quae sunt tres, ignorantia, impotentia, negligentia. Ignorantia turpis, ut tunc incipias discere cum debeas docere. Ludicra res elementarius senex, teste philosopho. Impotentia difficilis, quia nonnunquam cupit praelatus docere, sed non potest, conscientia eum remordente et os ejus obstruente. Hic est ramusculus qui in ora canum projectus clamorem eorum cohibet. Si vult officium implere, ut loquatur dicatur ei: Quare tu enarras justitias meas, etc. (Psal. XLIX). Si per negligentiam invenitur tacere, stat contra officium clamatque Dominus: Sanguine pereuntis de manu tua requiram (Ezech. III). ####  |