| #### QUAESTIO XXXIV. |

| #### #### Nihil mihi conscius sum, etc. (I Cor. IV). Quaeritur quomodo dicat Apostolus se sibi in nullo conscium esse, et tamen in hoc non justificatum esse: et Joannes in Epistola sua dicat: Si non reprehenderit nos conscientia nostra, jam fiduciam habemus ad Deum (I Joan. III). Et ipse Paulus alibi: Gloria nostra haec est, testimonium conscientiae nostrae (II Cor. I): quare nos justos esse debemus putare, et inde gloriam nos habere, si nos non reprehendat conscientia nostra. Quae est enim major perfectio justitiae, quam tam puram conscientiam habere? Solutio. Potest aliquid semper nos latere: ideoque ad hoc quod veram justitiam habeamus, non sufficit, quod conscientia nostra nos non remordeat: tamen gloriari inde possumus, quod nostra conscientia munda est, et pura. ####  |