| #### SERMO LII. Item in Septuagesima. |

| #### #### Super flumina Babylonis illic sedimus et flevimus, dum recordaremur tui, Sion (Psal. CXXXVI). Hostis antiquus, charissimi, qui sua calliditate de paradiso primos parentes nostros ejecit, et miseriae vitae praesentis obnoxios reddidit; ipse nobis in spirituali Jerusalem, id est in visione supernae pacis constitutis incessanter insidiatur, ut de ejus nos amoenitatis gaudiis extrahat, et in Babylonem, id est confusionem vitiorum abductos, suae servituti subjiciat. Jerusalem enim congrue vitam significat spiritalem, Babylon vitam carnalem; Nabuchodonosor diabolum, captivitas peccatum. Habent autem viri spiritales, in spiritali Jerusalem conversantes, spiritales domos diversas, et in ipsis diversas spiritales divitias. Habent domos per bonam conversationem. Domus enim apte significant conversationem, quia in ipsis conversamur. Domus minores significant bonae conversationis inchoationem, majores ejusdem conversationis perfectionem, maximae consummationem. Domus autem spiritalis conversationis bene fundata est super firmam petram per fidem, alta est per spem, lata per charitatem, longa per futurorum bonorum longanimem exspectationem. Domus ista spiritalis justi, et maxime perfecti viri plena est bonis et donis, sicut scriptum est: Gloria et divitiae in domo ejus, et justitia ejus manet, etc. (Psal. CXI). Et sapientia, cum qua justus inhabitat, quodam loco dicit: Mecum sunt divitiae et gloria, opes supernae [superbae] et justitia (Prov. VIII). #### Habet itaque justus perfectus habitator Jerusalem, id est spiritalis, habet inquam, in domo conversationis suae aurum sapientiae, argentum eloquentiae, frumentum doctrinae, vinum sanctae laetitiae, oleum misericordiae, lapides pretiosos per fulgorem virtutum, ornamenta diversarum vestium per exhibitionem bonorum operum. Vasorum quoque diversa genera, omne vas parvulum a vasis craterarum usque ad omne vas musicorum (Isa. XXII). Per crateras, quibus vinum quod laetificat cor hominis propinatur, recte designatur gratia conferendae consolationis; per vasa musica gratia divinae laudationis. Habet denique et aromata multa, per quae figuratur gratia bonae opinionis. Sed his omnibus divitiis explanandis propterea non immoramur, quia scientibus legem loquimur, et res hujusmodi in aliis sermonibus saepius quid mystice significent exposuimus. #### Igitur his ita compositis, id est justis in pulchritudine pacis et in requie opulenta constitutis, malignus adest cum exercitu daemonum tentantium ac vitiorum blandientium, et urbem sanctam acriter impugnat, et in quibusdam saepius expugnat, et subversis domibus bonae conversationis eorum bonis spiritalibus eos privat et captivat. Qui si prudenter ac viriliter caput hostis antiqui, id est initium tentationis calcarent, non superarentur, sed superarent; nec esset illis pugna tentationis ad culpam, sed ad coronam. Unde et Jacobus dicit: Beatus vir, qui suffert tentationem, quoniam cum probatus fuerit, accipiet coronam vitae, quam repromisit Deus diligentibus se (Jac. I). Et in praecedentibus: Omne gaudium existimate, fratres, cum in varias tentationes incideritis, scientes quod probatio fidei vestrae patientiam operatur. Patientia autem perfectum opus habeat, ut sitis perfecti et integri in nullo deficientes (ibid.). Justus etenim, qui se cognoscit cum apostolo misericordiam Dei consecutum (I Tim. I), et in tentationibus et adversis laetatur et benedicit Deum in omni tempore, et scit quoniam: Qui perseverat usque in finem hic salvus erit (Matth. X). Et gloriatur in labore et dolore, et cum Psalmista dicit: Tribulationem et miseriam inveni, et nomen Domini invocabo (Psal. CXIV). Ut quando alius invocat Deum, sic sanctus vir et bellator invictus ad exercendum se et probandum tribulationem et miseriam venire desideret. Quod intelligens Psalmista dixit Domino: Proba me, Domine, et tenta me; ure renes meos et cor meum (Psal. XXV). Non igitur obesse, sed prodesse videtur tentatio, nisi admittatur delectatio. Quod si delectatio admittitur, nisi citius repellatur, quasi jam accepto vulnere fortitudo militis Christi debilitatur, et quasi in exitu suae civitatis stat, ut se hosti deforis impugnanti et jaculanti devictus reddat. Quod si consentit, jam se reddit, et solo consensu peccatum perpetravit, sicut scriptum est: In corde iniquitates operamini in terra (Psal. LVII). Voluntas enim pro facto computatur, et non est a Deo pax hominibus, nisi hominibus bonae voluntatis (Luc. II). #### Prima ergo videtur esse in hac transmigratione delectatio, secunda deliberatio, tertia operatio, quarta consuetudo. Quibus quatuor iter conficitur totius miserae transmigrationis usque in urbem detestandae confusionis. Per haec enim quatuor humana mens a supernae visione pacis tamen nonnunquam alienatur, ut universitate septem principalium vitiorum polluta et obvoluta, quasi septuagenario numero annorum in confusione captiva teneatur. Et miserabilis quidem est in nobis septuagenarius, id est universitatis praesentium laborum, sed multo miserabilior est, et omnino detestabilior est septuagenarius iste, id est universitas vitiorum. Per illum sumus miseri, per istum etiam iniqui. Denique divina dispensante gratia talis etiam anima postquam universis vitiis est foedata, universorum daemonum ludibrium facta, verbo vitae munita convalescit, consurgit super flumina Babylonis, id est fluxum suae vitiositatis sedet et deflet quod amisit gratiam, quod commisit culpam, et praecepto Christi regis potentissimi computrescit jugum a facie olei, solvitur captivitas, donatur libertas per compunctionem, confessionem, et satisfactionem; Jerusalem redditur, honestae conversationis domus ex lapidibus et lignis virtutum et bonorum operum reaedificatur, et spiritalibus bonis anima redempta a Domino mirabiliter locupletatur, et fiunt novissima ejus pejora prioribus: Benedicitque Dominus novissimis ejus magis quam primis (Job XLII). Pro eo namque quod fuit derelicta et odio habita, ponitur in superbiam saeculorum gaudium in generatione et generationem (Isa. LX). Gaudium et laetitiam tenet, fugit dolor et gemitus, pro confusione ejus duplici et rubore, laudabunt Patrem ejus. Et fit gaudium angelis Dei in coelo super uno peccatore poenitentiam agente, plusquam super nonaginta novem justis, qui non indigent poenitentia (Luc. XV). Invento nimirum filio qui perierat, Pater laetatur, et prolata stola prima datur annulus in manu ejus, et calciamenta in pedibus, et occiso vitulo saginato, convivium celebratur. Symphonia et chorus foris auditur (ibid.), et est deinceps in voce exsultationis et confessionis sonus epulantis (Psal. XLI). Nunc ergo, charissimi, ubi simus attendamus, et si extra Jerusalem sumus, ad eam quamprimum revertamur. Si vero nos in ipsa consistere cernimus, quod habemus teneamus, ut de ipsa, in qua nunc vivimus, ad supernam transire mereamur. Quod nobis praestare dignetur Jesus Christus Dominus noster, qui est Deus benedictus in saecula. Amen. ####  |