| #### CAP. VII. De eo quod David mutavit os suum coram Achis. |

| #### #### Commutavit os suum David coram Achis, et collabebatur inter manus eorum; et impingebat in ostia portae, defluebant salivae ejus in barbam (I Reg. XXI). Achis, interpretatur quomodo est, per quod significatur ignorantia. Verbum enim est admirantis, et non agnoscentis, quod in Judaeis impletum est, qui, dum Christum viderunt, non agnoverunt, quibus coram mutavit os suum, et abiit. Erant enim ibi praecepta legis carnalia. Erat sacrificium secundum ordinem Aaron, sed ipse de corpore suo instituit sacrificium secundum ordinem Melchisedech. Mutavit ergo os suum in sacrificio, mutavit in praeceptis dans aliud Testamentum, evacuata operatione carnali. Collapsus est in manibus eorum (Ibid.), quando eum comprehenderunt, et crucifixerunt. Et procidebat ad ostium portae (Ibid.), id est humiliabat se ad initium fidei nostrae. Ostium portae, initium fidei est. A fide incipit Ecclesia, et pervenit usque ad speciem. Quod salivae quasi furiosi decurrebant super barbam ejus, Apostolus aperit, dicens: Praedicamus Christum crucifixum: Judaeis quidem scandalum; gentibus autem stultitiam (I Cor. I). Salivae enim, significant infirmitatem. Sed quod infirmum est Dei, fortius est hominibus (Ibid.). Salivae fluunt per barbam: sicut enim in salivis infirmitas, sic virtus in barba ostenditur. Texit ergo virtutem suam in corpore infirmitatis suae; et quod foris infirmabatur, tanquam saliva apparebat, intus autem divina virtus, tanquam barba latebat. ####  |