| #### CAPITULUM 54 |

| #### #### Nonne in lege vestra scriptum est: Ego dixi: Dii estis, etc. Quia Judaei tantum splendorem quomodo ipse essentialiter Deus esse, capere non poterant: opposita nube calumniam vitat: et se non esse lapidandum demonstrat, quia dixerat se Deum, et Filium Dei esse, cum in lege, ut in psalmis, qui etiam de lege dicuntur, quae lex dicitur, quia ligat, ne omnia pro libitu fiant dictum sit: Ego dixi: Dii estis, et filii excelsi omnes (Psal. LXXXI). Est autem notandum quod Deus dicitur natura. Deus etiam existimatione et opinione, Deus etiam participatione. Natura ut Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, qui sunt unus Deus natura. Aestimatione ut idola; participatione ut electi homines. Unde cum Dominus dixisset se Deum natura: quod et Judaei non intelligebant, cum eum ideo lapidare vellent. Quaeritur quomodo se a calumnia liberet hoc responso, scilicet, ego dixi: dii estis, etc., cum Deus hic dicatur participatione, ibi vero unde calumnia oriebatur, dicatur Deus natura; nec etiam videtur hoc adductum ad rem aliquo modo pertinere. Nam etiam in lege praeceptum erat, ut si quis homo se Deum faceret, blasphemus et lapidandus esset. Sed est manifestum quod lex contra Christum nihil praecepit. Nam hoc praeceptum est in lege, ut si quis homo tantum, faceret se Deum, id est sibi arriperet quod ipse non esset, blasphemus esset, et lapidaretur. Dicitur enim aliquis facere se sapientem, quasi sibi arrogare quod non est: quod utique si Christus faceret, blasphemus esset, et lapidandus; sed nec tantum homo erat, quia homo et Deus; nec se Deum fecit, cum non esset; imo se Deum confitebatur, sicut erat. Quoniam vero Judaei litteratores erant, litteram potius sequentes quam sensum, idcirco quantum ad verbum eis satisfecit sic respondendo: Ego dixi: Dii estis, etc. Quasi diceret: Non debetis hoc verbo moveri, quo dixi quod Deus sum, et Filius Dei etiam, cum Scriptura vestra hoc eodem verbo utatur pro electis omnibus uti dicitur: Ego dixi: Dii estis, et filii excelsi omnes. ####  |