| #### QUAESTIO VI. |

| #### #### Item potest quaeri an haec definitio conveniat omni charitati. Quod si concedatur, nullus est habens charitatem, qui non sit perfectus, quia legem consummans et perficiens; quia charitas finis est praecepti, id est perfectio et consummatio. Si enim finis ponitur pro consummatione in hoc loco. Alibi autem ponitur pro consumptione, ut cum dicitur, panis finitur. Alibi pro termino, ut cum dicitur: Hic finitur ager. Item, quis potest habere cor purum et conscientiam bonam sine charitate? nonne cordis munditia, et bona conscientia procedit ex charitate? quomodo ergo charitas procedit de corde puro? Solutio. Videtur mihi quod hic definitio perfectae et consummatae charitatis assignatur, et ita non convenit haec definitio imperfectae charitati. Primum datur dilectio, quae cor mundat, et ex qua bona opera fiunt, et ex quibus nascitur bona conscientia, tandem corde mundato, et bona conscientia comparata perficitur charitas et consummatur, quae est finis praecepti. Haec dico sine praejudicio melioris sententiae. ####  |