| #### SERMO XLVI. In Assumptione beatae Mariae. |

| #### #### Inter caetera, dilectissimi, gloriosa miracula, quae in Assumptione beatissimae Virginis Mariae legendo vel canendo ad ipsius laudem saeculis omnibus attollendam et recolendam recitamus, purpuream ut violam ipsam esse devotissime cantare solemus. Quemadmodum autem in superiori quodam sermone breviter insinuavimus, quaecunque in Scripturis, quaecunque in creaturis sunt amabilia, quaecunque suavia, quaecunque dulcia, quaecunque pulchra, quaecunque redolentia, quaecunque jucunda, quaecunque pretiosa, quaecunque sunt laudabilia, ejus laudibus sunt convenientia. Sed praetermissis omnibus aliis de sola viola dicamus, ut qualiter beatissimam Virginem non solum purpureo colore, verum et aliis quibusdam proprietatibus suis evidenter significet ostendamus. Physici suis in libris affirmant, et medici in suis confectionibus probant violam naturam habere frigidam, et idcirco contra calidos morbos esse bonam. Significat ergo recte carnalium exstinctionem vitiorum. Carnalia quippe vitia quasi calidi morbi sunt, quia miseram animam, quam tenent, suis fervoribus incendunt. Quasi ergo viola membris male calentibus apponitur, ut sanentur, quoties gratia coelestis nobis infunditur, ut fervores vitiorum in nobis mitigentur. Habet viola colores duos, viridem scilicet et purpureum. Solent doctores per virorem coelestium et immarcessibilium bonorum operum spem intelligere. Coelestia namque bona quasi semper virent, et nunquam marcescunt, dum a perpetuo suae bonitatis ac pulchritudinis statu nulla mutabilitatis ariditate decidunt. Quae dum firmiter, constanter et indesinenter speramus, quasi eorum immarcessibili virore nos coloramus. Possumus quoque per virorem cujuslibet virtutis aut boni operis inchoationem intelligere. In germinantibus enim de occulto sinu terrae prodeuntibus viror primum apparet. Quasi ergo novelli germinis virorem in nobis proferimus, dum nascentis in nobis et ex nobis virtutis vel boni operis nostra pulchritudine decoramus. Possumus etiam per virorem virtutum et bonorum operum immarcessibilem intelligere perpetuitatem. Quasi enim semper in nobis virescunt, dum in nobis absque defectu subsistunt. Purpura autem regum est. Hinc est quod Alexander rex Syriae misit Jonathae purpuram et auream coronam, velut regio munere honorando. Sed et cum idem Jonathas praefato regi et Ptolomaeo rege Aegypti apud Ptolomaidem occurrisset, jussit eum praefatus rex suis vestibus spoliari et purpura indui, volens eum regio ornamento glorificare. Bene ergo purpura regalem significat dignitatem. Beata itaque virgo Maria vere purpura fuit, quae super omnes sanctos regali dignitate velut domina mundi, et regina coeli, effulsit; quae se prae omnibus regaliter egit et rexit, vitia depressit, virtutes erexit. Depressit enim in semetipsa superbiam, erexit humilitatem depressit iram, erexit pacem, depressit invidiam, erexit charitatem, depressit tristitiam saeculi, erexit exsultationem Dei, depressit tenacitatem, erexit largitatem, depressit gastrimargiam, erexit parcimoniam, depressit luxuriam, erexit castitatem, imo virginitatem eximiam. Quia ergo mala depressit, et bona erexit; vel quia, secundum prophetae sententiam, illa evellit et destruxit, ista aedificavit et plantavit (Jer. I), vere fuit purpura, vere regia dignitate decorata. Habet etiam viola bonum odorem, per quem bonam designat opinionem. Non solum enim bona conscientia, sed et bona opinio est necessaria. Hinc est quod chrisma duos in se habet liquores. Chrisma autem Graece, unctio dicitur Latine. Estque chrisma oleum cum balsamo mistum, quo unguntur capita regum et pontificum, quo etiam baptizatos sacerdos ungit in vertice, sicut eodem pontifex per impositionem manus confirmandos ungit in fronte. In chrismate vero principaliter Spiritus paracletus datur. Unde et per abundantiam gratiae duos liquores mistos habet, oleum et balsamum; oleum conscientiae, balsamum famae: oleum quo intus conscientiae perungitur, balsamum cujus odore foris proximi resperguntur, oleum intus ad pacem cum Deo, balsamum foris ad exemplum cum proximo. Habuit igitur beatissima Virgo non solum intus sanctitatem ad conscientiam, sed et foris sanctitatis opinionem ad famam. Novit enim quod quemadmodum quidam ait: #### Criminis est formam componere, spernere famam. #### Novit, quod melius est nomen bonum, quam unguenta pretiosa (Eccle. VII). Novit, quod memoria justi cum laudibus, et nomen impiorum putrescet (Prov. X). Novit secundum Apostolum quod Christi bonus odor est in omni loco (II Cor. II), Vere ergo ut viola odorifera fuit, cujus odor non tantum homines respersit, sed et angelos in admirationem sui convertit. Vere odorifera fuit, cujus odor non solum terram, sed et coelum implevit. Omnis denique viola naturaliter caput, id est flosculum suum ad ima deflectit, ac per hoc humilitatem convenienter exprimit. Quam virtutem in beata Maria excellenter fuisse quis dubitet? Cum enim ab angelo pronuntiaretur mater Dei, et per hoc vere domina mundi et regina coeli, humiliter respondit: Ecce ancilla Domini (Luc. I). Vere ergo et in hac viola fuit, quod vere caput ad ima deflexit, dum in eo quod major exstitit semetipsam amplius humiliavit, eligens non alta de se sapere, sed magis humilibus consentire (Rom. XII). Habebat quippe jam scriptum in corde suo, quod omnis, qui se humiliat, exaltabitur; et qui se exaltat, humiliabitur (Luc. XIV), et illud: Ante ruinam exaltatur spiritus, et ante gloriam humiliabitur (Prov. XVI). Recte ergo beata Maria, secundum omnia quae supra dicta sunt, viola fuit, dum omnia, quae mystice sunt dicta, veraciter exercuit. Et nos, charissimi, nos inquam viola simus, nos beatam Virginem imitemur, quantum valemus. Simus quasi naturaliter frigidi per incendii carnalis exstinctionem, simus virides per justitiae inchoationem, et per ipsius perpetuitatem, vel coelestium bonorum spem immarcessibilem et exspectationem. Simus purpurei nosmetipsos bene regendo. Odoriferi apud omnes nomen bonum obtinendo, caput ad ima deponamus de nobis humillima semper sentiendo. Conformemur beatae Virgini pro viribus in sanctitate, ut consortes illi fieri mereamur in beatitudine. Quod nobis praestare dignetur, etc. ####  |