| #### Pars 7 |

| #### #### Sequitur: ####
| #### “Dicendum vero, quam hierarchiam eorum existimamus.” |
#### #### Ac si diceret: Hactenus de cognominatione illorum diximus; nunc vero de sacra potestate eorum, qualem eam existimamus esse, dicere debemus. ####
| #### “Omnis quidem enim hierarchiae speculationem Deum imitanti deiformitate dependentem ineffabiliter esse, et dividi omnem hierarchicam actionem in participationem sacram, et traditionem purgationis purae, et divini luminis, et perfectivae scientiae: sufficienter jam a nobis dictum esse arbitror.” |
#### #### Sensus hic est: Arbitror sufficienter dictum esse jam a nobis, omnis hierarchiae speculationem, id est, generalem hierarchiae definitionem, ineffabiliter dependentem esse ex deiformitate, hoc est ex similitudine Dei: similitudine, dico, imitanti Deum, hoc est ex similitudine imitationis Dei. Satis, inquit, jam dictum arbitror quid sit hierarchia generaliter definita, scilicet deiformitas, id est conformatio vel similitudo ad Deum, quae in est imitantibus Deum. Superius namque in tertio capitulo universaliter hierarchiam ita definit. Hierarchia est ad Deum, quantum possibile est, similitudo et unitas. Propter hoc ergo arbitror sufficienter jam dictum esse quid sit hierarchia, quantum scilicet pertinet ad generalem definitionem. Similiter arbitror satis jam dictum esse, omnem hierarchicam actionem dividi, id est, quod omnis hierarchica actio dividitur in participationem sacram et traditionem purgationis purae, et divini luminis, et perfectivae scientiae. Omnis enim sacrae potestatis actio vel in eo constat, quod participant a superiori; vel in eo, quod tradunt inferioribus purgationem, et illuminationem, et perfectionem. Triplex est gratia, quam duobus modis exercent, accipiendo, et impertiendo: primum est purgatio ad puritatem; deinde illuminatio ad veritatem; deinde perfectio ad bonitatem. Haec est enim perfectiva scientia, quae perficit, et perfectos facit, quando ex habitu virtutis veritas percipitur. ####
| #### “Nunc autem dicere digne prosequamur excellentissimos intellectus, quomodo jam secundum eos hierarchia ab eloquiis manifestatur.” |
#### #### Ac si diceret: Quoniam superius universaliter hierarchiae et definitio, et divisio sufficienter a nobis data est; nunc prosequamur digne dicere excellentissimos intellectus, id est, supremos spiritus seraphim; scilicet cherubim, et thronos, in quibus prima angelica hierarchia ordinata est. Prosequamur, dico, dicere quomodo hierarchia secundum eos, id est, quomodo eorum hierarchia ab eloquiis sacris manifestatur. Hoc enim ordo rationis expostulat ut post generalem definitionem et divisionem hierarchiae, ad specialem tractationem ejus sermo descendat. In primis quidem de prima hierarchia, quae in tribus illis summis ordinibus consistit, quaerendum est qualem eam esse sacra eloquia manifestant. Et ne forte quis putaret eorum sacram potestatem idcirco diversam esse, quia ordines eorum differentes inveniuntur, dicit in omnibus tribus unam esse omnino, et consimilem hierarchiam, inquantum videlicet omnes summae et principali hierarchiae primo loco uniuntur, et ab illa suae sacrae potestatis dignitatem immediate sortiuntur. ####  |