| #### TIT. XIII. De Vespertina et matutina. |

| #### #### Vespertinae et matutinae laudis sacrificium magnis est sacramentis dedicatum. Vespere et mane jugiter in lege jubetur offerri holocaustum. Vespere Dominus panem et vinum assumens et in veritate sui corporis et sanguinis repraesentans, propriis portatur in manibus, testamentum suis scripsit haeredibus, humilitatem et charitatem lavando pedes discipulorum commendans, et post jam moriturus solemnitate longi sermonis amicis et filiolis ultimum valedixit. Item in vespere apparens vivus, in fractione panis agnoscitur, et haesitantia discipulorum corda injecto igne charitatis succendit. In matutino negantem Petrum galli cantus redarguit, Dominus respicit; et negator ad poenitentiae lacrymas confugit. Nuntiata resurrectione Domini a sanctis mulieribus, tristitia fidelium in gaudium convertitur, quia qui erat mortuus, vivum se ostendit, et tangi dignatur et adorari. Et nota quod, cum caeterarum partes horarum septenae sint, id est versus, Deus in adjutorium, cum gloria, hymnus, psalmi, lectio et oratio completiva, his horis octava additur, canticum scilicet de Evangelio, quia cantatur pro octava in beatitudine resurrectionis, qua insignitae sunt juxta sensum Evangelii, Vespere, inquit, Sabbati quae lucescit in prima Sabbati, etc. (Matth. XXVIII). ####  |