| #### CAPUT 18 |

| #### #### #### Accingite, inquit, vos et plangite sacerdotes. #### Quia de cinctione se intulit mentio, videamus quae ex ea fieri possit divisio. In divino namque legimus eloquio, alios accinctos, nonnullos praecinctos: praecinctos quoque quosdam circa lumbos, zona vero aurea ad mamillas alios. Succinctos facit humilis poenitentia; accinctos virilis; et constans obedientia, praecinctos perfecta patientia. Praecinctos circa lumbos, corporis continentia, vel sanctimonia; circa mamillas zona aurea, interioris hominis perfecta munditia, vel divina scientia. Hic est ordo perfectae conversionis. Hic est ritus devotae religionis, ut prius revertatur perversus per humilem poenitentiam: deinde convertatur adversus ad obedientiam: deinceps conversus ascendat ad splendorem sanctimoniae: demum constans et patiens ad mentis puritatem evolet ad coelestis culmen sapientiae. Accingite igitur vos et plangite, sacerdotes: ululate ministri altaris. Ingredimini et cubate in sacco, ministri Dei mei: quoniam interiit de domo Dei vestri sacrificium et libatio. Hic traditur ordo perfectae poenitentiae, quo sacerdotes jubentur ad statum redire obedientiae. Siquidem perfectae poenitentiae tria sunt necessaria: compunctio scilicet mentis, confessio oris, mortificatio carnis. Compunctio delictorum, confessio peccatorum, mortificatio vitiorum. Compunctio vanitatis, confessio iniquitatis, mortificatio superfluitatis. Haec in praesenti pagina designat propheta planctum referens ad compunctionem, ululatum ad confessionem, saccum ad mortificationem. Quod autem saccum jubet ingredi, innuit mortificatione carnis non passim effluere oportere, sed obsequium nostrum rationabile perutile fieri. Hinc et Apostolus: Obsecro, inquit, vos per misericordiam Dei, ut exhibeatis corpora vestra hostiam vivam, sanctum, Deo placentem, rationabile obsequium vestrum (Rom. XII). In saccum itaque intratur: quoties pure, devote, discrete, caro mortificatur. Non saccum intrat, sed saccum dissuit, quoties quis excedendo modum, carnem suam cruciat et atterit. Non in saccum ingreditur, sed saccum ungit: qui carnem illicite fovet et ejus desideria colit. Saccum vero ingreditur quisquis abstinentiae jugum devote amplectitur. In sacco cubat quisquis in mortificatione carnis se delectat. In sacco cruciatur, quisquis in angaria abstinentiam sectatur. Domus Dei est Ecclesia: sacrificium et libatio gemina sunt sacramenta. Sacrificium ad illa pertinet, quae fiunt de solido: libatio ad ea, quae fiunt de liquido. Solida sunt illa, quae pertinent ad oblationes tam spirituales quam corporales. Liquida, ad baptismum et unctiones. Vel sacrificium pertinet ad actionem, libatio ad contemplationem. In actione siquidem est afflictio et anxietas: in contemplatione dulcedo et suavitas. In sacrificio actionis homo salubriter affligitur. In libatione contemplationis anima feliciter delinitur et suaviter refovetur. ####  |