| #### TITULUS 29 |

| #### #### Sequitur: #### Sicut fecisti, fiet tibi; retributionem tuam convertam in caput tuum. #### Quia nulla justior animadversio quam ea, per quam recipitur talio. Qui enim parat foveam, justum est ut incidat in eam. #### Quomodo bibisti super montem sanctum meum: bibent omnes gentes jugiter: et bibent, et absorbebuntur, et erunt quasi non sint. #### Historice sermo propheticus dirigitur ad Idumaeos; allegorice contra idololatras et haereticos; tropologice contra carnem et sensus ejus animales, concupiscentiam et impetus ejus carnales. Mons historice Hierusalem est civitas illa terrena; allegorice Christus, et Ecclesia; tropologice contemplatio sancta. Est autem super montem bibere, de eversione praefatae civitatis, vel de contemptu Christi, vel de abjectione Ecclesiae, vel de lapsu animae virtutibus ornatae ad contemplationem Sponsi sublimatae delectari et gaudere. Legamus Herodotum et Graecas barbarasque historias, et videbimus quomodo sub Assyriis et Babyloniis impletum est quod dicitur: Juxta est dies Domini super omnes gentes (Psal. CXXXVI). Quod autem sequitur: Sicut fecisti, fiet tibi; retributionem tuam reddet in caput tuum: hic est sensus, quem in psalmo legimus: Memor esto, Domine, filiorum Edom, in die Hierusalem: qui dicunt, exinanite, Exinanite usque ad fundamentum in ea (ibid.). Sicut enim supra montem sanctum meum bibisti cum Babyloniis atque laetatus es, sic omnes gentes, quas tecum habebas Babylonis in praesidio, versae contra te, bibent et laetabuntur: et non solum bibent, sed etiam te absorbebunt, ut sint Idumaei quasi non sint. Vel certe ipsae gentes cum te absorbuerint, absorbebuntur a Medis. Et haec idcirco vindicta procedet, ut tu Hierusalem: te Babylonius, Babylonium Medus ac Persa consumat. Sequamur interpretationis ordinem. Juxta est, o haeretice, dies Domini super omnes gentes: prope est tempus judicii, in quo omnes judicandae sunt nationes; sicut fecisti contra ecclesiasticos, fiet tibi; quomodo enim in nece eorum laetatus convivium celebrasti, et in monte sancto meo, hoc est Ecclesia, non meum calicem, sed diaboli bibisti, de quo in Habacuc dicitur: Vae qui potum dat amico suo, et inebriat miscens fel suum, ut aspiciat nuditatem ejus (Habac. II). Ita universae gentes, vel fortitudines contrariae suppliciis delegatae, vel adversariae virtutes, quae bibent et absorbebunt sanguinem tuum, et ad extremum in cunctos veniente cruciatu, ipsae quoque erunt quasi non sint. Qui enim perit ei, qui est; et qui dicit ad Moysem: Qui est misit me ad vos (Exod. III), secundum regulam Scripturarum non esse dicitur. Unde et in Esther legimus: Ne tradas, Domine, regnum tuum iis, qui non sunt (Esth. XIV). Item per Isaiam: Quasi non sint, sic sunt coram eo, et quasi nihilum, et inane reputatae sunt ei (Isa. XL). Possumus hunc locum aliter interpretari. Quia laetati estis in ruina servorum meorum, eadem persecutio contra vos quoque veniet; et sicut laetati estis cum gentibus reliquis adversus populum meum, ita omnes gentes contra vos quoque venient, et devorabunt, et bibent, et percussione simili conterent. Tropologice adversus carnem, quae dixerat: Sedeo, et luctum non videbo (Apoc. XVIII). Hinc ad eam: Quantum praeparata est, et in deliciis fuit: tantum praeparate ei tormenta, et luctum (ibid.). Hinc Psalmista: Filia Babylonis misera: beatus qui retribuet tibi retributionem (Psal. CXXXVI), etc. Hinc per Nahum dicentem ad spiritum: Intra sub lutum et calca, subigens tene laterem (Nahum III), laterem nuncupans carnem. ####  |