| #### CAPUT 4 |

| #### #### (I COR. IV.) Sic nos existimet homo, ut ministros Christi, et dispensatores mysteriorum Dei. Apostolus reprehendit Corinthios de contemptu sui: non quia doleat se contemni, sed in contemptu sui dolet eos peccare. #### Dispensat Apostolus mysteria, id est occulta Dei, et ministeria ecclesiastica aliis hunc gradum dignitatis, aliis illum tribuens. #### Non omnis salutis particeps est, qui est dispensator. Qui autem dispensatores ministeriorum arbitrantur gratiarum auctores, Ecclesiam Dei Ecclesiam hominum faciunt. #### Mihi pro minimo est ut a vobis judicer, etc. Nonne crudelis est, qui contemnit famam? quomodo ergo pro minimo habebat Apostolus ab aliis judicari? Solutio. Sensus est: Judicium vestrum neque me extollit, nec deprimit; sive pro me, sive contra me detur vestra sententia. #### Sine nobis regnatis; et utinam regnetis. Illi regnant in praesenti, qui motibus carnis imperant: et sic bona faciunt, ut securi de spe futurae vitae fiant. #### Sed non multos patres. Pater natura, pater cura, pater reverentia dicitur. #### In virga veniam, an in charitate? Non dividit Apostolus inter charitatem et correctionem: cum maxima sit charitas corrigere errantes; sed inter diversos modos veniendi in charitate, an parcendo, an corripiendo, ubi etsi sit, non tamen videtur esse charitas. ####  |