| #### CAP. XXV. De decem leprosis mundatis. |

| #### #### Factum est dum iret Jesus in Hierusalem, transibat per mediam Galilaeam et Samariam. Et cum ingrederetur quoddam castellum, occurrerunt ei decem viri leprosi (Luc. XVII). Decem leprosi significant eos, qui contra praecepta Decalogi vivunt, et diversis, et damnabilibus peccatis male agendo semetipsos polluunt. Tales veniunt ad Jesum per fidem, ex quo ipse ingressus est castellum hujus mundi per incarnationem, et stant a longe per humilitatem, et exclamant per cordis poenitentiam: Jesus praeceptor, miserere nostri. Qui dum vadunt, ut ostendant se sacerdotibus per vocis confessionem, sanantur a lepra transactae iniquitatis, sicut scriptum est: Dixi: Confitebor adversum me injustitiam meam Domino: et tu remisisti impietatem peccati mei (Psal. XXXI). Novem qui ad agendas gratias accepta sanitate regredi neglexerunt, illos exprimunt qui, post acceptam remissionem criminum, Decalogum complendo, grates pro gratia reddere contemnunt. Unus qui rediit et gratias egit, universalis Ecclesiae unitatem designat, quae pro beneficio gratiae grates referre non cessat. ####  |