| #### CAPITULUM 84 |

| #### #### Jam non dicam vos servos, etc. Quaeritur quomodo dicat se non dicturum eos servos, sed amicos: cum et ipse in redditione praemii dicat: Euge, serve bone, etc. (Matth. XV.) Sic ergo servos vocat justos, cum se eos servos non dicturum hic promittat. Et dicit beatus Augustinus quod, sicut sunt duo timores, sic sunt duo servorum genera. Est enim timor servilis, ex quo aliquis servus est; sed iste nescit quid faciat Dominus ejus. Nam et si aliquando aliquid boni faciat, nescit hoc a Domino fieri; sed sibi ipsi attribuit. Est et alius timor castus, qui permanet in saeculum saeculi: hic charitatem servat; illum superiorem charitas expellit. Ex hoc timore servi amici sunt, quibus Dominus secreta sua revelat, quibus et dicit: Intrate in gaudium Domini vestri (ibid.). Sic ergo apostoli, prius timore poenae servi erant: in proximo Spiritum sanctum plenius accepturi, amici dicendi erant, non servi. Amicus dicitur quasi animi custos, cui videlicet secreta animi alterius patent. Si de mundo fuissetis, etc. Apostoli erant in mundo, hoc est inter malos; sed non erant de mundo, hoc est non erant de numero malorum: unde econtrario dicit Joannes de malis; quod de bonis non sunt, dicens: De nobis exierunt; sed de nobis non erant (I Joan. II). ####  |