| #### QUAESTIO CXXIX. |

| #### #### Ego sum minimus apostolorum, etc. Quaeritur quomodo Apostolus se dicat minimum apostolorum, cum majoris meriti sit meritis aliorum: plus enim omnibus loboravit. Solutio. Hoc dicit secundum priorem statum, non secundum praesentem, in quo non minimus apostolorum fuit, sed maximus. Sed objicitur: Non enim dicit: Ego fui minimus, sed ego sum minimus apostolorum: igitur cum non sit inter minimos, sed potius inter primos, videtur quod mentiatur, et sic ad mortem peccare: quia os, quod mentitur, occidit animam (Sap. I). Solutio. Sensus est: Ego sum minimus apostolorum, id est me aliis non praefero, sed potius alios mihi: nimirum, omnia enim peccata sua, praeterita vel praesentia, occulta vel manifesta, habebat ante oculos suos: aliorum vero simplicitatem et innocentiam consideravit, et sic secundum hanc considerationem humiliora de se sentiebat: sicut enim superbus si qua bona habet, illa semper attendit, et aliorum infirmitates, unde se solum magnum arbitratur, alios vilipendens: sic humilis suas infirmitates sine intermissione videt, bona vero aliorum perpendit: hinc est quod sancti, cum sint majores, se humiliores sentiunt, nec est fallens opinio, quia bona, quae habent, non sua, sed Dei munera esse judicant, mala vero, quibus subjacent, sua esse sciunt. ####  |