| #### QUAESTIO CCXIX. |

| #### #### Item quaeritur an scientia Dei possit augeri vel minui. Quod possit, volunt probare sic: Deus scit hunc lecturum, sed potest non legere: ergo Deus potest nescire hunc lecturum. Vel sic: Iste non est lecturus; sed potest legere: ergo Deus potest scire istum lecturum, qui non est lecturus: sed potest fieri ut legat, ergo potest a Deo sciri quod non sit. Solutio. Scientia Dei immutabilis est, nec potest augeri vel minui: tamen concedunt nonnulli, quod Deus potest scire quod nescit, et nescire quod scit, et plura scire quam sciat, nescientes respondere praedictis objectionibus. Nos autem dicimus quod Deus non potest scire quod nescit, nec nescire quod scit, nec plura scire quam scit; quia si aliqua quae nunquam fient inciperent fieri, non tamen inciperent a Deo sciri, qui ab aeterno omnia perfecte novit, non solum quae quandoque fiunt, sed quaecunque possunt fieri: scit enim et quibus causis possunt fieri, et qualia essent, si fierent. Non enim modo pleniorem habet scientiam de mundo, quam habuit ab aeterno: nec modo minorem scientiam de iis, quae nunquam fient, cum possent fieri, quam haberet si fieret. Tamen magna quaestio est utrum aliquid tale sit in sola possibilitate, quod nunquam sit actu: quod enim non habet in Deo causam, quomodo potest prodire in actum? Sed de hoc alibi dicendum est quod modo ex accidenti tetigimus. Praedictis autem objectionibus respondentes, dicimus quod haec, Deus scit hunc lecturum, ponit quod iste sit lecturus et quod hoc sciat Deus: et ideo ex quo non est lecturus, non est concedendum quod Deus sciat hunc lecturum, non quia Deus aliquid nesciat: sive enim legat, sive non legat, non ideo plus vel minus scit vel non scit Deus. Idem judicium de similibus. Notandum etiam, quod cum dicitur, quod ille qui est lecturus, potest non legere, vel qui non est lecturus potest legere, hoc dictum est secundum causas inferiores; si autem ad causas superiores respiciamus, quod futurum est determinate erit, et non alterum, nec poterit non evenire: tamen quia usus formatus est secundum causas inferiores, quae neutrum cogunt, sed utrumque permittunt, dicimus, quod utrumque potest esse et non esse, cum tamen in veritate verum sit, futurum unum, et non alterum. ####  |