| #### CAP. VI. De quarto ordine Canonis. |

| #### #### In quarto ordine, praesente summo et vero sacerdote, jam apud Patrem innotescunt petitiones nostrae; praesente summa et vera hostia, jam major protenditur mora. Tunc magnalium quae fecit celebratur memoria, ut tam per eum quam per ea quae fecit, Patris flectatur et impetretur clementia. Quinque ergo cruces facimus, non quod eum qui praesens est Sanctum sanctorum sanctificemus, sed ut per ejus praesentiam et crucis efficaciam quinquepartitam obtineamus gratiam, per quam digne offeramus et sumamus salutarem hostiam, et eidem conformati, in sanctorum consortium mereamur admitti. Dominus Jesus in passione sua fuit hostia pura, in resurrectione hostia sancta, in ascensione hostia immaculata. Panis vitae aeternae esurientibus, calix salutis perpetuae justitiam sitientibus. Ei ergo assimilari et conformari debemus, qui ad ipsum offerendum accedimus, sed quia hoc non potest fieri nisi passionem, resurrectionem et ascensionem studeamus imitari, propterea istorum trium in primis memoriam facimus, ubi dicimus: Unde et memores, Domine, nos tui servi, sed et plebs tua sancta ejusdem Christi Filii tui Domini Dei nostri tam beatae passionis nec non et ab inferis resurrectionis, sed et in coelos gloriosae ascensionis, ut scilicet ex imitatione passionis per munditiam castitatis simus et offeramus hostiam puram, ex imitatione resurrectionis obtineamus virtutem et opera pietatis, et simus et offeramus hostiam sanctam, ex imitatione ascensionis obtineamus rectitudinem intentionis, et simus et offeramus hostiam immaculatam, ex participatione panis sancti vitae aeternae, obtineamus unitatem et fortitudinem charitatis, ex participatione calicis salutis perpetuae, multitudinem et magnitudinem exsultationis, sicut scriptum est: Et calix meus inebrians quam praeclarus est! (Psal. XXII.) De his quidem in primo ordine ex parte diximus, et quare in hoc quarto ordine tria duo praecedant, meminimus. Tria igitur necessario primum offerimus ut ad panem sanctum vitae aeternae, et calicem salutis perpetuae, id est sacramentum altaris, digne accedamus. In his enim duobus comprehenditur, et haec quodammodo sacramentum altaris complectitur. In primo ergo prudentia, in secundo fortitudo, in tertio justitia, in quarto, id est altaris sacramento, temperantia. Propterea dicebat Apostolus: Probet autem seipsum homo (I Cor. XI), id est in his et per haec se praeparet, et probando aptet, scilicet per munditiam castitatis, per virtutem et opera pietatis, et per rectitudinem intentionis. Et sic de pane illo edat et de calice bibat, id est sic probatus et sic praeparatus ad sacramentum altaris accedat. Ideo Dominus in Evangelio: Sint lumbi vestri praecincti, et lucernae ardentes in manibus vestris, etc. (Luc. XII). Sint lumbi vestri praecincti, ecce munditia castitatis, et lucernae ardentes in manibus vestris, ecce opera pietatis, et vos similes hominibus exspectantibus dominum suum (ibid.), ecce rectitudo intentionis. Haec enim sola vere exspectat et laetificat; expectando laetificat, et laetificando exspectat. Unde Apostolus: Conversatio nostra in coelis est (Philip. III), quasi dicat: Intentio nostra recta est et erecta ad gloriam Dei et ad gaudia coeli. Unde et Salvatorem exspectamus etc. (ibid.), ut cum venerit et pulsaverit, confestim aperiamus ei (Luc. XII), ecce sacramentum altaris. In hoc enim vere Salvator venit etiam per praesentiam corporis. Pulsat cum fidem interrogat. Interrogat ut discernat. Interrogat ut probet et reprobet: probet fidelem, reprobet infidelem. Dominus enim interrogat justum et impium (Psal. X). Nonne interrogabat fidem quando de corpore et sanguine suo dicebat: Nisi manducaveritis carnem Filii hominis et biberitis ejus sanguinem, non habebitis vitam in vobis? (Joan. VI.) Nonne interrogando discernebat, discernendo probabat et reprobabat, quando, duodecim, remanentibus multi abierunt retro, dicentes: Durus est hic sermo (ibid.). Et vere tum eum venientem fide integra et devota suscipimus. Vel ideo quinque cruces facimus, quia quinque offerimus, pro quinque rogamus, et quinque petimus. Pro quinque rogamus: primo generaliter pro fidelibus vivis omnibus; secundo, pro altaris comparticipibus; tertio, pro defunctis familiaribus; quarto, generaliter pro omnibus; quinto, pro nobis peccatoribus. Generaliter pro vivis omnibus ubi dicimus: Supra quae propitio, etc. Sed quid est supra quae, cum potius supra quem, id est supra Christum videatur esse dicendum? Est itaque sic intelligendum supra quae, id est supra cujus membra, vel supra cujus dona. Pro altaris comparticipibus, ubi dicimus: Ut quotquot ex hac altaris participatione, etc. Pro defunctis familiaribus, ubi dicimus: Memento, Domine, famulorum famularumque tuarum qui nos praecesserunt, etc. Generaliter pro omnibus fidelibus defunctis, ubi dicimus: Ipsis et omnibus in Christo quiescentibus, etc. Pro nobis peccatoribus, ubi dicimus: Nobis quoque peccatoribus famulis tuis, de multitudine miserationum tuarum sperantibus partem aliquam, etc. Quinque petimus, duo scilicet nobis vivis, et tria fidelibus defunctis. Duo nobis, primo scilicet ut omni benedictione coelesti et gratia repleamur; secundo ut intra sanctorum consortium admitti mereamur. Tria fidelibus defunctis, scilicet refrigerii sedem, quietis beatitudinem, et luminis claritatem, quod est ibi: Locum refrigerii, lucis et pacis ut indulgeas deprecamur. Quinquies ergo crucem facimus, per cujus virtutem et amorem et obtinemus quae offerimus, exaudimur pro quibus rogamus, et quae petimus impetramus. ####  |