| #### CAP. XIII. Quae ratio cantandi in celebratione missae. |

| #### #### Jam nunc ad thesaurum summi sacramenti, scilicet ad missae sacrarium, accedendum est. Quod si mihi pervium se fecerit thesaurus salutis; si aperuerit clavis David, qui aperit et nemo claudit, claudit et nemo aperit (Apoc. III, 7), gratulari et cantare licebit animae meae quod eam in cellam vinariam introduxit. Nam quod in Veteri Testamento promissum, praefiguratum et a longe salutatum, in Novo autem datum, revelatum et palam factum est, hic praesentialiter exhibetur, non in umbra, sed in veritate; non in figura, sed in re. Hic illud agitur, in quo noster David insanire videbatur regi Achis, quanto tympanizabat, corpore super lignum crucis extenso, et impingebat ad ostia civitatis (I Reg. XII), id est ad conclusa corda et sibi non credentia, quando ferebatur in manibus suis tenens panem et vinum, et dicens: Hoc est corpus meum: Hic est sanguis meus Novi Testamenti (Matth. XXVI); quando defluebant salivae in barbam, barbam, id est videbatur loqui infantilia dicens: Nisi manducaveritis carnem meam et biberitis sanguinem meum, non habebitis vitam in vobis (Joan. VI). Qui tamen accepto regno super universum Judam universumque Israel, nunc, juxta mysticum sensum per apolipomenon, indutus stola byssina, vestitus ephod lineo, praecentor inclytus choros ducit sacrificans et subsilit coram arca foederis Domini. O regem, o sacrorum principem. Quod sibi tantum tam clari capitis tripudium: dum tendit arcae Dei tabernaculum, et indutus ephod offert holocaustum, et in nomine Domini benedicit populum. Ad quem cum esset de tribu Juda, non pertinebat sacerdotium. Sed repulit Deus tabernaculum Silo, et elegit tribum Juda, elegit David servum suum. Ecce praegestit rex de tribu Juda confidenter agere in iis quae sciebat filio suo deberi a Domino suo in quem dicebat: Juravit Dominus David et non poenitebit eum: Tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech (Psal. CIX). Ecce imperat sacerdotibus, mandat Levitis ut sanctificentur, cantores instituit, eligit qui arcana cantent, qui canant per octava, qui clangant tubis, qui personent buccinis, qui concrepent lyris, cymbalis, nablis, organis. In his omnibus ad Filium respicit. Haec enim omnia per Christum in Ecclesia coram spirituali arca Domini quotidie actitantur. Arca namque Domini convenienter designat corpus Domini nostri Jesu Christi, ante cujus consecrationem in Ecclesia magnis vocibus exsultatur. Habet haec arca in se manna absconditum, quod nemo novit nisi qui accipit, dulcedinem videlicet spiritualis gaudii, quam suscepto sacramento corporis et sanguinis Christi munda corda sentiunt, et in oratione nonnunquam percipiunt. Habet etiam tabulas testamenti lege Dei inscriptas, quia in Christo, quem in altari suscipiunt electi, et a quo suscipiuntur, quoniam eum susceptum non mutant in se, sed mutantur in ipsum ut sint cum capite suo unus Christus; in Christo, inquam, sunt thesauri et scientiae Dei absconditi. Et in ipso quoque est virga Aaron, virga sacerdotalis videlicet vel regiae potestatis. Arcam ergo Dei noster David, mortis imperio quasi Saule destructo, id est diaboli regno, ducit in praesentis Ecclesiae suae Jerusalem, et collocat in tabernaculo cordium fidelium, quod ipse tetendit. Unde Ecclesiae chorus tanquam universa multitudo Jacob canit legitime, et David cum cantoribus citharam percutit, quae resonat a superiori, dum supernis desideriis canentium corda succendit, et laudes Deo canit. Quidquid enim Israel Dei, id est populus Christianus ad laudem Dei canit, hoc praecentore, hoc magistro canit. Ab hoc concitatus jubilus cordis in voces corporeas chorique concentum nunc graviter, nunc acute et exiliter erumpit, et magni corporis Ecclesiae per omnes gentes diffusae, quia una fide resonat, cantus pariter et insimul ubique et undique multiplex et unus ab ipso suaviter auditur. Igitur ordinem altaris, ordinem magnae et interminatae rationis jam libet attingere, et eorum quae praecesserunt in capite, Christo scilicet sacrorum principe, in sacerdotibus qui sunt ejus corporis membra, imitationem ipso aperiente vel ex parte cognoscere. ####  |