| #### Pars 7 |

| #### #### Sequitur: ####
| #### “Nisi quidem quis et hoc dixerit communes esse omnes angelicas nominationes secundum omnium coelestium virtutum in deiforme, et ex Deo datum lumen subjectionem, et supereminentem communicationem.” |
#### #### Non possunt, inquit, inferiores ordines superiorum nomina assumere, quia in eadem excellentia virtutum cum eis non participant, nisi quis dicere velit, propterea nominationes angelorum omnes communes esse debere, quod omnes pariter unum lumen a Deo datum subjecti percipiunt, et ex ipso lumine percepto omnes Deo conformes fiunt, et unius supereminentis communicationis in uno lumine participes existunt. Nisi, ait, quis etiam hoc dixerit, omnes angelicas cognominationes communes esse, secundum omnium coelestium virtutum subjectionem in lumen, sive ad lumen deiforme, et ex Deo datum percipiendum, et secundum communicationem supereminentem gratiae spiritualis vel specialis: ut quemadmodum una gratia ad omnium participationem se diffundit, sic una omnibus cognominatio rationabiliter tribui possit. ####
| #### “Sed ut magis a nobis ratio dijudicata sit, considerabimus sacrae in eloquiis expressas sanctas, et decoras proprietates uniuscujusque coelestis dispositionis.” |
#### #### Ut magis possimus, inquit, judicare hanc rationem, utrum videlicet cognominationes angelicae communes esse debeant an non, considerabimus sanctas et decoras proprietates uniuscujusque coelestis dispositionis sacrae expressas in eloquiis. Ex proprietatibus enim uniuscujusque diligenter consideratis fortassis poterit agnosci, utrum communicatio nominationis eadem esse possit: quibus et si gratia una infunditur, una tamen mensura, ac proportione non datur. ####  |