| #### TIT. CXC. De egressu et regressu Sapientiae. |

| #### #### Exivi a Patre et veni in mundum; iterum relinquo mundum et vado ad Patrem (Joan. XVI). Primus exitus Sapientiae est a sinu Patris ad cor hominis. Secundus induta voce per os egreditur, et venit ad aurem, ibique se exspolians per auditum cordi illabitur, ut iterum mundum relinquens per cordis contemplationem ad Patrem revertatur. In corde radicat, in ore pullulat, in aure torculatur, et iterum a cordis apotheca recipitur. Vox vestimentum est sapientiae, sicut scriptum est: Lingua sapientium ornat scientiam (Prov. XV). Et sapientia non egreditur nisi induta, nec regreditur nisi exuta. Similiter species creaturae vestimentum est sapientiae, quo operta egreditur et videtur, sicut scriptum est: Confessionem et decorem induisti, amictus lumine sicut vestimento: Extendens coelum sicut pellem, etc. (Psal. CIII.) ####  |