| #### CAP. XXI. Quomodo David expugnavit Jerusalem. |

| #### #### Abiit David, et omnes viri, qui erant cum eo, in Jerusalem ad Jebusaeum habitatorem terrae (II Reg. V). David Jebusaeum de Jerusalem ejiciens, significat Christum contrarias potestates de fidelium cordibus ejicientem, et ibidem manentem. Jebusaeus enim interpretatur calcatus; Hierusalem, visio pacis. Non solum enim Christus per mysterium crucis omnem principatum diaboli destruendo, sibimet tropaeum gloriae acquisivit; sed et fidelibus suis super omnem virtutem diaboli potestatem dedit. Unde: Ecce, dedi vobis potestatem calcandi super serpentes, et scorpiones, et super omnem virtutem inimici (Luc. X). Bene David, ejectis caecis et claudis, habitavit arcem Sion, eamque civitatem suam nominavit; quia, cum Christus malignos spiritus vitiorum turbam de anima expulerit, habitat ibi. Quae merito arx Sion, id est speculationis vocatur, ut de ea recte dicatur: Factus est in pace locus ejus; et habitatio ejus in Sion. Ibi confregit potentias, arcum, scutum, gladium et bellum (Psal. LXXV). Sicut etiam David arcem coepit, ablatis prius caecis et claudis odientibus animam David, sic Dominus principatum in Ecclesia gentium acquisivit, reprobatis prius Scribis et Pharisaeis, qui caeci et claudi oderunt animam Christi, id est ejus vitam auferre conati sunt. Fistulae scientiam falsam mundi et haereticorum dogmata figurant: quae Dominus per Joab, id est praedicatores destruit. ####  |