| #### TITULUS CAPITULI XII. Quare secundum homines hierarchiae angeli vocantur. LITTERA. |

| #### #### Quaeritur autem et hoc intelligibilium eloquiorum studiose intuentibus. Si enim participantia excelsiorum virtutum universitatum non sunt ultima, ob quam causam secundum nos, summus sacerdos, angelus Dei omnipotentis, ab eloquiis nominatur? (Malach. II; Apoc. II.) Est autem non contraria ratio, ut existimo, ante definitis. Dicimus enim, quod ab universali, et superposita majorum ornatuum virtute relinquuntur ultimi. Mediam enim et proportionalem participant juxta unam simul cunctorum conjunctivam societatem: quale est, quod sanctorum cherubim ordo participat sapientiam et scientiam altiorem. Sub ipsis autem essentiarum dispositiones participant quidem et ipsae sapientiam, et scientiam, particularem tamen ad illos et subjectam. Et quidem omnino in participatione sapientiae esse et scientiae, commune est omnibus deiformibus intellectibus. Attente autem, et primo, aut secundo, aut infra, nequaquam commune; sed sicut unicuique ante propria definitur analogia. Hoc autem et de omnibus divinis mentibus non fortassis quis errans definiet. Etenim sicut primi abundantius habent minorum sanctas, pulchrasque proprietates, sic habent ultimi eas priorum; non tamen similiter, sed infra. Nihil ergo, ut existimo, inordinatum, si et secundum nos summum sacerdotem angelum theologia vocat, juxta virtutem propriam angelorum participantem prophetica proprietate, et ad manifestativam eorum similitudinem, quantum possibile hominibus, extentum. Invenies autem, quod et deos theologia vocat, et coelestes supra nos essentias, et apud nos amicissimos Dei, et mirabiles viros. Et quidem divinum secretum superessentialiter simul omnibus et remotum, et supercollocatum, et nullum ei eorum, quae ab eo sunt, simile nominari proprie, et omnino valet. Verumtamen quaecunque et intellectualium et rationalium ad unitatem ejus, et qualiscunque virtus, universaliter convertitur, et ad divinas ipsius, illuminationes, quantum possibile, incessabiliter extenditur secundum virtutem, si justum dicere, divina imitatione, et divina univocatione digna facta est. ####  |