| #### CAP. II. De daemoniaco possesso a legione. |

| #### #### Exeunte Jesu de navi, occurrit de monumentis homo in spiritu immundo: qui domicilium habebat in monumentis (Marc V). Daemoniacus iste, quem legio possidebat, populum gentium ab universitate daemonum diu possessum designat. Populus namque gentilis ab omnibus possessus daemonibus tandiu tenebatur, quandiu per multiplicem idololatriae cultum, omnibus famulabatur. Gentiles etenim, sicut ait Apostolus, mutaverunt gloriam incorruptibilis Dei, in similitudinem imaginis corruptibilis hominis, et volucrum, et quadrupedum, et serpentium, quia commutaverunt veritatem Dei in mendacium, et coluerunt, et servierunt creaturae potius quam Creatori, qui est benedictus in saecula, Amen (Rom. I). Catenae vel compedes, quibus ligabatur, quasque frangebat, naturalis legis praecepta sive gentilium legum decreta, quibus a malo refrenari debuerant, significant. Sed catenas, et compedes daemoniacus ligatus frangebat; quia gentilis populus, quanto amplius his aut illis praeceptis ligabatur per malorum prohibitionem, tanto furiosius ea rumpebat per transgressionem. Et habitabat in monumentis, quia conversabatur in mortuis et fetidis operibus. De hac ruptione catenarum, et compedum hoc modo Paulus intulit, dicens: Feminae eorum mutaverunt naturalem usum in eum, qui est contra naturam. Similiter autem et masculi, relicto naturali usu feminae exarserunt in desideriis suis invicem, masculi in masculos turpitudinem operantes, et mercedem (quam oportuit) erroris sui, in semetipsis recipientes. Et, sicut non probaverunt Deum habere in notitia, sic tradidit illos Deus in reprobum sensum, ut faciant ea quae non conveniunt, repletos omni iniquitate, malitia, fornicatione, avaritia, nequitia; plenos invidia, homicidio, contentione, dolo, malignitate; susurrones, detractores, Deo odibiles, contumeliosos, superbos, elatos, inventores malorum, parentibus non obedientes, insipientes, incompositos, sine affectione absque foedere, sine misericordia (Rom. I). Ecce quomodo legio possidebat hominem, quomodo catenas et compedes rumpebat, quomodo in monumentis habitabat. Qui bene nocte et die in monumentis et montibus clamasse, et lapidibus se conscidisse dicitur; quia et in adversis et prosperis, populus gentium in foeda actione impudenter se esse propalabat, et lapideorum deorum cultura semetipsum lacerabat. Grex porcorum, qui juxta montem pascebatur, et quem legio ab homine pulsa intravit, et in mare praecipitavit, multitudinem infidelium et quorumlibet immundorum exprimit hominum, qui recte juxta montem pascuntur, dum per superbiam elati, similitudine porcorum ad ima curvi superna nesciunt, et solis transitoriis bestialiter se immergunt; et dum se inquinamento carnis aut spiritus polluunt, more porcorum in luto pastum quaerunt. Heu quam multiplex est grex iste porcorum, hominum scilicet turpiter et bestialiter viventium, et porcos qui in infimis totum bonum suum quaerunt, imitantium! Ut enim de Judaeis et paganis taceamus, quis numerare posset multitudinem falsorum Christianorum qui, quamvis baptismum perceperint, spiritui gratiae tamen contumeliam facientes male vivendo eum de semetipsis expulerunt, et se horrendis sceleribus polluerunt? Qui tamen duo millia figuraliter esse dici possunt: duo, quia diversi a bono; millia, quia perfecti sunt in malo. Legio ergo ab homine pulsa, porcos ingreditur, quia daemones ab illis, qui ad vitam aeternam praedestinati sunt, per gratiam Redemptoris fugati, malis male viventibus et terrenis intendentibus dominantur. Quod tamen non faciunt, nisi Jesus concedat; quia nec malos tentare praesumunt, nisi potentia divina permittat. Grex vero porcorum a legione in mare praecipitatur, dum per daemones malorum universitatis ad infernalem amaritudinem perducitur. Viderunt homines civitatis illius a legione liberatum, sedere ad pedes Jesu, vestitum et sanae mentis, et timuerunt. Sessio ad pedes Domini, significat humilitatem et bonorum operum imitationem. Vestitus, bonam actionem; sanitas mentis, justificationem. Et rogaverunt Jesum, ut discederet a finibus eorum. Sicut Petrus fragilitatis suae memor ait: Exi a me, Domine, quia homo peccator sum (Luc. V). Et sic adhuc isti infirmi timuerunt eum, et ut a finibus suis discederet, rogaverunt. Ait Jesus liberato: Vade in domum tuam ad tuos, et nuntia illis. quanta Dominus tibi fecerit, et misertus sit tui. Hoc exemplo docetur quisque suis primo salutem sibi factam praedicare, et eos ad eamdem salutem percipiendam provocare, quia et ipse eis propter carnis cognationem debitor magis tenetur, et illi forsitan citius quam alieno credent. Sed quam multi intra ambitum Ecclesiae continentur, qui hoc exemplum minime sequuntur, quia multi sunt, qui de suis parentibus inquirunt, an corpore sint sani, an habeant victum sive vestitum, domos, agros, equos, greges, armenta, aurum, argentum, pacem temporalem an gratiam potentum, et divitum possideant, et sic de his quae ad corpora pertinent circa amicos suos solliciti sunt; de his vero, quae ad salutem animarum pertinent, sollicitudinem nullam gerunt! Timendum est autem, ne tales ad antiqua vitia relapsi sint, et quod ipsi salute jam careant, quam nec suis praedicare curant. Qui namque spirituales sunt, ea quae sunt spiritus, quaerunt: de suis diligenter inquirunt, an sint a vitiis puri, a peccatis liberi, virtutibus ditati, bonis operibus pleni, an pacem Dei habeant cum omnibus (Galat. VI); an bonum ad omnes operantur, maxime ad domesticos fidei. Isti enim, liberatum istum imitantur, qui ad vocem Domini salutem in se factam aliis studuit nuntiare et per Decapolim praedicare: Decapolis, quae est regio decem civitatum, sanctam Ecclesiam significat, quae Decalogum legis servat. Et in Decapoli salutem sibi factam praedicat, qui sanctae Ecclesiae fidelibus, a diabolo se liberatum esse verbis et operibus bonis demonstrat. Studeamus et nos si nondum liberati sumus, a diabolo liberari. Et si jam nos liberatos esse cognoscimus, salutem aliis praedicemus, quam obtinuisse nos gaudemus, memores quod scriptum: Qui non est mecum, contra me est, et qui non colligit mecum, dispergit (Luc. XI). Et iterum: Qui audit, dicat: Veni (Apoc. XXII). ####  |