| #### CAPUT XXIX. Mortuorum apparitiones. Eos nescire quid hic agatur. Unde discant. |

| #### #### Cum homines mortui, sive vivi, hominibus dormientibus vel vigilantibus apparent, non in ipsis rebus ut sunt videntur, sed in quibusdam similitudinibus rerum. Istum autem angelicis operationibus fieri credimus, per dispensationem providentiae Dei, bene utentis bonis vel malis secundum inscrutabilem altitudinem judiciorum suorum: sive hinc instruantur mentes mortalium, sive fallantur; sive consolentur, sive terreantur; sicut unicuique vel praebenda est misericordia, vel irroganda justitia, ab eo cui misericordiam et judicium non inaniter cantat Ecclesia (Psal. C, 1). Ibi siquidem sunt spiritus defunctorum, ubi non vident, neque audiunt quae aguntur, aut eveniunt in ista vita hominibus. Ita tamen est eis cura de vivis quanquam quid agant omnino nesciant; quemadmodum cura est nobis de mortuis, quamvis quid agant utique nesciamus. Nesciunt quidem mortui quid hic agatur; sed dum hic agitur. Postea audire possunt ab eis qui hinc moriendo ad eos pergunt: non quidem omnino, sed quantum sinitur eis indicare et eos oportet audire. Scire etiam possunt ab Angelis qui hic nobis praesto sunt, et animas nostras ad illos deferunt. Spiritu etiam Dei revelante cognoscere possunt quae hic aguntur, et quae necessarium est eos noscere. Quidam etiam ex mortuis ad vivos rapi possunt; non per propriam naturam, sed per divinam potentiam. Utrum tamen ista fiant per eorum praesentiam, aut per angelos suscipientes eorum personam, affirmare non audeo. Deus enim omnipotens, qui est ubique praesens, per angelica ministeria usquequaque diffusa potest praebere ista hominibus solatia, quibus in hujus vitae miseria judicat esse praebenda. ####  |