| #### CAP. VII. De diversis affectuum modis, et quibus psalmis quisque adaptetur. |

| #### #### Quia igitur in affectibus pietatis est omnis virtus orandi, enumeremus aliquot ex ipsis, et exemplis demonstremus, ut quia omnes enumerare non possumus (infiniti enim sunt affectus) quid tamen in omnibus laudabile sit, et Deo acceptum, ex quibusdam conjiciamus. Est affectus dilectionis, cum forte mens vel videns, vel reminiscens id quod amat, subito amoris igne corripitur. Est affectus admirationis, cum aliquid novum et admirabile contemplans in stuporem excitatur. Est affectus congratulationis, cum acceptabile aliquid et beneplacitum videns, quadam hilaritate perfunditur. Est affectus humilitatis, quando ex consideratione infirmitatis suae ab elatione sua sponte comprimitur. Est affectus moeroris, quando ex consideratione malorum suorum quodammodo contabescens infirmatur. Est affectus timoris, quando ex consideratione imminentium poenarum concutitur. Est affectus indignationis, quando in odium adversariorum ex ipsa iniquitatis eorum magnitudine inflammatur. Est affectus zeli quando ex amore justitiae ad desiderium ultionis accenditur. Est affectus bonae praesumptionis, quando ex nova aliqua et singulari fiducia ad vindicandum plus solito quidpiam animatur. De istis affectibus primi tres ad istud praecipue genus Scripturarum pertinent, in quo fit laudatio. Quia scilicet ex commemoratione bonitatis, surgit affectus dilectionis, ex commemoratione potentiae et fortitudinis surgit affectus admirationis, ex commmemoratione autem alicujus prosperi eventus et facti felicis surgit affectus congratulationis. Tres sequentes ad illud genus pertinent, in quo fit commemoratio infelicitatis et miseriae. Quia videlicet affectus humilitatis surgit ex commemoratione propriae infirmitatis, affectus doloris surgit ex commemoratione malorum praesentium, vel ex recordatione praeteritorum. Affectus timoris ex praevisione futurorum. Tres ultimi affectus illi magis Scripturarum generi congruunt, in quo fit invectio et accusatio in adversarios videlicet contra nequitiam illorum, indignatio contra injuriam, zelus propter malitiam, major de Dei misericordia praesumptio. Exempla singulorum haec sunt, ex affectu dilectionis canitur psalmus: Diligam te, Domine (Psal. XVII). Ex affectu admirationis canitur psalmus: Domine Dominus noster (Psal. VIII). Ex affectu congratulationis canitur psalmus: Omnes gentes (Psal. XLVI). Et in his omnibus est laudatio. Ex affectu humilitatis canitur psalmus: In te, Domine, speravi (Psal. XXX). Ex affectu doloris canitur psalmus: Usquequo, Domine, oblivisceris? (Psal. XII.) Ex affectu timoris canitur psalmus: Domine, ne in furore (Psal. VI), et in his omnibus est mista quaerelae deprecatio. Ex affectu indignationis canitur psalmus: Quid gloriaris in malitia (Psal. LI). Ex affectu zeli canitur psalmus: Deus ultionum Dominus (Psal. XCIII). Ex affectu bonae praesumptionis canitur psalmus: Judica me, Domine, quoniam (Psal. XXV), etc. ####  |