| #### TIT. CXXXII. De triplici oleo, et de fide ac charitate. |

| #### #### Oleum aliud effusionis, aliud puritatis, aliud exsultationis. Oleum effusionis, verbum praedicationis, quo boni et mali bonis et malis participant; oleum puritatis, quo lucernae operum igne divini amoris debent ardere: quod bene sequitur primum oleum, quia post perceptionem divini verbi, accedit homo ad bene operandum. Oleum exsultationis est charitas, qua ita accenditur, ut non nisi quae Dei sunt diligat, et non glorietur nisi in Deo suo. Primum oleum est verbum praedicationis, secundum devotio charitatis, tertium dilectio charitatis. Sed olei effusione videndum est ne retineamus quae effundenda sunt, et retinenda effundamus. Quiddam in nobis est quod nostrum est, quiddam quod non est nostrum, sed proximorum. Si effundimus quod nostrum est, stulti et vani sumus; si retinuerimus aliena, fraudulenti. Nostra sunt sine quibus nemo salvatur, fides, spes, charitas. Haec non sic sunt effundenda, ut pro aliis in nobis amittantur. Fides facit servos, qua creduntur inferni poenae; spes mercenarios, qua merces exoptatur; charitas filios, qua bonitas Dei Patris amatur. Fides facit animam ancillam, spes concubinam, charitas sponsam. Fides dicit: Sic est, time; spes: Habebis; charitas dat gloriam Deo. Fides est bonorum et malorum scientia aut saltem credulitas; spes adipiscendi commodi et vitandi incommodi fiducia. Charitas est utriusque gratia. Haec recipienda sunt, ut praeservemur, conservemur, salvemur. Fides praeservat a peccato, spes conservat in bono, charitas salvat in beatitudine. Alia sunt in nobis data a Deo quae sunt proximorum, ut sermo scientiae, genera linguarum et caetera Dei dona. Ista sunt effundenda; sed retinemus ea quandoque tepide, trepide, invidiose. Tepide, dum de auditorum diffidimus intelligentia; trepide, dum de nobis ipsis desperamus, credentes quod auditoribus non possumus sufficere, cum debeamus potius cogitare quod nos non sumus qui loquimur, sed spiritus Patris; invidiose, proximum non amantes. In primo fides destruitur, in secundo spes reprobatur, in tertio charitas damnatur. Non ergo retineamus quae aliorum sunt, ne fraudulenti simus. Sed si effundatur, cavendum est ne effundatur temere vel incaute, ne sanctum detur canibus, et ne ambitiose, ne propter commodum temporale. Ecce quomodo retinenda sunt et effundenda gratuita sancti Spiritus dona, et si ita nostra aliis impertimus, ipse sua operabitur in nobis. Oleum autem tres habet proprietates: pascit enim, lucet, ungit. Ita oleum verbi Dei, id est charitas, se pascit, proximo lucet, Deum ungit. Et per eam bene ordinatam olei effusionem, adolescentulae dilexerunt te, Jesu Christe, animarum sponse, quia oleum effusum nomen tuum (Cant. I). ####  |