| #### CAP. XV. De quatuor plateis Hierusalem moraliter. |

| #### #### Quatuor plateae in civitate Hierusalem dicuntur esse, scilicet platea latior, et platea domus Dei. Est etiam platea ante portam aquarum, et alia platea ante portam Ephraim. De platea latiori dicitur: Et dimiserunt Hierusalem usque ad murum plateae latioris (II Esdr. III). De platea domus Dei dicitur: Sedit omnis populus in platea domus Dei trementes pro peccato, et pluviis. Et surrexit Esdras sacerdos, et dixit ad eos: Vos transgressi estis, et uxores duxistis alienigenas (I Esdr. X). De platea, quae est ante portam aquarum dicitur: Congregatus est omnis populus quasi vir unus ad plateam, quae est ante portam aquarum, et dixerunt Esdrae scribae, ut afferret librum legis Moysi, quem praeceperat Dominus Israeli (II Esdr. VIII). De platea siquidem portae Ephraim dicitur: Egressus est populus, et attulerunt frondes de arboribus, feceruntque sibi tabernacula unusquique in domate suo, et in atriis suis, et in atriis domus Dei, et in platea portae aquarum, et in platea portae Ephraim (II Esdr. III). Muri Hierusalem a filiis Israel aedificari dimittuntur, quando ad murum plateae latioris appropinquatur. Latior platea, est saecularis vita; murus plateae, adversitas vitae. Inde est, quod discipuli qui erant Damasci, per murum submittentes in sporta dimiserunt Paulum (Act. IX). Unde Beda super Actus apostolorum: ####
| #### “Murus, inquit, Damasci, qui sanguinem bibens interpretatur, est adversitas saeculi.” |
#### #### Rex Areta, qui defensio interpretatur, diabolus intelligitur. Sporta, quae juncis palmisque solet confici, fidei speique conjunctionem designat. Juncus enim viriditatem fidei, palma vitae aeternae spem significat. Si quis igitur se muro adversitatis cinctum videat, sportam virtutis, quia evadat, festinus ascendat. Sedit omnis populus in platea domus Dei moerens pro peccato, et pluviis. Domus Dei, est domus conversionis (I Esdr. X). Quae plateam habere perhibetur, quoties saecularibus negotiis exterius implicatur. Sed qui diu per plateam laeti discurrere consueverunt, quandoque in eadem platea sedentes pro peccato gemunt, quia qui in domo Dei saecularitati studuerant, postmodum ad se reversi quietae mentis esse desiderant. Nec tantum pro peccato, sed etiam pro pluviis foris stare nequeunt, sed totis desideriis animi interius esse quaerunt. Tempus, inquiunt, pluviae est, et non sustinemus stare foris. Pluvia, est catholica doctrina; foris enim stare non sustinet, quem doctrinae spiritualis pluvia perurget. Surrexit etiam Esdras sacerdos, et dixit ad eos: Vos transgressi estis, et uxores duxistis alienigenas, ut adderetis super delictum Israel, et nunc date confessionem Domino Deo patrum vestrorum, et facite placitum ejus, et separamini a populis terrae, et ab uxoribus alienigenis (ibid.). Ecce pluvia, id est, correptionum doctrina. Uxores vero alienigenae sunt saeculares curae. Ex his confessio datur, dum culpa cognoscitur. A populo terrae, et ab uxoribus alienigenis separatur, qui terrena negligit, et cui curae saeculares odio habentur. Sequitur de platea, quae est ante portam aquarum, in qua populus congregatur quasi vir unus, dicentes Esdrae scribae, ut afferret librum legis Moysi. Porta aquarum est admonitio Scripturarum, platea peccatorum memoria. Ante portam igitur aquarum platea esse dicitur, quia per admonitionem Scripturarum peccatum ad memoriam revocatur. In qua populus quasi vir unus colligitur, dum in unitate perseverans, per dilectionem magistris et fratribus unitur. Et sic librum legis Moysi afferri poscit, ut per legem corrigat quae contra legis praecepta gessit. Platea, quae est ante portam Ephraim, ultima ponitur. Nihil enim prodest laboranti, nisi fructus operis in fine colligantur. Ephraim enim frugifer interpretatur. Initium igitur boni operis, est porta poenitentis. Possumus autem hanc plateam vocare, et appellare poenitentiam. Platea est, quando adhuc in ea plangimus quod deliquimus, sed in ea lutum delemus, dum per poenitentiam laboramus. De platea quandoque egredimur, et ad eam quandoque revertimur; de platea egredimur, cum a saeculari vita recedimus; ad plateam vero revertimur, cum ad ea quae male gesta sunt a nobis mentem revocamus. Egredimini, inquit, in montem, et afferte frondes olivae, et frondes myrti, et ramos palmarum, ut fiant tabernacula (Num. VIII). In montem egredimur, quando ad montem misericordiae precibus sublevamur. Ipse est forsitan mons Oliveti. Afferte, inquit, frondes olivae, id est, opera misericordiae. Oleos [imo eleos] enim Graece, misericordiae dicitur Latine. Myrtus virtutis temperativae dicitur esse; palma vero in altum crescit. Per olivam igitur opus misericordiae, per myrtum virtus temperantiae, per palmam spes veniae. His itaque frondibus, et ramis in platea portae Ephraim tabernacula fiunt, quando praedictae virtutes a pruina torporis, et calore delectationis undique defendunt. In platea igitur, quae est ante portam Ephraim tabernacula ponimus, quando quod male gessimus delentes per opera misericordiae, ad spem victoriae pervenire desideramus. ####  |