| #### Pars 46 |

| #### #### Sequitur: ####
| #### “Haec ille quidem docuit me:” |
#### #### verba sunt auctoris ad propositum redeuntis. Ille, inquit, qui apologiam mihi praestitit, docuit me haec supradicta omnia. ####
| #### “Ego autem,” |
#### #### o Timothee! ####
| #### “tibi trado” |
#### #### omnia a me sive dicta, sive approbata, sed ad utramque partem habentia. ####
| #### “Tuae autem intellectuali et discretivae scientiae,” |
#### #### id est discretioni: ####
| #### “concesserim alteram partem dictarum causarum absolvi” |
#### #### scilicet per te ####
| #### “dubitatione,” |
#### #### id est pro rata et indubitata haberi: ####
| #### “et eamdem honorari ante alteram tanquam habentem consequens, et rationabile, et aeque verum.” |
#### #### Hoc et tuae voluntati concedo, et discretioni, et scientiae, ut alteram partem sententiarum istarum, remota dubitatione, eligas, et honores plusquam alteram tanquam veram et rationabilem. ####
| #### “Aut” |
#### #### si hoc non placet, concedo tibi ####
| #### “a teipso invenire, quod vere vero vicinius sit. Aut,” |
#### #### si adhuc illud non placet, concedo tibi ####
| #### “ab altero discere, Deo videlicet dante,” |
#### #### sive hoc, sive ullo alio modo agnoscas: ####
| #### “prius” |
#### #### tamen ipsam scientiam veritatis ####
| #### “recipientibus angelis” |
#### #### a Deo, et postea per angelos angelorum amicis sanctis viris nobis revelare, id est ad hoc recipientibus, ut nobis eam revelent. Aut sic. Et concedo tibi revelare nobis ####
| #### “per ejus magis amabilem contemplationem,” |
#### #### angelis, et angelorum amicis recipientibus prius scilicet ipsam scientiam veritatis. Verbum mirabile. Angeli a Deo accipiunt, et homines ab angelis; et ipsi rursum homines ab angelis docti alios homines docent; et venit doctrina veritatis per alios in alios, et videntur multi esse magistri et doctores veritatis; et nemo tamen docetur, quia ab ejus contemplatione non illuminatur. Alii magistri adhibent ministerium; unus magister est, qui solus praestat sensum. Ille sine aliis docere potest; alii sine ipso non possunt. Tu mihi das verbum. Quid autem est verbum sine intelligentia? Per verbum quidem intelligentia venit. Sed ille intelligentiam in corde ponit, qui intus illuminat, non qui foris sonat. Unctio ejus docet nos de omnibus. Tu foris loqueris; sed intus non ungis. Propterea amabilis mihi quidem est tua eruditio. Sed magis amabilis est ejus contemplatio; quia et hoc, quod in tua eruditione amabile est, nonnisi ex ejus contemplatione est. ####  |