| #### CAP. XXII. De Offerenda et significatione Versuum ejus. |

| #### #### Sequitur Offerenda, nomen habens ab offerendo, eo quod canitur quando Creatori nostro laudis offerimus sacrificium. Hic magis et magis aperiendum fidei ostium et animae triclinia pandenda sunt, ut quidquid angelus ille clamavit magno clamore Evangelii, credat mulier illa, magna scilicet Ecclesia, quae in Apocalypsi (Apoc. XII) visa est amicta sole, scilicet quem induit in baptismate lunam habens sub pedibus, videlicet omnia mutabilia calcans. Luna enim mutabilis est, et ideo mutabilem mundum significat. Et in capite suo gestans coronam duodecim stellarum, id est chorum duodecim apostolorum, et in utero habens, et clamabat parturiens, et cruciabatur ut pareret. Hujus in utero habentis clamantis et parturientis salubrem cruciatum Offerendae gravis et grandisonus imitatur cantus, qua Pneumatibus distenta frequentibus, et suis fecunda Versibus, quantumvis longa jubilatione non valet satis exprimere quod significat. Quidni obnixius corde clamet ad Dominum, qui per evangelica verba excitatus est, et suae salutis mysterium parari videt? Cum concentu namque memorato praeparata sacra panis et vini oblatio sic ad sanctum altare pervenit, ut subdiaconus ad diaconum, diaconus ad manum perferat sacerdotis. Lex enim, quam per subdiaconum significari diximus, sacrificium nostrae salutis tantum praefiguravit in Melchisedech; sed per evangelicam traditionem ad altare, id est ad solemnem ritum Ecclesiae pervenit. ####  |