| #### TIT. LXVIII. De tribus silentiis ante gratiam. |

| #### #### Tria gratiam praecesserunt silentia. Primum fuit caecum et surdum, secundum surdum, tertium mutum. Primum ante legem, quando nec per se homo videbat mortem, nec ab alio audiebat; et ideo remedium non quaerebat. Secundum sub lege, quando videbat morbum per legem, nec tamen audiebat per prophetas, nec remedium flagitabat per gratiam. Tertium in prophetis, quando et videbat morbum et per prophetas audiebat; sed ad veniam remedium non confitebatur nec postulabat. In gratia omne silentium abiit, quoniam cum summum silentium tenerent omnia (Sap. XVIII), id est, ultimum silentium esset in omnibus, et nox, id est, diabolus vel nox in peccatorum tenebris, medium iter perageret, omnipotens Sermo venit (ibid). In quo qui videbant morbum, audiebant et remedium praesens habebant, coeperunt et intus morbum per cognitionem cognoscere, et amore cordis audire, et oris confessione medico supplicare. ####  |