| #### CAP. X. De tribus mortuis quos suscitavit Dominus. |

| #### #### Legimus in verbis Evangelii, quod Dominus tres mortuos suscitavit, puellam in domo (Luc. VIII), juvenem in agro (Luc. VII). Lazarum in monumento (Joan. XI). Tres mortui, tria genera designant peccatorum. Mortui namque sunt in domo, qui sine demonstratione operis conceptam nequitiam adhuc in corde servant. In agro mortui sunt, qui culpam per consensum conceptam in sensuum propatulo per operationem demonstrant. In monumento mortui sunt qui, diu prava consuetudine foedati, per infamiam suam etiam alios depravant. Resuscitatio mortuorum, justificatio est peccatorum. Et tanto levius resuscitatur quisque per gratiam, quanto minus mortificatus est per culpam. Tantoque minori purgatur poenitentiae satisfactione, quanto minori depravatus exstitit iniquitate. Unde Dominus, paucis arbitris adhibitis, solo verbo puellam in domo jacentem recenter mortuam suscitasse legitur. Resuscitando vero Lazarum in monumento quatriduanum, fremuisse, turbatus fuisse, lacrymasse, et voce magna clamasse, perhibetur: non quod Domino tam facilis non fuerit resuscitatio Lazari quam puellae, sed quod Domini facta aliarum rerum sunt exempla. ####  |