| #### CAPUT 9 |

| #### #### Nunc jam quid Spiritus Domini, sive per nescientem Jephthe, sive per scientem, sive per ejus imprudentiam, sive per prudentiam, sive per obedientiam, sive per offensionem, sive per fidem in hac re gesta praefiguraverit, quantum Deus adjuvat, requiramus breviter et pandamus. Admonet enim nos et urget quodammodo iste sacrarum Scripturarum locus, cogitare quemdam potentem virtute; talis enim dicitur Jephthe, quod nomen interpretatur aperiens. Dominus autem Christus, sicut indicat Evangelium, discipulis suis aperuit sensum ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV). Hunc Jephthe fratres ejus reprobaverunt, et de paterna domo expulerunt, objicientes ei quod esset filius fornicariae, tanquam ipsi essent de uxore legitima nati. Hoc etiam egerunt adversus Dominum principes sacerdotum et Scribae et Pharisaei, qui de legis observatione gloriari videbantur, tanquam ille solveret legem, et ideo veluti non esset legitimus filius. Et quoniam de sancta quidem Virgine corpus assumpserat, quod fidelibus notum est, tamen ejus mater, quantum ad gentem pertinet, etiam illa Judaica Synagoga dici potest. Revolvat qui voluerit propheticos libros, et videat quoties et quanta verbi severitate atque indignatione Domini illa gens velut impudica mulier de suis fornicationibus arguatur. Unde est etiam illud in hoc libro recentissimum, vel cum post Ephod quod fecit Gedeon, omnis Israel legitur fornicatus, vel quod abierunt post deos gentium quibus erant circumdati. Unde in illos divina ira commota est, ut per annos octodecim contererentur a filiis Ammon. Sed nunquid non ex eadem gente Israel etiam illi nati erant sacerdotes et Scribae et Pharisaei, quos in eis diximus praefiguratos, qui Jephthe tanquam isti Dominum Christum veluti non legitimum filium persecuti expulerunt? Sed in eo similitudo adumbrata est, quod isti, ut dixi, veluti legis observatores cum qui contra praecepta legis facere videbatur tanquam legitimi non legitimum vere sibi visi sunt ejecisse. Secundum hoc enim plebs illa dicta est fornicari, quod legis praecepta non servans tanquam viro non exhibeat fidem. Sic autem scriptum est de Jephthe: Et creverunt filii uxoris et ejecerunt Jephthe (Judic. XI). Verbum quod positum est creverunt, significat in figura praevaluerunt. Quod in Judaeis impletum est, qui praevaluerunt infirmitati Christi, quia ita voluit ut ab eis quae oportebat in passione perferret. Sicut hoc idem significans Jacob praevaluit angelo cum quo, ut ipsum portenderet, luctabatur. Dixerunt ergo ad Jephte: Non haereditabis in domo patris nostri quoniam filius mulieris fornicariae es tu (ibid.). Tanquam dicerent quod Evangelium loquitur: Non est iste homo a Deo qui sic solvit Sabbatum (Joan. IX). Se autem jactantes velut legitimos filios, Domino dixerunt: Nos ex fornicatione non sumus nati; unum Patrem habemus Deum (Joan. VIII). Et fugit Jephthe a facie fratrum suorum et habitavit in terra Thob (Judic. XI). Fugit, quoniam se quantus esset abscondit. Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II). Fugit, quoniam morientis infirmitatem viderunt, virtutem autem resurgentis non viderunt. Habitavit autem in terra bona, vel ut expressius dicamus, opima. Quod enim Graece agathon [[sba][g][a][th][oac][n]] dicitur, hoc Latine opimum dicitur. Id autem interpretatur Thob, ubi mihi intelligenda videtur ejus a mortuis resurrectio. Nam quae terra magis opima quam terrenum corpus excellentia immortalitatis et incorruptionis indutum? Quod autem dicitur de Jephthe, quod posteaquam fugiens a facie fratrum suorum habitavit in terra Thob, colligebantur ad eum viri latrones, et ambulabant cum ipso (Judic. XI). Quanquam et ante passionem objectum fuerit Domino, quod cum publicanis et peccatoribus manducaret, quando respondit non esse necessarium sanis medicum sed aegrotis; et inter iniquos deputatus est, quando inter latrones crucifixus est, et unum ex eis de cruce in paradisum transtulit, tamen posteaquam resurrexit et esse coepit secundum id quod supra exposuimus in terra Thob, collecti sunt ad illum scelerati homines propter remissionem peccatorum, qui cum illo ambulabant, quia secundum ejus praeceptum vivebant. Neque hoc fieri desinit usque nunc et deinceps, quousque ad eum confugient mali ut justificet impios, quoniam ad eum convertantur, et discant iniqui vias ejus. ####  |