| #### Pars 9 |

| #### #### Sequitur: ####
| #### “Puras igitur eas esse existimandum: non ut immundis maculis et inquinationibus liberatas, neque ut materialium receptivas phantasiarum, sed ut omni diminutione mundas, et altiores: et omni superfirmato templo secundum excelsissimam castitatem omnibus deiformissimis virtutibus supercollocatas: et proprio per se motu, et eodem motu secundum diligentis Deum inconversibile ordinis, ineffabiliter receptas: et in subjectis contumeliam omnino nescientes, sed incasualem ut et intransmutabilem habentes propriae deiformis specialitatis purissimam collocationem.” |
#### #### Superius dixit in tribus illis excellentissimis ordinibus angelorum unam esse, et consimilem omnino hierarchiam, id est sacram potestatem: nunc consequenter adjungit ea, quae ad hierarchicam actionem, id est, sacrae potestatis operationem pertinent, perfecte illis inesse, hoc est, purgationem, illuminationem, perfectionem. Quae tria omnis sacra potestas sub summa potestate ordinata duobus modis exercet, scilicet a superiori accipiendo, et inferioribus impertiendo. Dicit ergo, quod istae primae essentiae in quibus est prima hierarchia ordinata, purgationem habent, quam et a superiori divinitate accipiunt, ut purgentur, et inferioribus conferunt, ut purgent. Accipiunt autem purgationem non quasi ab aliqua immunditia, vel corruptione liberandae, sed ab omni imperfectione, et diminutione perficiendae, hoc est, quod dicit: Existimandum est puras eas esse, videlicet primas illas essentias: puras dico, non tamen ita quasi liberatas ab aliquibus immundis maculis, et inquinationibus; quia nunquam immunditiam aliquam, aut inquinationem habuerunt; neque ita puras quasi receptivas materialium phantasiarum, quia omnino materiales phantasias non recipiunt, et propterea purgari ab eis non indigent, quia omnino eas non habent; sed potius ita puras, quasi mundas, et alienas ab omni diminutione et imperfectione. Sane per immundas maculas, et materiales phantasias duo genera spiritualis inquinationis expressit: unum, quod est in desideriis pravis; alterum, quod est in cogitationibus vanis. Desideria enim prava munditiam cordis quasi lutum inquinant, vanae autem cogitationes quasi pulvis quidam superaspersus claritatem ejus obnubilant. Quia igitur purissimae illae essentiae summorum spirituum, neque in pravis desideriis, nec in cogitationibus vanis corruptionem ullam suscipiunt, idcirco neque ab immundis maculis, neque a materialibus phantasiis mundari exposcunt. Purae igitur intelligendae sunt, non quasi purificatae a corruptione, sed quasi mundae ab imperfectione; nec solum ab imperfectione alienae, sed etiam per excellentiam perfectionis caeteris omnibus perfectis altiores, et supercollocatae. ####  |