| #### TIT. LXXXII. De quincupertito gulae vitio. |

| #### #### Quinque partitum est gulae vitium. Aliquando in digentiae tempus praevenitur in aliquibus; et ii similes Jonathae in gustu mellis. Aliquando hora non praevenitur, sed cibos lautiores quaerunt; et ii similes populo judaico in eremo: qui despecto manna carnes petiit. Aliquando quaelibet sumenda praeparati accuratius poscunt, et ii similes filiis Heli, qui carnes non coctas de more, sed crudas accuratius praeparandas extorquent. Aliquando qualitati et tempori congruunt, sed mensuram excedunt. Unde dicitur: Haec fuit iniquitas sororis tuae Sodomae: superbia vitae saturitas panis et abundantia (Ezech. XVI). Aliquando abjectus est cibus et aestu desiderii deterius peccatur, et ii similes Esau qui lentis esca primogenita vendidit. Neque enim cibus sed appetitus vitium est. Unde et hic per lenticulam primatum amisit, et Elias carnes edendo virtutem corporis servavit; et diabolus primum hominem non in carne, sed in pomo (Gen. III); et secundum, in pane tentavit (Matth. IV). ####  |