| ### Hugo de S. Victore ### DE FRUCTIBUS CARNIS ET SPIRITUS. ###  |

| #### PROLOGUS. |

| #### #### Cum omnis divinae paginae sermo id intendat, ut homini bonum humilitatis persuadeat, et superbiae malum declinandum attentius suadeat, praesertim cum in altero salutis et vitae, in altero ruinae principium sit, necessarium videtur ipsius humilitatis et superbiae fructum et efficaciam quasi formam quamdam visibilem virtutum cultori facie tenus ostendere, quatenus alterutrius speciei, superbiae, vel humilitatis imitator cognoscat ex fructuum qualitate, quid mercedis assequatur ex utriuslibet exsecutione. Duas itaque arbusculas fructu et ascensu dissimiles, et rudi, et novello cuilibet converso, adjunctis vitiorum sive virtutum paucis diffinitiunculis proponimus, ex quarum radice fructuum proventus pateat, et quae arbor ex duabus eligenda sit allectus fructu discernat. Et quidem superbia fructus carnis radix est, fructus spiritus humilitas. Quae diversitas inspecta radicum, fructum earum moderabiliter quaerentis appetitum ostendit. Denique vetus Adam se collocat in arce vitiosae arboris. Novus Adam principatum obtinet proventus spiritualis. Si ergo praestantius deteriori, id est bonum malo altrinsecus conjunxeris, quod in his emineat, quod praeponderet valenter intellexeris. Collatis enim qualitatibus contrariorum cito meliorum aestimatio patebit. Perspectis igitur radicibus ramis et fructibus nostris arbitrii tui sit eligere quod volueris. ####  |