| #### CAPUT 12 |

| #### #### Unde et sequitur: #### Luxerunt sacerdotes ministri Domini. #### Sacerdotes dicuntur, quia sacramenta dant; ministri, quia verbum vitae ministrant. Sacerdotes lugent subditorum contemptum in praeceptis, vel inobedientiam, etiam sui in sacramentis, quam juste merentur, irreverentiam. Hinc Dominus per Malachiam: Ecce, inquit, ego ad vos, o sacerdotes, qui despicitis nomen meum, et offertis super altare meum panem pollutum, et dicitis: In quo polluimus te? (Matth. I.) In eo quod dicitis (hoc est dici facitis) mensa Domini polluta est. Si ergo cum tu minister et sacerdos sis, et requiescis in lege, et gloriaris in Deo, et nosti voluntatem ejus, et probasti utiliora, instructus per legem, confidis te esse ducem caecorum, lumen eorum qui in tenebris sunt, eruditorem insipientium, magistrum infantium, habentem formam scientiae et veritatis in lege. Qui ergo alium doces, teipsum non doces? Qui dicis non furandum, furaris. Qui praedicas non maechandum, maecharis. Qui abominaris idola, sacrilegium facis. Qui gloriaris in lege, per praevaricationem legis Deum inhonoras. Nomen Dei per vos blasphematur inter gentes (Rom. II). Hinc Jeremias: A sacerdotibus, inquit, egressa est iniquitas (Jer. XXIII). Et Sophonias: Sacerdotes, inquit, polluerunt sanctum tuum; injuste egerunt contra legem (Sophon. III). Et Malachias: Vos autem, inquit, recessistis de via, et scandalizastis plurimos in lege; et irritum fecistis pactum meum, dicit Dominus (Malach. II). Ecce prava eorum merita. Sequitur de luctu eorum et irreverentia, de quibus Dominus per Malachiam: Mittam, inquit, in vos egestatem, et maledicam benedictionibus vestris, et maledicam illis, quoniam non posuistis super cor (ibid.). Item per eumdem: Ecce ego, inquit, projiciam vobis brachium, et dispergam super vultum vestrum stercus solemnitatum vestrarum (ibid.). Item idem: Propter quod, inquit, ego dedi vos contemptibiles, et humiles omnibus populis, sicut non servastis vias meas, et accepistis faciem in lege (ibid.). ####  |