| #### CAPUT 29 |

| #### #### Caligo quoque occupavit haereticos. Cujus enim visus caligat, eminus quidem videt materiam, sed non attendit formam. Sic et plerique haeretici materiam quidem habuere credendi, sed forma caruere fidei. Quidam enim recte unitatem personae, sed non sane crediderunt in Verbo incarnato unitatem substantiae. Alii e diverso in eodem sane diversitatem naturae, sed non recte diversitatem personae. Nonnulli in divinitate Deitatis unitatem, sed disparem potestatem in aequalem dignitatem. Plerique omnium aequalitatem, sed naturae negaverunt unitatem. Alii, quod unum est, impie diviserunt; alii, quod divisum est, insane confuderunt, Haec fuit haereticorum caligo, de qua Psalmographus: Et caligo sub pedibus ejus (Psal. XVII), quia scilicet nonnullos haereticorum revocavit per misericordiam a perfidiae naufragio; plerosque autem permisit ire in interitum justo judicio. Judaeis quoque turbo fuit Christi incarnatio. De quibus voce Psalmistae: Secundum, inquit, multitudinem impietatum eorum expelle eos, quoniam irritaverunt te, Domine (Psal. V). Quod utique factum est, quando populus Judaeorum a Romanis partim caesus, partim vinculis addictus, partim exsilio relegatus, partim per universum orbem terrarum miserrime dispersus est. Porro Catholicis Christi incarnatio dies fuit nubis, quae eis praebuit et umbram gratiae, et pluviam doctrinae, et suavitatem conscientiae, et securitatem gloriae. Umbram contra ardorem tentationis, pluviam contra ariditatem baereticae perversitatis vel persuasionis, suavitatem contra stimulum internae reprehensionis, securitatem contra naufragium desperationis. Pluviam dedit eis in monte, umbram exhibuit in cruce, in sepulcro suavitatem, in resurrectione securitatem. Unde et Isaias: Et tabernaculum in umbraculo diei ab aestu, et in absconsione a turbine, et a pluvia (Isai. IV). ####  |