| #### CAPITULUM 115 |

| #### #### Nondum enim sciebant Scripturam, quia oportuit eum a mortuis resurgere (Joan. XX). Ex hoc loco, et ex eo quod Petrus dicit Domino suam passionem praedicenti: Absit a te, Domine! (Matth. XVI.) videtur quod Apostoli nondum fidem mortis et resurrectionis Christi haberent, sine qua nec charitatem habere poterant et dicimus quod in morte Christi charitatem sicut et fidem amiserunt, quando relicto eo fugerunt. Sed ante mortem Petrus etiam hoc dicendo, absit a te, Domine! et charitatem, et fidem habebat. Ex nimio enim ardore dilectionis hoc dixit. Ex ardore enim dilectionis non sustinebat audire mortem ejus, cujus aeternitatem confessus erat dicendo: Tu es Christus, Filius Dei vivi (Joan. XI). Unde sic prohibendo a morte erravit quidem ex pietate, sed non peccavit. Credidit quoque et fidem habebat, sed aenigmate et obscuritate quadam sacramentorum. Credidit enim vera esse quae Dominus dicebat de morte sua; sed, quia in parabolis eis loqui consueverat, idcirco aliud eum dicere putabat: in nullo tamen discredens, quod Dominus dicebat: Sicut fidem habet simplex et idiota credens quidquid praelatus ejus credit, cum tamen ipse distinguere nesciat. Verum enim esse fatetur quidquid in Evangelio dicitur, et tamen quid dictum sit nescit. ####  |