| #### SERMO XXXIV. In nativitate, vel Assumptione beatae Mariae semper Virginis. |

| #### #### Quae est ista quae progreditur quasi aurora consurgens? (Cant. VI.) Beata Virgo Maria, fratres charissimi, aurora fuit, quia et praecedentis temporis quod quasi nox fuerat, finis exstitit, et vera lucis gratiae, solisque justitiae, qui ex ipsa progenitus est, praeventrix et antelucanum sidus fuit. Totum namque tempus, quod ab Adam usque ad ejus ortum praecessit, quasi nox exstitit, nox longa, obscura, frigida, otiosa, torpida, somniculosa, tacita, imo muta fuit. Nox absentia verae lucis, longa diuturnitate temporis, obscura tenebrositate infidelitatis, frigida defectu charitatis, torpida ab exhibitione boni operis, somniculosa oblivione beatitudinis, tacita a voce verae confessionis, muta a cantico divinae laudis. Exceptis quippe paucis personis, quae praecedenti tempore populum illum antiquum de suis pravitatibus castigabant, et mysteria futuri salvatoris Ecclesiaeque, more gallorum diem nocte praecinentium praenuntiabant, totus pene mundus silentio somnoque premebatur. Sicut in Sapientiae libro scriptum est: Dum medium, id est, summum silentium tenerent omnia, et nox in suo cursu iter ageret, omnipotens sermo tuus Domine a regalibus sedibus venit (Sap. XVIII). Quaedam tamen astra suis radiis tempus illud irradiabant, quia sancti patriarchae et prophetae suis virtutibus ignorantiam populi illius illustrabant. Quorum radii aurora apparente quodammodo offuscati sunt, quia in comparationem B. Mariae praecedentes sancti parvam claritatem habuerunt. Quid enim fuit innocentia Abel, justitia Noe, fides Abrahae, longanimitas Isaac, tolerantia Jacob, continentia Joseph, mansuetudo Moysi, fortitudo Josue, charitas Samuelis, humilitas David, zelus Eliae, abstinentia Danielis, eximia sanctitas B. Joannis, aliorumque virtutes sanctorum in comparationem B. Mariae? Beata igitur virgo Maria vere aurora clarissima fuit, quae suo magnifico jubare praecedentium Patrum claritatem minoravit. Sane quaecunque in Scripturis vel in creaturis sunt laudabilia, ejus sunt laudi convenientia. Sicut ergo est aurora verae lucis praeventione; sic est flos pulchrititudine, favus dulcedine, viola humilitate, rosa charitate vel compassione, suavitate lilium, vitis fructificatione, quodlibet aroma bona opinione, castrum securitate, murus vel turris fortitudine, clipeus aut propugnaculum defensione. columna rectitudine, sponsa fide, amica dilectione, mater fecunditate, virgo integritate, domina dignitate, regina majestate, ovis innocentia, agna munditia, columba simplicitate, turtur castitate, quodlibet mundum et domesticum animal, munda et mansuetuda conversatione, nubes protectione, stella cujuslibet virtutis aut boni operis incohatione, luna ejusdem augmentatione, sol consummatione, coelestis denique paradisus coelestis boni plenitudine. #### Sed ut ad id quod incoepimus revertamur, postquam ipsa beata Maria orta est, in mundo velut aurora splendiflua, statim post ejus ortum, ortus est ex ipsa sol justitiae Christus Deus noster, qui pulsis tenebris totum mundum illuminavit, intantum ut populus gentium, qui ambulaverat in tenebris, videret lucem magnam (Isa. IX). Illuminavit enim Christus mundum sua nativitate, sua praedicatione, miraculorum suorum operatione, sua passione, resurrectione, apparitione, ascensione, Spiritus sancti missione, apostolorum per mundum divisione, et eorum praedicatione, et coelestis gratiae in sancta Ecclesia distributione. Quia ergo fratres charissimi nox praeteriit, et dies illuxit nobis, sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII). Non ambulemus sicut Patres nostri gentiles (Rom. I). De quibus dicit apostolus: Qui cum cognovissent Deum non sicut Deum glorificaverunt, aut gratias egerunt, sed evanuerunt in cogitationibus suis, et coluerunt et servierunt creaturae potius quam Creatori, qui est Deus benedictus in saecula. Propter quod tradidit illos in reprobum sensum, ut facerent quae non conveniunt; repleti omni iniquitate, malitia, fornicatione, avaritia (Rom. I), caeterisque vitiis ac peccatis detestandis, quae ibidem subscribuntur: Sed nos fratres abjicientes vitia et peccata, quae sunt opera tenebrarum, induamur arma lucis, quae sunt virtutes et bona opera, et sicut in die gratiae honeste ambulemus (Rom. XIII). Omnia autem vitia et peccata vel carnalia, vel spiritualia sunt. Quae cuncta nobis prohibet Apostolus aut re, aut significatione, ubi dicit: Non in comessationibus et ebrietatibus, non in cubilibus et impudicitiis, non in contentione et aemulatione (ibid.). Universa namque carnalia peccata, vel ad gulam pertinent, et prohibentur nobis, ubi dicitur, non in comessationibus et ebrietatibus; aut pertinent ad luxuriam, et prohibentur, ubi additur, in cubilibus et impudicitiis. Spiritualia vero, aut exterius fiunt, et prohibentur, ubi dicitur, non in contentione. Aut interius committuntur, et prohibentur, ubi subjungitur, non in aemulatione. Contentio nempe foris est in ore, aemulatio intus in corde. Bona denique sive spiritualia sive corporalia praecipiuntur, ubi subinfertur: Induimini Dominum Jesum Christum (ibid.). Christum quippe induere est in Christo sancte et honeste vivere. Ergo charissimi diabolum cum ejus operibus tenebrosis abjiciamus malum odio habendo; et induamur Christum bonum diligendo, virtutes exercendo, bona opera exhibendo; et sic velut in die gratiae honeste ambulabimus, et ad supernae patriae gloriam perveniemus. Oremus autem pariter ut meritis et precibus sanctae Mariae virginis Sol justitiae nobis semper illuceat, semper stet, nunquam occumbat, ut exemplo Josue, cui sol stetit ad Gabaon donec ulcisceretur se de inimicis suis (Jos. X), nobiscum sit, ut suis fidelibus promisit usque ad consummationem saeculi donec et nos, interfectis nostris hostibus, supernis donemur sedibus. Quod nobis praestare dignetur Jesus Christus Dominus noster, qui est Deus benedictus in saecula. Amen. ####  |