| #### TIT. LXIV. Praedicatori tria necessaria. |

| #### #### Tria solent in praedicatore requiri: sanctitas conversationis, perfectio scientiae, eloquentia ad gratiam, ut sermo sit sanctus, sit prudens, sit illustris. Sanctitas, quia cujus vita despicitur, restat ut ejus praedicatio contemnatur. Quare, inquit Dominus, tu enarras justitias meas, et assumis testamentum meum per os tuum? (Psal. XLIX.) Perfectio scientiae, ut habeat unde praeferat de thesauro suo nova et vetera; eloquentia, ut habeat secundum scientiam quid dicat, secundum eloquentiam quomodo dicat, ut sententiarum excellentiae sermonis elegantia respondeat, et verborum dignitas rerum majestati; et quasi quodam concentu res et verba concurrant, ut sic triplici et ita omni acceptione sermo ejus sit dignus. Unde: Fidelis sermo et omni acceptione dignus (I Tim. I). ####  |