| #### CAP. V. Quare non horruit mulier serpentem. |

| #### #### Quaeritur quare non horruit mulier serpentem. Quia cum noviter creatus esset, officium loquendi a Deo accepisse putavit. Hoc modo tentatio facta est. Primum interrogatione aggressus est, ut ex responsione ejus colligeret qualiter eam de caetero alloqui debuisset. Cur non comeditis de ligno scientiae boni et mali? (Gen. III.) Ad quem mulier: Ne forte moriamur (ibid.). In quo verbo dedit locum tentanti cum dixit: Ne forte. Unde diabolus mox inquit: Comedite et eritis sicut dii (ibid.). Per tria tentavit: per gulam cum dixit: Comedite; per vanam gloriam, cum dixit: Eritis sicut dii; per avaritiam, cum dixit: Scientes bonum et malum (ibid.). Gula est immoderatus appetitus edendi; vana gloria amor propriae laudis; avaritia immoderatus appetitus habendi. Cum tentatio alia sit interior, alia exterior; exteriori tentatione homo est tentatus. Tentatio exterior foris fit signo vel verbo, ut ille cui fit ad consensum peccati inclinetur. Tentatio interior est motus pravae delectationis per quam animus ad peccatum impellitur; et multo difficilius vincitur. Homo igitur qui exteriori tentatione pulsatus cecidit, tanto gravius puniendus, quanto leviori impulsu fuerat prostratus. ####  |