| #### TIT. XLVI. De duplici igne, et multiplici puritate per tres pueros figurata. |

| #### #### Vox Domini intercidentis flammam ignis, vox Domini concutientis desertum (Psal. XXVIII). Alius est ignis quem venit Dominus mittere in terram; alius quem venit exstinguere. Primum de coelo veniens secum attulit; secundum invenit. Omnis amor ignis, sed non omnis bonus. Amor igitur bonus ignis bonus, quem Dominus venit mittere in terram ut ardeat (Lev. X). Amor libidinis malus quam venit exstinguere. Unde per Moysen ignem alienum prohibet offerre super altare suum: de suo praecipit ut semper ardeat in altari suo; flammam alieni semper exstinguit. Unde Angelus Domini descendit et excussit flammam ignis (Dan. III). In pueris autem exstinguitur, qui a puritate dicuntur. Est autem alia puritas cordis, alia oris, alia actionis. In corde simplicitas, in ore veritas, in opere sinceritas. Hos tres pueros habemus cum sanctum est quod meditamur, verum quod loquimur, justum quod operamur. Felix nimium et Deo grata horum trium puerorum societas, propter unam puritati concordiam, in voluntate, sermone, actione. Videt ergo rex Babylonis et invidet, et eos adorare statuam aeream desiderat, dum eos ex sua sanctitate in superbiam erigi suadet. Statuam enim auream adorare est super haec studiis operam dare et deservire. Qui cum eos videt despicere, flammas parat ut quos per gloriam elationis non potest superare, per flammam occidat libidinis. Flamma enim accenditur quando caro nostra ardore libidinis inflammatur. Ab angelo autem Domini flamma excutitur, et medium fornacis quasi ventum roris flantem effecit, dum intima cordis flante Spiritu sancto coelesti rore perfundit, et refrigerata conscientia puerorum linguam in laudem Creatoris convertit. Quibus liberatis Chaldaeos flamma consumit, quia insidiantes innocentiae, invidiae ac gehennae ardor exurit. ####  |