| #### SERMO LXII. De arca Noe. |

| #### #### Omnis caro corruperat per illicitum conjugium viam suam, et invenit Noe gratiam coram Domino. Et ait Dominus ad Noe: Fac tibi arcam de lignis laevigatis, et intrabis in eam tu, et tres filii tui, uxor tua, et uxores filiorum tuorum, et de cunctis animantibus et volucribus mundis septena et septena, de immundis vero bina et bina. Adducam enim aquas diluvii, et delebo hominem, et cuncta quae feci propter hominem, in quibus est spiritus vitae, etc. (Gen. VI). #### Quia scientibus legem loquor, fratres, visum est mihi sententiam de arca succincte transcurrere, vestrae manui latiora colligenda relinquere. Corruptio viae perpetratio est culpae; arca, Ecclesia; Noe, praelati; familiae ejus, subjecti; inundatio diluvii, tentationes saeculi. Singula ligna, singulae animae; laevigatio lignorum, justificatio animarum; linitio interior, charitas in affectu cordium; exterior linitio, charitas in exhibitione operum; mansiunculae et tristega, diversi ordines et diversa merita; bicameratio, bona actio et contemplatio; tricameratio, conjugium; continentia, castitas. Longitudo arcae est cognitio perfecta per tria tempora sanctae Trinitatis; latitudo, effectus in proximum boni operis; altitudo, excellentia trium principalium virtutum: fidei, spei, charitatis; animalia, sunt activi; volucres, contemplativi; esca, Scriptura; quadraginta dies, vita praesens; montes Armeniae, sublimitas vitae aeternae; recessus aquarum, ablatio tentationum et persecutionum. #### Nunc igitur, fratres, quia per fidem et baptismum in arca sumus, videamus si sumus quales esse debemus; si videlicet non de immundis, sed de mundis animantibus et volucribus simus. Quamvis etenim in Ecclesia praesenti secundum quorumdam effectum operum aut perceptionem sacramentorum utraque videantur esse permista, in coelestem tamen patriam nihil intrabit immundum aut inquinatum. Nullus ergo in nobis in his, qui actioni bonae deserviunt, imitetur lupum per rapacitatem, leporem per inutilem timiditatem, vulpem per calliditatem, ursum per murmurationem, canem per rixam, leonem per saevitiam, asinum per stultitiam, suem per immunditiam. Aquila caeteris avibus altius volat, et ideo elationem congrue significat. Vultur avis a tardo volatu nominata putatur, quia pro magnitudine corporis praepetes volatus non habet, pigritiam ergo recte figurat. Milvus quoque, quia rapax est, rapacitatem exprimit. Per corvum, quia rostro laniat, intelligimus detractionem. Ulula cum clamat, fletum aut gemitum imitatur, significat ergo tristitiam. Noctua dicitur eo quod nocte circumvolat, et per diem non possit videre. Unde et per eam accipitur ignorantia. Pica verba in discrimine vocis exprimit ut homo, quae etsi linguam in sermone nequeat explicare, sonum tamen humanae vocis imitatur. De hac quidam congrue dixit: #### Pica loquax, certa dominum te voce saluto. Si me non videas, esse negabis avem. #### #### (MARTIAL. Epigram. lib. XIV, 76.) #### Pica itaque designat garrulitatem. Upupa avis spurcissima in stercore humano commorans, et fimo vescens immundo, carnis humanae foeditatem vel malae opinionis fetorem figurat. Nemo itaque in nobis ex his, qui contemplationi vacare proposuerunt, sit aquila per superbiam, vulfur per pigritiam milvus per rapacitatem, corvus per detractionem, ulula per noxiam tristitiam, noctua per ignorantiam, pica per garrulitatem, upupa per foeditatem, et sinistram opinionem. Et de hujusmodi hominibus, non quae sanae rationis, sed quae corruptae sensualitatis sunt, sequentibus, Boetius in libro De consolatione philosophiae sic ait: ####
| #### “Evenit, ut quod transformatum vitiis videas, hominem existimare non possis. Avaritia fervet, alienarum violentus ereptor, lupi similem dices. Ferox atque inquies linguam litigiis exercet, cani comparabis. Insidiator occultus, subripuisse fraudibus gaudet, vulpeculis exaequetur. Irae intemperans fremit, leonis animum gestare credatur. Pavidus ac fugax non metuenda formidat, cervi similis habeatur. Segnis ac stupidus asinum vivit. Levis atque inconstans studia permutat, nihil ab avibus differt. Foedis immundisque libidinibus immergitur, sordide suis voluptatibus detinetur. Ita fit ut qui probitate deserta homo esse desierit, cum in divinam conditionem transire non possit, vertatur in belluam.” |
#### #### Sed quia per animalia gressibilia activos, per volatilia contemplativos superius significari diximus, ad sententiam nostram redeamus, et videamus ne in nobis sint aliqui, qui immundum aliquid secum deferant, per quod ab ingressu patriae coelestis alieni fiant. Quamvis etenim in arca Noe, id est in universali Ecclesia Christi nunquam desint peccatores et immundi, semper tamen desiderare, et, inquantum valemus cavere debemus, ne in nostro tristego sive coenaculo, id est domo nostra sint aliqui, qui per suam culpam cogitatione vel operatione, effectu aut affectu superna sanctorum societate sint indigni. In omni quippe conditione et gradu hujus vitae optimis mista sunt pessima, et dum praesens currit saeculum, sunt zizania cum spicis triticeis, paleae cum granis, colubri cum piscibus, haedi cum agnis. Sed licet peccatorum societas justis sit valde gravis et molesta, minime tamen est infructuosa: quia quamvis ab eis bene vivendi non habeant exemplum, habent tamen per eos exercitium. Abel namque non est, quem Cain malitia non exercet. #### Unde Dominus in Evangelio, ut scilicet malorum malitiam bonis utilem monstraret, dum de zizaniis et bono semine parabolam proferret, dominum agri dixisse retulit: Sinite utraque crescere usque ad messem (Matth. XIII). Hinc et per Psalmistam dicit: Ne occidas eos, nequando obliviscantur populi mei (Psal. LVIII). Hinc est etiam, quod per Salomonem dicitur: Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias (Cant. II). Modis tamen omnibus, charissimi, laboremus fratres illos qui remissius agunt corripere, admonere, emendare, ne, cum venerit Judex mundos et immundos separare, contingat eos non cum mundis gloriam, sed cum immundis poenam intrare. Magis autem pariter satagamus, ut omnes cum benedictis ad dexteram ejus constituendis patriam coelestem ingredi, et regem in decore suo contemplari mereamur. Quod nobis praestare dignetur Jesus Christus Dominus noster, qui est Deus benedictus in saecula. Amen ####  |