| #### TIT. XL. De tribus nobis prohibitis, et tribus nobis licitis. |

| #### #### Tria nobis prohibentur: male cogitare, male dicere, male facere. Quia in male cogitando vel immunditia est, cum res olidae revolvuntur; vel superbia, cum animus super proximum erigitur; vel ambitio, cum res vel honor illicite concupiscitur. Necesse est malae cogitationi istorum qui semper volunt maledicere, ut sit sermo vel supervacuus ratione carens et utilitate; vel detractorius, superna bona invida et odiosa corrosione diminuens; vel adulatorius caput alterius falsa olei delinitione demulcens. In male faciendo opus est vel simulatorium, cum aliud intendimus et aliud demonstramus; vel impium, cum proximos laedimus; vel impudicum, cum nos sordidamus. Per contrarium, ut bene cogitare, bene loqui, bene facere, eadem possunt notari. Triformis esse debet nostrae laudis oblatio: affectuosa, ut mens concordet voci; fructuosa, ut aedificationem pariat intuenti; gratiosa, ut placeat conditori, qui gratis dedit. ####  |