| #### CAP. L. De perdicis natura. |

| #### #### Clamat perdix, et congregans fovet ova quae non peperit, faciens sibi non cum judicio divitias: ####
| #### “In medio enim dierum suorum derelinquet eas, et in novissimis suis erit insipiens (Jer. XVII).” |
#### #### Unde Isidorus: ####
| #### “Perdix de voce nomen habet, avis est dolosa, adeo autem fraudulenta, ut alterius ova diripiens foveat.” |
#### #### Sed fraus fructum non habet. Nam cum pulli vocem proprie genitricis audierint, naturali quodam instinctu hanc, quae eos fovit relinquunt, et ad eam, quae genuit, revertuntur. Unde Rabanus: ####
| #### “Diabolus per principes haereticorum congregavit populos, quos non peperit, et deceptorum sibi multitudinem consociavit, quos postea dimisit, et omnium judicio stultissimus esse comprobatur.” |
#### #### Possumus ergo intelligere diabolum per perdicem, per ovum spem. Perdix vero illa cujus ova diabolus furatur, Ecclesia procul dubio intelligitur. In perdice igitur Scriptura diabolum nobis innuit, qui ova alterius perdicis, id est habentes spem salutis furatur, fovit et nutrit. Furatur, dum spem salutis eis subtrahit, fovet otio, et delectatione nutrit, fovet terrenis desideriis, nutrit carnalibus illecebris. Cum autem pulli vocem propriae genitricis audiunt, quodam naturali instinctu eam recognoscunt. Similiter cum aliquis diabolo subjectus fuerit, et vocem ecclesiasticae praedicationis audit, ad Ecclesiam quasi ad genitricem propriam relicto diabolo transvolat, ut sub alis divinae protectionis ulterius in pace vivat. Ecce qualiter perdix ova, quae furatur et congregat, in pullis perdit, quia non est mirum si quos male congregaverat diabolus, judicio veritatis perdat. In novissimis ergo suis diabolus insipiens erit, quia in die judicii aeterna benedictione carebit, et tunc audiet perdix cum perditis, id est diabolus cum subjectis: Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum qui paratus est diabolo, et angelis ejus (Matth. XXV). Ad hoc enim tendunt qui in hac vita diabolo serviendo succumbunt. ####  |