| #### CAP. XVI. De ficu plantata in vinea. |

| #### #### Arborem fici habebat quidam plantatam in vinea sua; et venit fructum quaerere in illa, et non invenit (Luc. XIII). Vinea ista plebs fuit Israelitica, in qua erat Synagoga quasi ficulnea plantata. Cultor vineae, Moyses et prophetae. Tres anni, tria tempora: tempus naturalis legis, tempus scriptae legis, tempus gratiae. Fossio est praedicatio; missio stercorum, recordatio peccatorum. Excisio ficulneae, dejectio Synagogae. Secundum moralem sensum, arbor ista unaquaeque anima infructuosa, per simulationem, virtutum, et exhibitionem bonorum operum foliis circumdata, sed a fructu verae justitiae aliena. Tres anni, cognitionem sanctae Trinitatis significant; circumfossio arboris, extractionem significat terrenae cupiditatis fossorio praedicationis. Stercora exprimunt carnis peccata, quae mittuntur ad radicem arboris, quando conscientia tangitur pravitatis cognitae memoria: quae, dum inde poenitet, quasi per tactum stercoris, redit ad fecunditatem operis. Excisio infructuosae arboris, judicium est damnationis; cultor istius arboris, praedicator, qui semper pro tali anima debet intercedere, ut illi Deus concedat spatium poenitentiae et faciendi fructum justitiae, sicut prophetae et apostoli, quia quosdam ex Synagoga salvandos intellexerunt, pro ipsa saepius oraverunt. ####  |