| ## LIBER QUARTUS. |

| ### Index |

| #### CAP. I. Quod sit nobis necessarium invocare Deum, et quid sit invocare eum. #### CAP. II. Quomodo Deus immotus in se manens det cuncta moveri, cunctaque aut agat, aut coagat. #### CAP. III. De pia rursum Dei invocatione, et mentis per eam tranquillitate et gaudio, et de animae Deum non quaerentis miseria. #### CAP. IV. Orat quo Deum pro modulo mentis suae capere possit, ut dilatetur domus animae suae ejectis desideriis pravis, et receptis bonis, meminitque quanta sit felicitas animae in coelum receptae. #### CAP. V. Coelestibus bonis perfrui, et terrenis malis erui desideranter orat, eaque commemorat. #### CAP. VI. Amorem suum in Deum profitetur, ut eum crescere faciat, et causas amoris addit. #### CAP. VII. Spei et fiduciae suae, quo constantiores fiant, memorat causas et argumenta. #### CAP. VIII. De coelestis gloriae excellentia, et ejus contemplatione, et modo obtinendi eam. #### CAP. IX. Anima cur sit similitudine Dei praedita, et ad quantam ex ea re spem et fiduciam assurgere valeat, et de amoris animae in Deum meritis. #### CAP. X. De requie tuta et firma in vulneribus, visceribus, et morte Christi, quae ab omnibus protegunt malis et insidiis. #### CAP. XI. Excitatur anima ad amandum Christum et se illi conformandam per amorem. #### CAP. XII. De vitae nostrae reparatione per mortem Christi, et de laude charitatis ac de latitudine ejus. #### CAP. XIII. De interioris hominis custodia habenda per virtutes cardinales, et de timore nuntio mortis, et responsis ejus, de diaboli insultu, et de inferni cruciatu: Item consilium virtutum ad evadenda inferni mala. #### CAP. XIV. De secundo nuntio, qui est amor et desiderium aeternae vitae, et de gaudiis et incolis coeli per eum enuntiatis. #### CAP. XV. De civium coelestium communi actione, et exsultatione prima. #### CAP. XVI. De beatitudinibus animae, et ferculis vitae aeternae, descriptioque virtutum per quas ad eas pervenitur. #### CAP. XVII. Descriptio quorumdam vitiorum religionem suffocantium, ut sunt crapula, ebrietas, otiositas, et quae in otiosis subrepunt cogitationes pravae, et quod nullum peccatum maneat impunitum. |