| #### TIT. CXXII. De januis tribus et ostiis disciplinae adversario claudendis. |

| #### #### Exemplo discipulorum, licet non propter metum Judaeorum, tamen propter metum peccatorum congregatos vos admoneo et exhortor: Claudite januas vestras. Quid enim prodest si non exitis ad inimicos vestros, si eos ad vos intrare permittitis? Sive de caulis ad lupum ovis exeat, sive ad eam lupus intret, mors similis est. Propterea sobrii estote et vigilate in orationibus, quia adversarius vester diabolus tanquam leo rugiens circuit quaerens quem devoret. Cui resistite fortes in fide (I Petr. V), et claudite januas vestras super vos. In hac enim domo disciplinae tres sunt januae. Prima observantia est regularis, ut silentium, abstinentia, et caetera ejusmodi; quae si fuerint laxatae aut apertae, intrant loquacitas, crapula, et caetera vitia, illis opposita; patetque locus dissensioni, nec habet pacem. Secunda quinque sunt sensus per quos commercium est inter mundum et animam. Hanc si aperueris mors intrat quasi per fenestras. Tertia est voluntas, per hanc apertam omne malum et solum, per clausam omne bonum et solum intrat ad illam. Haec est nimirum janua de qua propheta: Porta haec clausu erit et aperietur, et vir non transiet per eam, quoniam Dominus Deus Israel ingressus est per eam (Ezech. XLIV). Itaque ut breviter dicamus, tria sunt claustra in quae ad discipulos suos clausis januis intrat Christus: Primum corporis, quod est exterius; secundum animae, quod est interius; tertium spiritus, quod est intimum. Habet unumquodque januas suas. Primum observantias quasdam et traditiones majorum; secundum, oblectamenta sensus corporis; tertium, praesumptionem propriae voluntatis. His apertis semper diabolus intrat per eas, Christus non nisi per clausas recipitur, receptus pacem loquitur. Pax vobis (Joan. XX), inquit, et in primo inter virum et fratrem suum; in secundo, inter animam et spiritum; in tertio, inter spiritum et Deum. De his tribus claustris Isaias: Vade, populus meus, intra in cubicula tua; claude super te ostia et abscondere modicum ad momentum, donec pertranseat indignatio mea (Isa. XXVI). In primo cubiculo sive claustro, quoniam, scriptum est, monstrum est monachus in urbe; abscondit carnem a tumultu vitae saecularis; in secundo, ab ipsa carne animam, ne curam ejus perficiat in desideriis; in tertio, etiam a semetipso spiritum, ne eum reperiat praesumptio propriae voluntatis. De hoc Dominus: Cum oraveris intra in cubiculum tuum, et clauso ostio ora Patrem tuum in abscondito (Matth. VI). Primum fuga hujus saeculi facit et cura disciplinae et regulae, et in eo proximus aedificatur, et caro crucifigitur, et concupiscentia oculorum moritur, fallacemque recipit dispensationem. Secundum contemptus voluptatis, in quo homo seipsum moderatur, anima sepelitur, carnis concupiscentia moritur, et vix ullam recipit dispensationem. Tertium perficit amor Dei, in quo Deus honoratur, spiritus resurgit, superbia vitae moritur, et prorsus nullam dispensationem recipit. ####  |