| #### QUAESTIO LXXXII. |

| #### #### Et quemadmodum statutum est hominibus semel mori. Dicit expositor quod eadem necessitate, et jure naturae Christus mortuus est: qua necessitate, et in re alii homines moriuntur. Unde quaeritur an Christus sit necessitate mortuus, et an habuit necessitatem moriendi? Quod videtur manifeste secundum praedictam auctoritatem. Sed si necessitate, quomodo sola voluntate mortuus, sicut scriptum est: Oblatus quia voluit? (Isa. LIII.) Solutio. Dicunt quidam quod inter caeteras poenalitates, quas Dominus suscepit cum natura nostra sine culpa: etiam hanc poenalitatem, scilicet necessitatem moriendi suscepit voluntarie: quae non excludit voluntatem, nec excluditur ab ea. Nec tamen intelligendum est quin Christus potentia divinitatis posset deponere hanc poenam sine animae et corporis dissolutione, et supervestire naturam assumptam stola immortalitatis; sed si amplius non conferret, quam ei collatum est ante mortem, necessario moreretur. ####  |