| #### QUAEST. III. |

| #### #### Quaeritur an substantia humana in Christo sit adoranda. Solutio. Dignitatis potestas non amittitur, dum humilitas adoratur, ut dicit Hilarius. Et Augustinus. Terra adoratur a Verbo Dei assumpta, quia nemo carnem ejus manducat, nisi prius eam adoret non tamen propter ipsam, sed propter eum cui unitur. Dicit auctoritas quod Creator est creatus, praedestinans praedestinatus, infectus factus; quod secundum naturam humanam intelligendum est. Ascendo ad Patrem meum et Patrem vestrum, ad Deum meum et Deum vestrum (Joan. XX). Si Christus non est aliqua substantia creata, non habet Deum, quia tantum creaturae Deus est; sed ipse dicit se habere Deum necessario, ergo est aliquid quod habet Deum vel Creatorem. Dicitur alibi quod tanta est unio hominis et Dei, quod totum est Deus, totum est et homo. Quid per hominem significatur cum dicitur, totum est homo? Quid est quod sequitur quod non in substantiis hominis? Si enim sic intelligitur, Deus est homo, id est habet hominem. Sic potest dici, anima est caro, id est habet carnem. Augustinus dicit super Joannem, quod aliud est Verbum Dei, et aliud homo. Quid hic per hominem significatur? Si enim ut quidam opinantur, hic per hominem anima et caro intelligitur, et non aliquid compositum ex duobus dicere deberet, aliud est verbum Dei, alia sunt homo, cum per hominem plura, et non unum significetur. Augustinus dicit alibi super Epistolam ad Colossenses: Homo excellentius assumptus personam gerit sapientiae. Si igitur id quod est assumptum non est persona, ut volunt quidam, nec personam gerit sapientiae, quomodo ergo audent negare hominem assumptum personam esse? cum adeo aperte hic dicat auctoritas: Qui descendit, id est Deus, et qui ascendit (Ephes. IV), id est homo. Dicit enim expositor quod deitas et humanitas sunt eadem persona. Unde Leo papa: Mirabilior nobis fit in Deo humilitas, quam potentia; et difficilius capitur a nobis majestatis divinae exinanitio quam servilis formae summa provectio. Et post: Licet aliud sit Creator, et aliud cveatura, in unam tamen personam concurrit ultriusque naturae proprietas. Omnia quae Dei sunt et hominis simul humanitas explevit et deitas. Legitur quod Christus sicuti est homousios [[rbo][m][o][o][uac][s][i][o][sf]] Patri, sic est homousios [[rbo][m][o][o][uac][s][i][o][sf]] matri. Sed si Christus non est id quod est homo, sed tantum id quod est Pater, nihil quod est consubstantiale matri, est substantiale filio, et e diverso, ergo non est ei consubstantialis, cum nullum habeat substantiale cum illa commune. Sed dicent forsitan: Christus ideo homousios [[sbo][m][o][o][uac][s][i][o][sf]] matri dicitur, quia ejusdem naturae est cum matre. Et ego quaero quid per naturam humanam intelligant, cum dicitur, Christus est ejusdem naturae cum matre. Dicant corpus et animam. Sed alia est anima Christi, et alia anima Virginis. Unde si idem est natura humana quod anima et corpus, si non sunt ejusdem animae et carnis, nec ejusdem sunt naturae, vel si ejusdem sunt naturae; nec tamen sunt ejusdem carnis et animae, aliud intelligitur per naturam, aliud per animam et carnem. Notandum autem quod natura humana tripliciter accipitur, scilicet pro forma substantiali, quae humanitas dicitur, et pro re existenti in tali proprietate, scilicet pro illo composito ex corpore et anima, quod quandoque hoc nomine humanitas significatur. Dicitur etiam quandoque humana natura corpus et anima. Verum est ergo Christum assumpsisse corpus et animam, et illud compositum, et illam formam, scilicet humanitatem. Quin autem haec forma sit assumpta, non potest negari, cum non solum corpus et anima sint assumpta, sed etiam omnes proprietates assumptae sint. ####  |