| #### Pars 28 |

| #### #### Sequitur: ####
| #### “Haec mysticos theologos inveniemus non solum coelestium dispositionum declarationibus mirabiliter conformantes, sed et ipsis aliquando divinis manifestationibus.” |
#### #### Idem superius commemoravit, quoniam scilicet mystici theologi, id est theologi, qui mystica et secreta narrant, haec, id est has similitudines et proprietates sumptas a visibilibus, conformant, et coaptant non solum declarationibus coelestium dispositionum, id est coelestium ordinum angelicorum scilicet spirituum, id est non solum ad declarandas vel demonstrandas coelestes dispositiones, et angelicas ordinationes has similitudines, et proprietates rerum visibilium proponunt; sed etiam ipsis aliquando divinis manifestationibus, hoc est, ad ipsam divinitatem manifestandam, et indicandam adducunt. ####
| #### “Et aliquando quidem ipsam” |
#### #### scilicet divinitatem, ####
| #### “ex luminibus pretiosis laudant,” |
#### #### eam luminibus pretiosis comparando, et laudem ejus per illius rei, quae inter caeteras res visibiles pretiosa est, et decora demonstrando, ut verbi gratia cum eam solem vocant, non hunc visibilem, qui oculos corporales etiam ad iniquitatem perpetrandam illuminat; sed solem justitiae, qui spirituales oculos ad veritatem, et virtutem cognoscendam illustrat. Et sicut cum eam vocant ####
| #### “stellam matutinam,” |
#### #### cujus ortus tenebras fugat, non in hunc mundum visibiliter illustrandum ascendentem, sed in animum rationalem, qui solus hoc lumen capere potest, sancte, id est ad sanctificationem faciendam orientem. Et sicut etiam cum eam vocant ####
| #### “lumen incircumvolute, et invisibiliter resplendens;” |
#### #### non quemadmodum hoc visibile lumen, quod et tenebris obscurari, et circumvolvi, et loco concludi, et termino coarctari potest. Si ergo per species et formas summarum et pretiosarum rerum divinae majestatis excellentiam laudat mystica theologia. ####
| #### “Aliquando vero ex mediis,” |
#### #### subauditur rebus, quae in ordine conditionis nec summa sunt, nec infima, laudas ipsa theologia divinam majestatem, ut videlicet ignem eam vocando; non qualis iste est corporalis ignis, qui licet prosit illuminando, nocet urendo, et consumendo; sed ####
| #### “ignem innocue splendentem;” |
#### #### illuminantem scilicet, ex non comburentem; accendentem, et non consumentem. Et quemadmodum cum eam vocat ####
| #### “aquam vitalis plenitudinis datricem;” |
#### #### quae dat videlicet plenitudinem vitae, et vita implet haurientes et portantes eam; et aquam etiam, ####
| #### “ut symbolice,” |
#### #### id est figurative, sic dicatur, ####
| #### “in ventrem subeuntem; fluminaque redundantem immensurabiliter refluentia.” |
#### #### Haec enim omnia non in proprietate, sed in figura sola de ipsa dicuntur. In omnibus his divinitatis majestatem et bonitatem laudat mystica theologia. ####
| #### “Aliquando autem etiam ex novissimis” |
#### #### ut ex inferioribus et terrenis ipsam laudat, et laudem ipsius figurative manifestat, ut cum eam nominat ####
| #### “unguentum suave” |
#### #### et similiter cum vocat eam ####
| #### “lapidem angularem.” |
#### #### Et in tantum rerum infirmarum species per similitudinem ei coaptat, ut aliquando etiam ad inconvenientes, et contrarias formas in ejus descriptione descendere videatur. Quod tamen secundum causam superius memoratam congrua, necessariaque dispensatione peragitur. ####
| #### “Sed et bestialem ipsi formam circumponunt.” |
#### #### Ac si diceret: Non solum in declaratione divinitatis theologi ex rebus inferioribus similitudines assumunt, sed (quod mirum videtur!) etiam ad contrarias ac dissimiles, et quae si secundum proprietatem intelligerentur, indignae omnino ejus majestate essent, formationes descendunt. ####
| #### “Nam et bestialem ipsi formam circumponunt; et leonis ei, et pantherae specialitatem,” |
#### #### id est speciem, vel formam, vel figuram ####
| #### “coaptant; et vestiunt eam,” |
#### #### scilicet divinitatem: ####
| #### “pardalineam,” |
#### #### subauditur formam, id est formam pardi. ####
| #### “Et vestiunt eam,” |
#### #### subauditur iterum divinitatem; ursam saevientem, hoc est specie ursae saevientis, vel ####
| #### “ursam saevientem” |
#### #### eam dicunt, ut in utroque disconvenientia appareat, cum etiam deformitatem pulchro, et miti crudelitatem attribuant. ####  |