| #### TIT. XLII. De benignitate et severitate Dei erga peccatorem. |

| #### #### Convertimini ad Dominum Deum vestrum, quia benignus et misericors est, patiens et multum misericors, et praestabilis super malitiam (Joel. II). Videte quemadmodum de venia peccatori danda, si converti voluerit, Dei exaggerat pietatem. Benignus est indebita largiendo. Misericors debita indulgendo. Patiens diu tolerando. Multum misericors, pro longis iniquitatibus brevem poenitentiae afflictionem suscipiendo. Praestabilis super malitiam, etiam sine carnis afflictione perseveranti, ad se cordis conversione mala omnia condonando. Nemo igitur de venia desperet propter Dei justitiam. Nemo in malis perseveret propter ejus misericordiam, quoniam fortis et patiens Dominus, dulcis et rectus, misericors et verax. Patiens, dulcis, misericors super poenitentes. Fortis, rectus, et verax super impoenitentes. Si ergo, fratres, amamus patientiam, dulcedinem, misericordiam, qua salvat, timeamus fortitudinem, rectitudinem, qua judicat et damnat; et oremus ut a nobis judicii severitatem suspendat misericordiaeque benignitatem impendat. Qui, etc. ####  |