| #### CAP. II. Qualiter et ad quid preces fiant. |

| #### #### His rite peractis, inchoamus implorare Dei misericordiam, dicendo Kyrie eleison. Ter invocamus Patrem, ter Filium, ter Spiritum sanctum, ut nostri misereatur exaudiendo preces quae sequuntur. Unamquamque trium personarum ter invocamus, quia uniuscujusque trium misericordia trium misericordia est, sicut tribus est honor unus et una majestas. Preces ex persona eorum dicuntur qui quotidie cadunt, et nituntur resurgere per poenitentiam. Unde post Dominicam Orationem sequitur: Vivet anima mea et laudabit te (Psal. CXVIII). Quasi sit: Mortua fuit anima pro erratibus meis; at deinceps vivet per conversionem. Et judicia tua adjuvabunt me (ibid.). Quia dixisti: Nolo mortem peccatoris, sed magis ut convertatur et vivat (Ezech. XVIII); et melius judicas parcere poenitenti quam conterere peccantem. Hoc officium, sicut quodlibet aliud, praeter Nocturnum, Oratione concluditur: Domine Deus Pater, qui nos ad principium, etc. Et haec omnia in Dominicis et caeteris festivis diebus stando dicuntur, propter memoriam Dominicae resurrectionis, cum quo omnes sancti spe resurrexerunt. In aliis autem diebus genua in terram fixa tenemus, dum dicuntur preces quae dicuntur propter levia peccata, et dum dicitur poenitentialis psalmus: Miserere mei, Deus (Psal. L), qui propter gravia peccata frequentatur. Ideo autem hoc officium et omne aliud praeter nocturnum Oratione concluditur, quia dum sumus in praesenti saeculo, maxime quando ad extrinseca negotia eximus, necesse est nobis ut orationibus sanctorum muniamur, sive quia mos est ut quando familiare colloquium habemus cum servis Dei, amorem religionis antequam separemur ab illis, in ultimo benedictionem petamus. In Nocturno autem non ita fit, quia ibi non est separatio, sed Matutinum conjunctim cum eo canitur. Post finem hujus officii additur in veneratione omnium sanctorum: Pretiosa est in conspectu Domini (Psal. CXV), etc. Finitaque Oratione sequitur familiare obsequium pro nobismetipsis et pro familiaribus nostris. Unde quia nos plus caeteris peccasse reputamus ut auxilio Dei praeterita et praesentia peccata diluere, et in posterum vitare possimus, ideo dicimus: Deus in adjutorium meum (Psal. LXXIII). Et finita Oratione Dominica additur: Respice, Domine, in servos tuos et in opera tua (Psal. LXXXIX). Quod ideo fit quia nos sumus et servi Dei, et opera ipsius. Et dirige filios eorum (ibid.), filios dicit cogitationes quae nascuntur ex mente. ####  |