| #### TIT. XII. Quod Christus et sapientia a diversis variis quaeruntur modis. |

| #### #### Quidam Christum quaesierunt, et non invenerunt. Quidam quaesierunt, et invenerunt, sed non retinuerunt, quia non quaesiverunt ut haberent, sed ut venderent. Quidam Christum quaesiverunt, et invenerunt, et retinuerunt, quia non quaesiverunt ut venderent, sed ut possiderent. Primis dixit: Quo ego vado vos non potestis venire. Quaeretis me, et non invenietis, sed in peccatis vestris moriemini (Joan. VIII). Secundis dixit: Ego sum, si me quaeritis, sinite eos abire. Et injecerunt manus et tenuerunt eum (Joan. XVIII). Tertiis dixit: Avete. Et accesserunt et tenuerunt pedes ejus (Matth. XXVIII). Primi quaesiverunt, et non invenerunt. Secundi vivum invenerunt, et inventum occiderunt. Tertii mortuum quaesiverunt, et vivum invenerunt. Sic multi sapientiam quaerunt, et non inveniunt, quia inutiles judicantur et abjiciuntur. Alii sapientiam quaerunt, et inveniunt, sed non diligunt, quia ad lucrum et laudem humanam adipiscendam eam exponunt, et prostituunt. Isti Christum vivum inveniunt, sed occidunt, quia ex hoc in eis sapientia moritur quod ejus dulcedine nullo amoris sensu perfruuntur. Hi assumuntur ut gravius judicentur et praecipitentur. Alii mortuam quaerunt, et vivam inveniunt, quia dum eam ad hujus vitae usum non appetunt, verius intus ad illius dulcedinem et suavitatem pertingunt. Hi assumuntur ut eleventur et glorificentur ####  |