| #### QUAESTIO XC. |

| #### #### Per redemptionem, quae est in Christo Jesu, etc. Quaeritur cur Deus per mortem suam hominem redemerit, quem solo verbo liberare potuit? Solutio. Quamvis alius modus esset possibilis Deo, nullus tamen erat convenientior nostrae miseriae: quia et in eodem nobis contulit remedium, et humilitatis et dilectionis praebuit exemplum. Remedium in hoc consideratur, quia diabolus misit manum in eum, qui immunis erat a peccato: in quo quidquam quod suum erat non invenit. Ideo merito eos, quos quodam jure tenere videbatur, amisit, credentes in eum, qui per mortem suam omnibus obtemperantibus sibi factus est causa salutis: non enim pro se, sed pro nobis passus est nobis concedens merita sua, ut pro eis nobis fieret, quod sibi fieret, si indigeret. Ad humilitatem autem provocavit nos in hoc, quod de secreto sinu paternae majestatis descendens sic se exinanivit, ut formam servi acciperet (Philipp. III). Ad charitatem in hoc nos invitavit: quia cum sit Dominus gloriae, talis, et tantus, et taliter pro impiis et peccatoribus mortuus est. Nota quod si solo verbo hominem redimeret, nulla injuria diaboli fieret. Vel si Deus per angelum genus humanum reformaret, non ideo angelo salus homimis ascribenda esset. Multa enim Deus per angelos operatur, quae tamen non angelis sunt, sed Deo tribuenda: ideo autem per se non per alium nos redemit, quia nullius alius tanta possent esse merita, ut sufficerent ad totius mundi redemptionem. ####  |