| #### CAP. XXVIII. De psittaco. |

| #### #### Sola India mittit psittacum, colore viridi, torque punicea, grandi lingua, et caeteris avibus latiore, unde et articulata verba exprimit, ita ut si eam non videas, hominem loqui putes. Ex natura autem salutat, dicens ave, vel [kh][a][iti][r][e]. Caetera nomina ex institutione discit, unde illud Martialis: #### Hoc per me didici, dicere: Caesar, ave. #### Cujus rostrum tanta duritia est, ut cum e sublimi praecipitatur in saxum, nisu oris sui se excipiat, et quodam quasi fundamento utatur ordinariae firmitatis. Studet ut loquatur quod homines, et cum adhuc pullus est, et adhuc infra alterum suae aetatis annum, quae monstrata sunt, et citius discit et tenacius retinet. #### De caladrio vide lib. I, cap. 48. #### De ciconiis lib. I, cap. 42. #### De holore aut cygno lib. I, cap. 53. #### De ibide seu ibi. lib. I, cap. 57. #### De assida seu struthione lib. I, cap. 37. #### De fulica lib. I, cap. 58. ####  |