| #### CAP. XIII. De accipitre quomodo plumescat expandens alas suas ad austrum. |

| #### #### Nunquid per sapientiam tuam plumescit accipiter. expandens alas suas ad austrum? (Job XXXIX.) Unde beatus Gregorius: ####
| #### “Agrestibus accipitribus moris est ut flante austro alas expandant, quatenus eorum membra ad laxandam pennam veterem venti tepore concalescant. Cum vero ventus deest, alis contra radium solis expansis atque percussus tepentem sibi auram faciunt, sicque apertis poris vel veteres pennae exsiliunt, vel novae succrescunt.” |
#### #### Quid est ergo accipitrem in austro plumescere, nisi quod unusquisque sanctorum tactus flatu sancti Spiritus concalescit, et usum vetustae conversationis abjiciens, novi hominis formam sumit? Quod sanctus Paulus apostolus admonet, dicens: Exspoliantes vos veterem hominem cum actibus suis, et induentes novum (Coloss. III). Et rursum: ####
| #### “Licet is qui foris est noster homo corrumpatur, tamen is qui intus est renovatur de die in diem (II Cor. II).” |
#### #### Vetustam autem pennam projicere est inveterata studia dolosae actionis amittere. Et novam pennam sumere est mitem, et simplicem bene vivendi sensum tenere. Penna namque veteris conversationis gravat. Et pluma novae immutationis sublevat, et ad volatum tanto leviorem, quanto noviorem reddit. Et bene ait: expandens alas suas ad Austrum. Alas quippe nostras ad austrum expandere est per adventum sancti Spiritus nostras confitendo cogitationes aperire, ut jam non libeat defendendo nos tegere, sed accusando publicare. Tunc ergo accipiter plumescit, cum ad austrum alas expandit, quia tunc se unusquisque virtutum pennis induit, cum sancto Spiritui cogitationes suas confitendo substernit. Qui enim confitendo vetera non detegit, novae vitae opera minime producit. Qui nescit lugere quod gravat, non valet proferre quod sublevat, ipsa namque compunctio poros cordis aperit, plumas virtutum fundit, cumque se studiose mens de pigra vetustate redarguit, aliqua novitate juvenescit. Dicatur ergo cum beato Job: Nunquid per sapientiam tuam plumescit accipiter, expandens alas suas ad Austrum? Id est, nunquid cuilibet electo tu intelligentiam contulisti, ut flante Spiritu sancto cogitationum alas expandat, quatenus pondera vetustae conversationis abjiciat, et virtutum plumas in usum novi volatus sumat, ut hinc videlicet colligat, quod vigilantiam sensus in semetipso ex se non habet, qui hanc ex se conferre aliis nequaquam valet. ####  |