| #### TIT. CXXI. De ferculo Salomonis. |

| #### #### Ferculum fecit sibi rex Salomon de lignis Libani; columnas ejus fecit argenteas, reclinatorium aureum, ascensum purpureum. Media charitate constravit propter filias Jerusalem (Cant. III). Salomon, Christus pax nostra qui fecit utraque unum; ferculum, Ecclesia vel quaelibet sanctorum congregatio ad aeternum convivium animas ferens; columnae argenteae, qui fortitudine operis alios exemplo portant, et luce praedicationis illuminant. Reclinatorium aureum, aeternae felicitatis fulgor, in qua reclinatur et ab omni labore quiescitur. Ascensus purpureus est, quia ad claritatem illius quietis nonnisi per tribulationem venitur. Quid ergo nos miseri acturi sumus? In hoc saeculo columnae nos esse non possumus, in quibus nec fortitudo operis nec lumen emicat praedicationis. Reclinatorium aureum non habemus, quia spiritualem regem necdum mente aspicimus. Ascensus purpureus non sumus, quia pro Christo effundere sanguinem non possumus. Sed ad haec est certa consolatio, amemus Deum, diligamus proximum, et simul nos ad Dei ferculum pertingemus, quia scriptum est: Media charitate constravit propter filias Jerusalem. Per sexum enim femininum sermo divinus infirma vocavit mentium. Inter columnas ergo argenteas, inter reclinatorium aureum, et ascensum purpureum, media charitas inesse dicitur, quia si habes charitatem, eo sine dubio pervenis, ubi columna erigitur, et ascensus purpureus tenetur, et reclinatorium aureum invenitur. Hinc in propheta: inter thalamos quinque sunt cubiti (Ezech. XL), quia inter perfectos sunt minores qui quinque sensibus corporis adhuc depressi de saeculo aliqua cogitare coguntur. Rex itaque noster fecit ferculum sibi, quia congregavit Ecclesiam; de lignis Libani quae sunt cedrina, id est, de patribus fortibus, mente imputribilibus: et hoc sibi, quia ad glorificandum seipsum. ####  |