| #### CAP. IX. De aggravatione manus Domini super Azotios. |

| #### #### Aggravata est manus Domini super Azotios: et demolitus est eos: et percussit in secretiori parte natium Azotum, et fines ejus (I Reg. VI). Qui testamentum Dei suscipiunt, et posteriora hujus vitae diligunt, quae debent aestimare sicut stercora (Philip. III), ex ipsis juste in posteriora cruciabantur. Qui enim testamentum Dei assumunt, et in posteriora respicientes, veteri vanitate non se exuunt, similes sunt eis qui arcam Dei captivam, juxta idola sua posuerunt. Et vetera quidem, illis etiam nolentibus, cadunt. Omnis caro fenum, et claritas hominis ut flos agri. Aruit fenum, et cecidit flos (Isa. LX). Arca autem Domini, secretum scilicet testamentum regni coelorum, ubi est sempiternum Dei verbum, manet in aeternum. Quinque autem ani aurei, et quinque mures, quos fecerunt Philisthiim post plagam suam et attulerunt ad arcam, significant quod carnales quinque sensibus corporis dediti, cum a Domino fuerint correpti, scelera sua cognoscentes, juste se percussos esse confitentur, et, licet coacti, in melius commutantur. Quod bene significant quinque civitates Philisthinorum: Azotus, Gaza, Ascalon, Geth, Accaron, illos scilicet exprimentes qui exterioris hominis actus sequuntur. Azotus interpretatur ignis patris vel incendium; Gaza, fortitudo; Ascalon, ignis infamis aut ignis ignobilis; Geth, torcular; Accaron, eruditio tristitiae vel sterilitatis. Omnis enim concupiscentia infamis atque ignobilis per diabolum inflammata, atque per contrarias fortitudines instigata, et quasi per torcular nequitiae expressa, vinum profundit amaritudinis in doctrina prava et in operatione perversa. Unde necesse est ut tendat ad mortem, ubi est tristitia sempiterna et sterilitas perpetua. Fuit arca Domini in regione Philisthinorum septem mensibus. Septenarius significat universitatem temporum, quae discurrunt septenario numero dierum, et significat Dei testamentum, usque ad consummationem saeculi in gentibus permansurum. ####  |