| #### CAP. III. De superbia, et ejus comitibus. |

| #### #### Superbia est singularis excellentiae, tumentisque animi super omnes coetus quaedam gloriae et supereminentiae appetitio. Cujus comitatus principales isti sunt: #### Luxuria, ventris ingluvies, avaritia, tristitia, ira, invidia, vana gloria. #### Quae quidem septem vitia principalia (ut aliquid de saeculari scientia loquamur) subalterna genera (juxta quemdam modum) dicere possumus, id est ut sint species ad superiora, id est ad superbiam unde procedunt; genera vero ad inferiora, id est ad vitia ex ipsis prodeuntia. Verbi gratia, dicimus superbiae malum quoddam genus substantivum esse; et vitia de superbia manantia, species quasdam substantivas, ut sunt animal et homo, equus, etc. sed juxta aliquid. Sicut dicimus noctem tenebras multiplicare, et silentium malitiam tegere, cum in altero lux, in altero vox intermissa sit, et multa his similia. Neminem autem hic fucus et externus color offendat, quem idcirco posui ut fontem et rivum, id est superbiam cum suis appendicibus eo melius ostendam. Nunc itaque annexis definitiunculis, de superbiae malitiae procinctu et comitatu videamus. ####  |