| #### EXPOSITIO. Pars 22 |

| #### #### Undecimi capitis titulus est: Quare omnes coelestes essentiae communiter virtutes vocantur. Haec est quaestio: Cum unus tantum ordo in coelestibus spiritibus virtutes vocetur, quare hoc vocabulum omnibus communiter tribuatur. Dicit autem: ####
| #### “His autem definitis, illud dignum intelligere oportet, ob quam causam omnes similiter angelicas essentias virtutes coelestes vocare consuevimus.” |
#### #### Hoc quippe dignum inquisitione est; quia non eam causam hic esse constat, quam reddimus, quando omnes coelestes essentias angelos vocamus: quod scilicet ordo angelorum ultimus est: et ideo nomen ejus ad superiores ordines assumitur, quia ab eis proprietas ejus participatur; quoniam omnes superiores sicut omnes proprietates inferiorum participant, ita etiam convenienter aliquando nomen eorum assumunt. Sed hic similiter dicere non possumus, quando omnes coelestes spiritus virtutes nominamus; quia, cum quidam ordines inferiores sint ipsis virtutibus, illi sicut non participant in proprietate superiorum, ita etiam videtur, quod in vocabulo participare non debeant. Hoc est, quod dicit: ####
| #### “Non enim est dicendum ut in angelis, scilicet quod ipsa sanctarum virtutum dispositio novissima sit omnium.” |
#### #### Hoc enim si verum esset, non esset mirum, si nomen earum omnes alii ordines participarent, quia proprietatem ipsarum utpote superiores participarent. Hoc est, quod sequitur: ####
| #### “Et quidem novissimarum essentiarum,” |
#### #### id est, ultimorum spirituum ####
| #### “sanctam, et decoram illuminationem participant dispositiones superpositarum essentiarum; ultimae vero,” |
#### #### subauditur dispositiones, ####
| #### “nullo modo,” |
#### #### scilicet participant illuminationem primarum essentiarum. ####  |