|
Sequitur:
Si fures introissent ad te per noctem; si latrones, quomodo
conticuisses? Nonne furati essent sufficientia sibi? Si vindemiatores
intrassent ad te, nonne [nunquid] saltem racemum reliquissent tibi?
LITTERAL. Latrones, fuerunt saeculi potentes, fures, flamines et caeteri
idolorum cultores; philosophi et sophistae, vindemiatores. Haec enim
tria praecipue vigebant in idololatria: Philosophia scilicet, inanis
superstitio, infamis potentia. Saeculares philosophi jactabant se
possidere intelligentiam veritatis; cultores idolorum sanctitatem
religionis; potentes, dominium libertatis. Sed de primis legitur: Fel
draconum vinum eorum, et venenum aspidum insanabile (Deut. XXXII). De
secundis: Confundantur omnes qui adorant sculptilia: et qui gloriantur
in simulacris suis (Psal. LXXVI). De tertiis. Potentes potenter tormenta
patientur: et fortioribus fortior instat cruciatio (Sap. VI). Ac si
diceret Dominus: Videte quod ego sum solus, et non sit alius Deus
praeter me. Ego occidam, et ego vivere faciam; percutiam, et ego sanabo;
et non est qui possit de manu mea eruere. Si destruxero, nemo aedificat;
si inclusero, nemo est qui aperiat (Deut. XXXII). Nullus mihi similis in
fortibus, nemo in legislatoribus; sanctitate sum magnificus, terribilis,
atque laudabilis, et faciens mirabilia. Quod nec saecularis agere
potentia, nec superstitio pestifera, nec inanis philosophia potuit, mea
potentia, mea sapientia, mea benignitas valuit. Potentia mea destruxit,
sapientia aedificavit, benignitas ornavit. Destruxit errorum falsitatem;
aedificavit dogmatum veritatem; ornavit infundendo charismatum
largitatem. De prima legitur: Deus cujus irae resistere nemo potest (Job
IX). De secunda: Sapientia aedificavit sibi domum (Prov. IX), et
reliqua. De tertia: Spiritus ejus ornavit coelos, obstetricante manu
ejus, eductus est coluber tortuosus (Job XXVI).
|
|
