|
Si fures introissent ad te, et latrones, quomodo conticuisses? Nonne
furati essent sufficientia sibi? Si vindemiatores intrassent ad te,
nonne saltem racemos reliquissent tibi?
Fures, sunt simulatores et callidi, qui provocant iram Dei. Latrones,
sunt passiones et morbi. Porro daemones, sunt vindemiatores. Primi
simulate carnem macerant. Secundi eam gravissime cruciant. Tertii ipsam
deturpant, et humiliant: sed omnes rapiunt sibi sufficientia: quia neque
daemon, neque morbus, neque hypocrita quidquam agit, nisi quod divina
dispensatio disponendo permittit. Hinc Dominus per Job: Circumdedi,
inquit, mare terminis meis, et posui vectem, et ostia, et dixi: Hucusque
venies, et amplius non procedes, et hic confringes tumentes fluctus tuos
(Job XXXVIII). Mare vero Dominus circumdat, quando impetus affligentium
carnem judiciorum suorum dispensatione modificat: ut insani tumida unda
fervoris plano frangatur littore occulte. Dicit ergo Dominus: Si fures
introissent ad te, etc. Ac si diceret: Si illi, qui sine meo judicio nil
possunt adeo te in angustia et contra tuum commodum affligunt, quid
facient amici mei, qui te affligendo placebunt mihi, tuae providentes
utilitati? Unde et sequitur:
Quomodo scrutati sunt Esau: investigaverunt abscondita ejus?
Amici Christi veritatis discipuli, Esau, id est carnis, abscondita
investigant: quia non solum manifesta carnis opera, sed etiam carnalium
cogitationum amputare student superflua Unde Job: Quare lacero carnem
dentibus meis et animam meam porto in manibus meis? (Job XIII.) Item:
Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine (Job
XXXI).
|
|
