|
Sequitur.
Et possidebit domus Jacob, etc.
Domus Jacob supplantatoris, Ecclesia est sponsa Salvatoris, de qua dicit
Apostolus: Et Moyses quidem tanquam famulus erat in testimonium eorum,
quae dicenda erant; Christus autem tanquam filius in domo: quae domus
sumus nos, si tamen initium spei usque ad firmum teneamus (Hebr. III).
Iste Jacob, id est luctator, humani generis est Salvator. Historialiter
Jacob quater luctatum reperimus. Ter cum fratre suo, semel cum angelo.
Primo in utero; secundo de lentis edulio; tertio de benedictionis
paternae oraculo. Cum fratre de Mesopotamia rediens, ut praefatum est.
Allegorice noster luctator, qui fortior superveniens domum fortis
intravit, fortem alligavit. Cum angelo quarto loco vasa ejus diripuit:
cui pater certamen dedit forte qui vinceret, ut scirent omnes quoniam
omnibus potentior esset sapientia. Noster, inquam, Jacob ter jam
luctatus dicitur; quarto luctaturus pro certo creditur. Primo in utero,
secundo in patibulo, tertio in sepulcro, quarto in extremo judicio
contra servos et semen pessimum. In utero, immunitate peccati; in
patibulo, acquisitione gloriae et honore regni; in sepulcro,
immortalitate vitae, et gloria triumphi; in judicio, jure victoriae et
rigore justitiae. Primo igitur supplantavit diabolum in utero; quia
vigilavit, et factus est sicut passer solitarius in tecto (Psal. CI).
Secundo in cruce: Cum exaltatus inquit, fuero a terra omnia traham ad
meipsum (Joan. XII). Tertio Judaeum, juxta illud Psalmographi: In
multitudine virtutis tuae mentientur tibi inimici tui (Psal. LXV); et in
Genesi: Catulus leonis Juda: ad praedam ascendisti, fili mi, requiescens
accubuisti, ut leo, et quasi leaena, quis suscitabit eum? Non auferetur
sceptrum de Juda, et dux de femore ejus, donec veniat qui mittendus est:
et ipse erit exspectatio gentium (Gen. XLIX). Quarto quoque supplantabit
agmen haedorum dicens: Ite, maledicti, in ignem aeternum (Matth. XXV).
Vides ergo, homuncio; vides, pulvis, vermis, terra, cinis; vides,
inquam, quid pro te sustinuit sol justitiae, quid pro te egit Dominus
virtutum, quid per te passus est rex gloriae. Hinc ipse per Isaiam:
Laborare, inquit, me fecisti in peccatis tuis, servire in iniquitatibus
tuis (Isai. XLIII). Item idem per eumdem: Torcular calcavi solus, et de
gentibus non est vir mecum. Circumspexi, et non fuit auxiliator;
quaesivi, et non fuit qui adjuvaret; sed salvabit mihi brachium meum, et
indignatio mea ipsa auxiliata est mihi (Isai. LXIII). Intuere quomodo
indignatio auxiliata est ei. Ejus siquidem indignatio ipsius est
incarnatio, per quam mortem destruxit, et eum, qui mortis habebat
imperium, expugnavit peccatum, subjugavit sibi mundum. Primo luctatus
est pro te ut tu diaboli fastum, et ejus regna vinceres; secundo, ut
mundi luxum et gloriam superares; tertio, ut carnis concupiscentiam, et
petulantiam sensuum expelleres; ultimam vero faciet luctam, ut praefatis
omnibus spretis, victor possideas gloriae coronam. Hae sunt quatuor
vigiliae, de quibus legitur in Evangelio: Et si venerit, inquit, in
secunda vigilia, et si in tertia venerit (Matth. XIV), etc. Beati sunt
servi illi. Et de quarta in eodem: Quarta, inquit, vigilia, venio ad eos
super mare (Ibid.). Prima vigilia excutit mentem a somno iniquitatis;
secunda a languore curiositatis; tertia a torpore illicitae voluptatis;
quarta a negligentia vanitatis. Prima triumphat de peccato, secunda de
mundo, tertia de carne, quarta de morte et ejus aculeo. Hujus vitae
formam, hujus disciplinae normam, hanc quadrifariam luctam sponsae suae
dereliquit. Unde et ad apostolos suos dicit: Ego dispono vobis sicut
disposuit mihi Pater regnum (Luc. XXII), etc. Prima Ecclesiae lucta fuit
cum idololatris; secunda cum haereticis; tertia cum carnalibus; quarta
cum pseudochristianis. Primo supplantavit per confessionem unius Dei;
secundo per regulam sanctae fidei; tertio vinculo ordinatae dilectionis;
quarto siti, zelo, aestu, gaudio beatae contemplationis. De prima ad
sponsam dicitur: Quae est ista, quae ascendit sicut aurora consurgens,
pulchra ut luna, electa ut sol, terribilis ut castrorum acies ordinata?
(Cant. VI.) De secunda quoque: Pulchri sunt gressus tui in calceamentis,
filia principis (Cant. VII). De tertia: Quae est ista, quae ascendit de
deserto, deliciis affluens, innixa super dilectum suum? (Cant. VIII.) De
quarta: Quae est ista, quae ascendit per desertum sicut virgula fumi ex
aromatibus myrrhae et thuris? (Cant. III.) Hinc est quod Abdias dicit:
Et possidebit domus Jacob eos, qui se possederant; quia videlicet
Ecclesia praefato luctarum genere de praefatis inimicis novit gloriose
triumphare, vel eos scilicet sibi potestative subjiciendo, vel ad sui
fidem et disciplinam religiose convertendo.
|
|
