|
Sexta petitio contra gulam, qua dicitur: Et ne nos inducas in
tentationem, id est, ne induci permittas in tentationem. Haec est
tentatio quae nos illecebra carnis saepe per naturalem appetitum ad
excessum trahere nititur, et latenter voluptatem subjicit, dum manifeste
nobis de necessitate blanditur. In quam profecto tentationem tunc
nequaquam inducimur, si sic studemus secundum mensuram necessitatis
naturae subsidium impendere ut tamen semper meminerimus appetitum ab
illecebra voluptatis coercere. Quod ut implere valeamus datur nobis
petentibus spiritus intelligentiae, ut interna refectio verbi Dei
appetitum exteriorem cohibeat, et mens spirituali cibo roboretur, ut eam
non valeat corporalis egestas frangere, nec carnis voluptas superare.
Propterea namque et ipse Dominus tentatori suo dum esurienti sibi
fraudulentiam de exterioris panis suggestione faceret, respondit dicens:
Non in solo pane vivit homo, sed in omni verbo quod procedit de ore Dei
(Matth. IV); ut aperte demonstraret quod cum mens illo interius pane
reficitur, non magno opere curat si foris ad tempus famem carnis
patiatur. Datur igitur contra gulam spiritus intelligentiae: sed ille ad
cor veniens emundat illud atque purificat.
|
|
