|
Nunc ea allegorice discutiamus. Missus, inquit, legatus de valle Hebrom
venit in Sichem (Gen. XXXVII); quia Christus deitate fortis, et
ordinibus coelestium agminum regnum augmentans sempiternitatis, venit ad
laborem passionis, sed in agro erravit, in mundo nullum immunem a
peccato reperit. Unde fratres suos quaerens, in Dothain descendit
(ibid.), quia reconciliationem nostri sitiens, usque ad mortis defectum
se humiliavit. Hebrom, interpretatur fortitudo vel augmentum
sempiternum; Sichem humeri; Dothain, defectus. Auditum igitur audivimus
a Domino, et legatum misit ad gentes; quia in Verbi incarnatione certum
nuntium accepimus de nostra redemptione. Quam prompte, quam devote suam
expleverit legationem, nostramque operatus fuerit redemptionem, ipse
manifestaturus.
|
|
