ALLEGORIAE IN VETUS TESTAMENTUM

LIBER PRIMUS.

IN LIBRUM GENESEOS,
AB INITIO MUNDI USQUE AD ABRAHAM.


CAP. I. De significatione coeli et terrae.

In principio creavit Deus coelum et terram. Coelum designat summa, terra ima; coelum invisibilia, terra visibilia; coelum angelos, terra homines; coelum spiritualia, terra corporalia; coelum angelos sublimitate positionis et excellentia conditionis, sublimitate positionis, quia cunctas visibiles et materiales creaturas altitudine supercellit. Excellentia autem conditionis, quia res caeteras sua soliditate, et quadam perpetuitate praecedit. Sic illa coelestium spirituum angelica natura, creaturas universas, et coelestis patriae mansione, et conditionis suae dignitate superat, et eis superemicat. Terra significat hominem, et loci positione, et conditionis minori dignitate. Loci positione, quia coelo est inferior; conditionis minori dignitate, quia coelo corruptibilior. Sic homines, respectu angelorum, et mansione sunt inferiores, et conditione corporalis naturae minus digni. Secundum praedictam quoque institutionem, coelum significat praelatos, perfectos, contemplativos. Terra autem significat subditos, imperfectos, activos. Praelati namque, perfecti, contemplativi, sive auctoritate muneris, sive differentia dignitatis, sive merito virtutis, subjectis, imperfectis, activis sunt superiores. Subjecti vero, imperfecti, activi praelatis, perfectis, contemplativis inferiores.

Coelum igitur angeli, terra homines: coelum praelati, terra subjecti; coelum perfecti, terra imperfecti; coelum contemplativi, terra activi.