|
Postquam Adam et Eva de paradiso per culpam inobedientiae projecti sunt,
cognovit Adam uxorem suam, scilicet Evam et genuit Cain; deinde genuit
Abel, quem Cain interfecit. Post haec, Cain factus est vagus et profugus
super terram. Adam parens humani generis significat Deum, qui est pater
omnium rerum visibilium et invisibilium per naturam, et pater omnium
electorum per gratiam. Illis pater, quia conditor; istis pater, quia
redemptor. Eva Synagogam significat, quam sibi Deus desponsaverat: de
qua quodammodo genuit Cain, et possedit illum filium, populum scilicet
antiquum, de quo ipse dicit: Filius meus primogenitus Israel (Exod. IV).
Genuit quoque Abel innocentem, et justum, id est Dominum nostrum Jesum
Christum. Abel fuit justus et innocens: Christus peccatum non fecit, nec
inventus est dolus in ore ejus (I Petr. II). Abel primus justus ordine
temporis, Christus primus justus excellentia sanctitatis. Abel obtulit
Deo carnem ovilem, Christus obtulit carnem suam immaculatam. Respexit
Deus ad victimam Abel justi, et respexit similiter ad passionem Christi
quam suscepit pro redemptione totius generis humani. Abel significat
Christum, Cain populum Judaicum. Cain interfecit Abel, et Judaeorum
populus Christum patibulo affixit. Factus est Cain post fratricidium
vagus, et profugus, et post passionem Christi, secundum carnem fratris
sui, dispersus est per mundum populus Judaicus. Adam ergo, Deus; Eva,
Synagoga; Cain, populus Judaicus; Abel, Christus; mors Abel justi,
passio Christi; ejectio Cain a facie Domini, dispersio populi Judaici.
Ad similitudinem vero Cain persequentis, et Abel patientis: persequitur
caro spiritum, impius justum, vitium virtutem, malitia benignitatem,
mala bona.
|
|
