|
Nisi granum frumenti cadens in terram, mortuum fuerit: ipsum solum manet
(Joan. XII). Omnibus est manifestum de grano frumenti, quod dum in
terram cadit nisi moriatur, id est humore terrae humectetur et tale
quale prius fuit esse desinat, et per alterationem vegetationis aliud
fiat, solum manet et fructum nullum affert. Si autem fuerit mortuum, id
est pinguedine et humiditate terrae putrefactum, statim herbam germinat,
stipulam roborat, spicas, aristas, paleas, grana format et multum
fructum affert; quia, sicut in alia parabola dicitur, sive trigesimum,
sive sexagesimum, sive centesimum (Matth. XIII), sic Christus in terram
cadens per humanitatem, fert fructum multum moriens per passionem. Nihil
namque nobis nasci contulisset, nisi moriendo nos redimere potuisset. De
hoc fructu, et profectu per Psalmistam ait: Singulariter sum ego donec
transeam (Psal. CXL). Singulariter enim fuit, donec transiit; quia,
donec mortem gustavit, fructum humanae redemptionis non perfecit. Sed
moriendo fructum ex se multiplicavit, quia omnes ad vitam aeternam
praedestinatos redemit. Per hunc denique fructum, designantur
patriarchae, prophetae, evangelistae, apostoli, martyres, confessores,
virgines et omnes electae animae, quotquot fuerunt ab initio
justificandae per gratiam redemptionis, et quotquot erunt in fine
beatificandae per gloriam remunerationis. Sanctus quoque Joannes
evangelista hunc fructum exprimit, ubi ait: Audivi numerum signatorum
centum quadraginta quatuor millia signati ex omni tribu filiorum Israel
(Apoc. VII). Et deinceps: Posthaec vidi turbam magnam, quam dinumerare
nemo poterat, ex omnibus tribubus, et populis, et linguis, stantes ante
thronum. Per centum namque quadraginta quatuor millia signatorum ex omni
tribu filiorum Israel, designavit eos quos divina Providentia ad vitam
praedestinatos ante adventum Redemptoris per praecedent a sacramenta
redemptionis ad salutem praeparavit. Per turbam autem magnam, quam
dinumerare nemo poterat, quam vidit ex omnibus tribubus et linguis, et
populis, illos insinuavit quos post adventum Redemptoris gratia superna
justificat et salvat: de qua turba recte dicitur, quam dinumerare nemo
poterat, quia pauci erant qui ante adventum Christi justificabantur ad
comparationem eorum, qui post adventum ejus justificantur. Ante adventum
etenim ejus notus tantum in Judaea Deus. Modo vero omnes gentes plaudunt
manibus, jubilant Deo in voce exsultationis (Psal. LXXV). O quam
mirabile! (Psal. XLV). Istud est granum, quod facit fructum trigesimum
in conjugatis; sexagesimum in continentibus; centesimum in virginibus.
|
|
