|
Dixit Jesus discipulis suis: Mittite in dexteram navigii rete, et
invenietis (Joan. XXI). Bis in sancto Evangelio legitur quod Dominus
jussit ut ad piscandum retia mitterentur, ante passionis diem videlicet
et post resurrectionem. Sed priusquam Redemptor noster et pateretur, et
resurgeret, mitti rete ad piscandum jubet: sed utrum in dextram, an in
sinistram mitti debuisset, non jubet; post resurrectionem vero
discipulis apparens, mitti in dextram rete jubet. In illa piscatione tot
et tanti pisces capti sunt, ut retia rumperentur; in ista autem, et
multi capti sunt, et retia rupta non sunt. Quis vero nesciat bonos
dextra, et malos sinistra figurari? Illa ergo piscatio, in qua
specialiter in quam partem mitti debeat rete, non jubetur, praesentem
Ecclesiam designavit, quae bonos et malos simul colligit, nec eligit
quos trahat, quia et quos eligere possit, ignorat. Haec autem piscatio
post Domini resurrectionem facta, in solam dexteram missa est, quia ad
videndum claritatis ejus gloriam, sola electorum Ecclesia pertinget,
quae de sinistro opere nihil habebit. In illa piscatione, prae
multitudine piscium rete rumpitur, quia nunc ad confessionem fidei etiam
cum electis reprobi tam multi intrant, ut ipsam quoque Ecclesiam
haeresibus scindant. In ista vero piscatione et multi pisces, et magni
capiuntur, et rete non rumpitur, quia sancta electorum Ecclesia in
continua auctoris sui pace requiescens, nullis jam dissentionibus
dilaniatur. Miserunt ergo retia, et jam non valebant trahere prae
multitudine piscium. Afferte de piscibus quos prendidistis nunc.
Ascendit Simon Petrus, et traxit rete in terram, plenum magnis piscibus
centum quinquaginta tribus. A magno mysterio numerus non vacat; sed
intentos nos tanti mysterii profunditas exspectat. Neque enim
quantitatis summam tam solerter evangelista exprimeret, nisi hanc
sacramento plenam esse judicasset. Scitis namque, quod in Veteri
Testamento, omnis operatio per Decalogi mandata praecipitur. In Novo
autem, ejusdem operationis virtus per septiformem gratiam Sancti
spiritus multiplicatis fidelibus datur, quem propheta denuntians, ait:
Spiritus sapientiae et intellectus, spiritus consilii et fortitudinis,
spiritus scientiae et pietatis: et replevit eum spiritus timoris Domini
(Isa. XI). Sed ille in hoc spiritu operationem percipit, qui fidem
Trinitatis agnoscit, ut et Patrem, et Filium, et eumdem Spiritum sanctum
unius virtutis credat, unius substantiae esse fateatur. Quia igitur
septem, quae superius diximus, per Novum Testamentum latius data sunt
dona, decem vero per Vetus praecepta, omnis nostra virtus, et operatio.
per decem et septem potest plene comprehendi. Ducamus igitur per
trigonum decem et septem, et veniunt unum et quinquaginta. Qui profecto
numerus, a magno mysterio non vacat, quia in Testamento Veteri legimus
quod annus quinquagesimus jubilaeus vocari jussus est, in quo videlicet
populus cunctus ab omni operatione quiesceret. Sed vera requies in
unitate est. Dividi quippe unum non potest: ubi enim scissura divisionis
est, vera requies non est: ducamus ergo per trigonum quinquaginta et
unum, fiunt centum quinquaginta tria. Quia igitur et omnis operatio
nostra, et virtus in fide Trinitatis exhibita, ad requiem tendit: septem
et decem ter ducimus, ut ad quinquaginta et unum venire debeamus; et
vera nostra requies tunc est, cum ipsam jam claritatem Trinitatis
agnoscimus, quam in unitate divinitatis esse certum tenemus.
Quinquaginta et unum ter ducimus, et electorum summam in superna patria,
quasi centum quinquaginta et trium piscium numerum tenemus. Post
resurrectionem vero Domini missum rete dignum fuit, ut tot pisces
caperet, quot solummodo electos cives supernae patriae designarent. Et
cum tanti essent, non est scissum rete. Et adjecit evangelista rem
necessariam dicens: Et cum tanti essent, sive tam magni. (Sicut superius
dicit, plenum magnis piscibus) non est scissum rete, id est magni erant,
sed infer eos haereses non erant.
|
|
