|
Libera nos a malo. Haec est septima petitio, quae contra vitium luxuriae
opponitur, praecedens crapula, subsequentis libidinis fomes est. Itaque
post gulam recte contra luxuriam ad orationem convertimur, libera nos a
malo. Nos enim captivi tenemur, nec possumus exire a violenta manu
vitiorum et a servitute peccati, nisi tu eripias, libera nos. Ecce ad
quem finem venit superbia nostra. Tu fecisti nos, ut omni creaturae tuae
dominaremur; tibi soli Domino creaturarum omnium nos subiecisti. Venit
autem superbia et persuasit nobis, ut cervicem erigeremus adversum te;
sic recessimus a te Domine, et ecce soli sine te facti sumus servi
vitiorum qui servire noluimus Domino omnium; sic ergo, Domine, stultitia
nostra injuriam tuam ulciscitur, nostris miseriis de nobis vindicaris
libera ergo nos a malo. Ecce ad te clamamus captivi, qui te contempsimus
liberi; ecce qualem Dominum contempsimus! ecce quali tyranno servivimus!
Turpitudo captivos nos tenet: ut confundatur praesumptio nostra: libera
ergo nos, Domine, a malo. Gloria tua est miseria nostra: tales facti
sumus, qui te Dominum omnium reliquimus. Ecce clamamus ad te, quia malis
nostris docti sumus nihil nos posse sine te. Ideo libera nos tu, Domine:
qui solus potest, libera nos a malo: malum est hoc, Domine, et non est
sicut caetera mala: crudelius persequitur, profundius nocet, efficacius
laedit: blanditur, ut fallat: lenocinatur ut perimat: mentitur
dulcedinem, ut amaritudinem infundat. Ideo, Domine, difficilius vincitur
tardius extirpatur: quia nostris desideriis adversum nos pugnat, et ad
mortem blandiente dulcedine ipsam etiam voluntatem penetrat, et ut post
modum toti naturae dominetur: ipsam (quae totum regit) rationem violenta
quadam pestiferae dilectionis persuasione inclinat. Propterea malum est:
libera nos a malo, ipsum enim, bonum se esse mentitur dum delectat: nos
autem malitiam ejus experti, malum agnoscimus. Idcirco libera nos a
malo. Si ira est, vexat; si invidia, tabefacit, et singula quaeque vitia
malitiam suam non abscondunt: facile enim cognoscuntur noxia: dum
sentiuntur amara. Propterea dum hoc, vel illud dicitur: intelligatur
quod est ipsum malum. In se quippe habet unum quodque: unde non possit
abscondi. Hoc vero non intelligitur: nisi eo, quo est ipsum, amplius
aliquid dicatur. Propterea dicimus, quod malum est: quoniam forte non
sentiretur, nisi diceretur. Sensus quippe in eo fallax experimentum
habet, et decipitur in se, nisi doceatur extra se: propterea diseat
malum audiendo; qui aestimare forte poterat bonum esse sentiendo, libera
nos a malo. Scimus jam malum esse; idcirco liberari flagitamus; quia
malum est libera nos. Scientia quippe illuminata est ut agnoscat; sed
fortitudo nondum roborata, ut vincat. Quantum ergo dominabatur quando
adhuc ignorabatur, quod jam non potest celari, nec potest tamen
superari. Audi igitur confitentes, et adjuva impotentiam. libera nos a
malo ,
|
|
