|
Omnis, qui audit verba mea, facit ea, assimilabitur viro prudenti, qui
aedificavit domum suam super petram (Matth. VII). Vir sapiens, Christus;
qui est Dei virtus, et Dei sapientia, qui aedificavit domum suam super
petram: quia super semetipsum aedificavit Ecclesiam suam. Sic qui verba
Dei audit, et facit ea, aedificat domum suam super petram: quia
aedificat super firmitatem fidei, virtutum et bonorum operum structuram.
Descendit pluvia, id est aeriae tempestatis impugnatio: veniunt fulmina,
id est humana potentia, et persecutio: et flant venti, id est daemonum
et malorum hominum suggestio perversa: et irruunt in domum illam per
importunam tentationem, sed illa minime cadit per alicujus pravi
consensus deliberationem. Stultus super arenam aedificat quia contemptis
coelestibus, terrenis inhiare non cessat. Veniunt supradicta mala, et
quatitur fabrica ejus per inopinatam tentationem, et cadit per
cujuslibet culpae perpetrationem, et fit ruina ejus magna: quia concussa
per tentationem praecipitatur de tentatione in delectationem, de
delectatione in deliberationem, de deliberatione in operationem, de
operatione in consuetudinem, de consuetudine in desperationem, de
desperatione in aeternam damnationem. Sunt autem tria genera hominum
aedificantium. Sunt, qui amant solum Deum: hi aedificant aurum,
argentum, lapides pretiosos. In amore virtutis, aurum; in cognitione
veritatis, argentum; in cooperatione boni operis, lapides pretiosos.
Sunt alii, qui amant aliquid praeter Deum: tamen nil contra Deum, nec
aliquid plusquam Deum. In his fundamentum quidem manet; quia amor Dei
non destruitur: sed tamen ex affectu eorum quae pariter amantur, quia
quaedam corruptio contrahitur lignum, et fenum, et stipula
superaedificantur. In ligno, peccatum illicit operis; in feno, sine
opere peccatum pravae delectationis; in stipula, peccatum illicitae
cogitationis. Sunt alii, qui amant quaedam contra Deum: et in his
fundamentum omnino destruitur, quia amor Dei esse non potest, ubi non
est vel solus, vel summus. Igitur ad primos pertinet salvari et laudari;
ad secundos, corripi et liberari; ad tertios argui, et damnari.
|
|