|
Accessit ad Jesum homo, genibus provolutus ante eum dicens: Domine,
miserere filio meo, quia lunaticus est, et male patitur (Matth. XVII).
Lunaticus est, qui per horarum momenta de vitiis ad vitia mutatur, nec
perstat in coepto, sed decrescit a bono, et crescit in malo, et nunc in
ignem libidinis vel irae fertur; nunc in aquam fluctuantis cupiditatis
praecipitatur. Marcus de isto sic ait: Et cum vidisset illum statim
spiritus turbavit eum et elisus in terram volutabatur spumans (Marc.
IX). Dum puer ad Dominum accedit eliditur; quia conversi, ad Dominum
plerumque a daemonio gravius pulsantur, ut vel ad vitia reducantur, vel
de sua expulsione se vindicet diabolus. Sicut in principio nascentis
Ecclesiae, multa et gravia opposuit certamina illis quos suo regno
subtrahi videbat.
|
|
