|
Quaeritur autem an possit dici de Spiritu sancto, quod sit principium de
principio, et quod sit in principio? Ad quod dicimus, quod sit per hoc
quod dicitur: Filius est principium de principio, hoc intelligatur
tantum, quod ipse est ex substantia Patris: illud idem veraciter dici
potest de Spiritu sancto, quia et ipse est ex substantia Patris: et
secundum hoc idem in Patre est, quia ex ipso est. Usum tamen hujusmodi
locutionum, ut dicamus: Spiritus sanctus est principium de principio,
vel est in principio, vel in Patre, non habemus: et deest dictum, etsi
non causa dicti, et ideo non recipimus. Vel si personam notant hujusmodi
verba, principium de principio; esse in principio, vel in Patre, ut hoc
designetur quod Filius sit genitus a Patre; tunc nullo modo hoc Spiritui
sancto convenire potest. Item cum dicitur, quod Pater gignit Filium,
quaeritur an sic dici possit, persona gignit personam? Licet autem verus
sensus in his esse possit tamen hoc est attendendum quod haec nomina,
Pater, Filius, ad illam generationem notandam sunt translata; persona
vero nomen discretionis est: ad personalem enim discretionem faciendam
est assumptum. Unde per hoc improprie illa generatio demonstretur. Et
est notandum quod in sequentibus Filius in Patrem essentialiter dicitur,
ubi dicitur, quia Pater in me est, et ego in Patre (Joan. XIV), quod
est, ego et Pater ejusdem prorsus sumus essentiae.
|
|
