|
Qui sine peccato est vestrum, primus in eam lapidem mittat, etc. (Joan.
VIII.) Hic videtur Christus omne judicium hominibus auferre, cum nullus
sit, qui sine peccato vivere possit. Si ergo solus ille, qui sine
peccato est, in adulteram lapidem mittere possit; nemo vero praeter
Christum, sine peccato esse possit, manifestum est judicium hujusmodi
cuilibet ablatum esse: unde soli Christo relinquendum esse judicium
videtur. Sed est manifestum quod judicia Ecclesiae Christi sunt, cum
rationabiliter fiunt, non causa hominum vel commodi alicujus, sed solum
causa Dei. Cum enim judex latronem suspendit, non sibi vindictam sumit,
sed Domino. Et hoc modo soli illi, qui sine peccato est judicium est
relinquendum. Dicunt autem quidam, quod nec habens potestatem judicare
potest alium, si ipse reprehensibilis est, maxime si in consimili fuerit
culpa. Nos vero dicimus quod non aufertur potestas judicandi quandiu ab
Ecclesia recipitur. Ipse tamen talis non est, qui de aliis judicium dare
possit. Quod ergo judicat potestatis est; quod talis, culpae. Vel qui
sine peccato est, occidat adulteram, id est adulterium remittat: quod
solus Christus potuit, ideoque adulteram justificare. In ore duorum, vel
trium testium stet omne verbum. Qui facit peccatum servus est peccati
(II Cor. XIII). Hoc est, qui delectatur in peccato, vel qui ex
consuetudine facit, servus est peccati, quia servit peccato a quo
agitur. Hic etsi intrat per sacramentorum susceptionem, non manet in
domo in aeternum, nisi de servo fiat liber, quod fit per Christum.
|
|
