|
Ut sermo impleretur, quem dixit Isaias propheta. Hunc sermonem impleri
est necesse, sed non potest impleri nisi peccent illi; ergo illos
peccare est necesse. Hoc autem falsum est. Nam, cum dico prophetiam
impleri esse necesse, hoc dico, quod hoc totum non possit contingere,
hoc praedictum esse prophetice, et non contingere. Ex quo non sequitur
hoc aliud esse necesse, videlicet quod non credant, vel peccent illi.
Excaecavit oculos eorum, et induravit cor eorum, etc. De hac
excaecatione quaeritur quis ejus auctor sit. Dicitur enim Deus eos
excaecasse. Unde Augustinus: Inclinat Deus mentes hominum, sive ad
bonum, sive ad malum; judicio quidem suo, aliquando occulto, aliquando
manifesto, semper autem justo. Dicitur autem Deus eos excaecare vel in
desiderio tradere, quia meritis eorum anteactis exigentibus, subtrahit
Deus gratiam, qua subtracta in majora peccata ruunt. Quare nil operatur
Deus, ut excaecentur illi, sed ex obduratione, et abundantia iniquitatis
proprie merentur sic praecipitari. Unde, Deum eos praecipitare et
excaecare, nihil aliud est nisi eum juste eis gratiam subtrahere, ne
illo auxilio amplius subleventur, quo ipsi se indignos fecerunt. Neque
enim hoc dicendum est quod, subtracta gratia, eos ruere faciat, sed ea
subtracta, quam sibi auferri meruerunt, ipsi ex propria malitia
corruunt, et sic corruendo promerentur, ne amplius sibi detur gratia
resurgendi. Unde etiam et hic dicitur:
|
|
