|
(I COR. XV.) Ego enim sum minimus apostolorum, qui non sum dignus vocari
apostolus, etc. Magna quaestio quomodo verum dicat Apostolus nominando
se minimum apostolorum cum esset de majoribus. Solutio. Dicunt quidam,
quod quoties sancti nominibus humilitatis utuntur, tali modo significant
se illius esse officii, quo aliis subservire tenentur. Hujus quaestionis
solutionem melius pertractatam in quaestionibus nostris super Epistolas
Pauli invenies. Alia claritas solis, alia claritas lunae, et alia
claritas stellarum. Duplex erit in futuro gaudii participatio; et
secundum experientiam et secundum affectum. Dispar erit claritas
secundum experientiam; par, id est commune erit gaudium secundum
affectum. Vel ideo par, quia de quocunque gaudebit unus, gaudebit et
alius.
Ignorantia alia ex contemptu, alia ex infirmitate, alia ex defectu
rationis. Per solem, centum, per lunam, sexaginta; per stellas, triginta
numerum habentes significantur. Surget in gloria, etc. Gloria corporum
de beatitudine procedet animarum major, minorve pro diversitate
meritorum. Nec mirum: cor enim gaudens exhilarat faciem, ut ait Salomon
(Prov. V), et solis claritas illuminat corpus vitreum. Quod autem in
bono summo unus plus gaudebit et alius minus, non erit ex illo bono,
quod totum non per partes erit in omnibus, sed erit ex hoc, quod unus
erit capacior summi boni, et alius minus capax. Est corpus animale, est
et spiritale. Prius quod animale, deinde quod spiritale. Corpus animale
est, quod sic habet vegetationem ab anima, ut etiam extrinsecis
alimentis egeat ad sustentationem, quod prius fuit etiam in Christo ante
resurrectionem. Deinde spirituale. Errant ergo illi, qui dicunt corpus
Christi ex quo fuit assumptum, fuisse immortale et impassibile.
Corpus spirituale est, quod ad sustentationem cibis corporalibus non
eget. Boni in futuro erunt et immortales, et impassibiles. Mali vero
immortales, sed passibiles. Absorpta est mors in victoria. Mors corporis
absorpta est modo tantum in Christo, scilicet per resurrectionem. Mors
animae in praesenti absorbetur in nobis per Christi resurrectionem. In
futuro absorbebitur mors in nobis carnis. Stimulus mortis peccatum est,
etc. Stimulus est aculeus, qui impulsu aperit cutem; et ideo peccatum
stimulus mortis dicitur, quia per peccatum mors intravit, et aditum
invenit; vel quia motus animam illiciunt, et ad peccandum incitant; ideo
peccatum originale stimulus dicitur.
|
|
