|
Habent quoque sacrificia significationes suas: debemus Domino offerre
vitulum, bovem, agnum, etc. Vitulus donec crescat et in tauri robur
erumpat: eo quod pro aetate possit agi ad libitum ducentis, significat
obedientiam, quae incedit secundum nutum praesidentis. Bos quoque quia
findit ungulas, et actionem arando complet, significat animam discretam
et perfectam, non inconvenienter exprimit operationem. Ovis, quia
innocens est animal, innocentiam significat. Capra et hircus, eo quod ex
pilis eorum saga solent fieri, in quibus fit poenitentia, poenitentiam
significant. Agnus, quia vellus et corpus habet mundissimum, munditiam
designat. Sicut columba, quia simplex et sine felle est, simplicitatem;
et turtur, quia castum animal, castitatem significat. Sal designat
sapientiam, quia sicut sal condit cibaria, sic sapientia virtutes et
bona opera. Farina non fermentata, simplicem explicat doctrinam ab omni
haeretica pravitate puram. Sicut enim fermentum farinam corrumpit, sic
haeresis corrumpit doctrinam.
Offeramus igitur vitulum per obedientiam, bovem per operationem
discretam, ovem per innocentiam, agnum per munditiam, capram et hircum
per cujuslibet culpae poenitentiam, columbam per simplicitatem, turturam
per castitatem, salem et farinam per sapientiam et doctrinam. Et haec
omnia debemus offerre sine fermento haereticae pravitatis, sine melle
saecularis dulcedinis; quia fermentum quod exprimit haereticam
pravitatem, et mel quod designat saecularem dulcedinem, in sacrificiis
Veteris Testamenti prohibebantur. Sacrificium quod partim cremabatur,
partim reservabatur, significat bonam inchoationem. Holocaustum, quod
totum cremabatur, consummationem. Eodem modo sacrificium matutinum,
inchoationem significat; vespertinum, consummationem designat.
Sacrificia igne cocta bona opera, quae fiunt per fervorem interni
amoris. Aqua cocta, significant opera, quae fiunt per gratiam
compunctionis: libamen vini, ebriationem mentis exprimit, quae per
consolationem confertur Spiritus sancti. Possumus quoque dicere, quod
quaelibet hostia designat bonam conversationem; pellis hostiae, ejusdem
conversationis superficiem; caput, initium; cauda, finem; intestina,
occultam virtutem; ablutio hostiae, munditiam vitae honestae. Pellem
hostiae detrahimus, et hostiam membratim dividimus, cum delicta,
conversationis nostrae exterius specie, interius ratione decernente,
singula nostra opera pro loco, tempore, modo, intentione, discutimus
diligenter, ne nos vitium fallat sub specie virtutis, aut culpa sub
specie rectae operationis.
|
|
