|
Non operaberis in primogenito bovis, et non tondebis primogenita ovium
(Deut. XV). In primogenito bovis operari, est bonae conversationis
primordia in exercitio publicae actionis ostendere. Ovium quoque
primogenita tondere, est ab occultationis suae tegmine humanis oculis
inchoantia bona nostra denudare. In primogenito ergo bovis operari
prohibemur, et a primogenito ovium tondendo compescimur, quia si quid
robustum exercere incipimus, hoc in aperto citius ostendere non debemus;
sed cum vita nostra simplex quid et innocuum inchoat, dignum est ut
secreti sui velamina non relinquat: nec hoc humanis oculis quasi
subducto vellere ostendat. Ad sola ergo sacrificia divina boum
primogenita oviumque proficiunt, ut quidquid forte vel innocuum
incipimus, hoc ad honorem interni judicis in ara crucis immolemus: quod
ab illo tanto libentius accipitur, quanto cautius ab hominibus
occultatum nullo laudis appetitu maculatur. Saepe autem novae
conversationis principia adhuc carnali vitae sunt admista, et idcirco
citius innotescere non debent, ne cum laudantur bona quae placent,
deceptus laude sua animus deprehendere in eis nequeat mala quae latent.
|
|