|
Dixit Sunamitis ad virum suum de Eliseo: Animadverto quod vir sanctus
Dei est iste, qui transit per nos, et manet. Faciamus ergo ei coenaculum
parvum, et ponamus in eo lectulum, et mensam, et sellam, et candelabrum,
ut, cum venerit ad nos, maneat ibi (IV Reg. IV). Eliseus, qui
interpretatur salus Dei, et nominis interpretatione, et miraculorum
operatione, et virtutum exercitatione, et bonorum operum exhibitione, et
honestate, et conversationis sanctitate, et post mortem mortui
resuscitatione Christum significat. Sunamitis, quae interpretatur
captiva, coccinea, animam exprimit quam Christus de captivitate diaboli
sanguine suo redemit. Eliseus saepe venit ad Sunamitidem feminam, qui
Christus saepe multis modis venit ad animam. Venit per creaturarum
contemplationem; venit per miraculorum operationem; venit per internam
inspirationem; venit per adversitatem; venit per prosperitatem; venit
mala comminando; venit bona promittendo; venit mala auferendo; venit
bona conferendo; venit per cognitionem veritatis; venit per amorem
virtutis. Venit Christus ad animam spiritualiter, eam visitando,
hospitatus apud eam, illam certificando; aliquando transit, illi gratiam
subtrahendo. Ex parte enim gratiam subtrahit, ut humilietur mens, quae
de se nimis sublimia sentit; sed iterum redit, dum iterum infundit. Vir
mulieris hujus viduae, id est animae rationalis, intellectus est, qui
viribus et sensu sibi insitis per naturam vel collatis per gratiam,
animae debet praeesse, consulere, providere, eam regere, ducere, et ex
ea progeniem virtutum et bonorum operum procreare. Cum hoc viro anima
accipit consilium, dicens: Animadverto quod vir iste Dei sanctus sit,
qui frequenter transit per nos. Vere sanctus est, quia Sanctus sanctorum
est, et nemo, nisi per illum, sanctus est. Faciamus ei coenaculum
parvum, et ponamus in eo lectulum, et mensam, et sellam, et candelabrum,
ut cum venerit ad nos, maneat ibi. Coenaculum eo quod elevatur,
spiritualem designat conversationem. Quam bene fecerat coenaculum istud
huic Eliseo Paulus qui de se, sibique similibus ait: Nostra autem
conversatio in coelis est (Philipp. III). Quod dicit parvum humilitatem
significat. Deus enim superbis resistit; humilibus autem dat gratiam
(Jac. IV). Et ideo fidelis anima, si aliquando facit magna, in conspectu
Conditoris existimat parva. In lecto vero solemus a laboribus quiescere,
et dormiendo visibilia ignorare. Recte ergo per lectulum contemplatio
figuratur. In ea namque qui consistit, ab incursu tentationum et
afflictione laborum quiescit, et internis intentus, quid exterius
agatur, non attendit. Per mensam significatur Scriptura. Sicut enim
mensa repletur cibis, sic sacra Scriptura repleta est sententiis, et
aliam nobis refectionem tribuit per historiam; aliam per allegoriam;
aliam per tropologiam; aliam per Vetus Testamentum; aliam per Novum.
Sella namque designat eruditionem. Sedere autem solent doctores, qui
alios erudiunt. Et bene mensam sequitur sella, quia justum est, ut qui
Scripturam audiendo vel legendo didicit, aliis per doctrinam tribuat
bonum quod agnovit. Candelabrum instrumentum est luminis. Habet autem
candelabrum pedem inferius, et hastam super pedem erectam, et super
hastam sphaerulam per circuitum, et super sphaerulam acumen, cui
imponitur luminare. Pes vero candelabri habet tria brachia aequalis
longitudinis, aequalis magnitudinis, unius formae, unius inter se
distantiae. Significat ergo fidem sanctae Trinitatis. Qualis enim Pater,
talis Filius, et talis Spiritus sanctus. Hasta candelabri, in eo quod
recta est, exprimit aequitatis rectitudinem. In eo vero quod erecta est,
erectionem bonae intentionis. Sphaerula significat circumspectionem
mentis. Quasi namque sphaerula candelabro imponitur dum mens de se bene
sollicita per circumspectionem sibi circumfertur. Superius acumen sanae
rationis significat subtilitatem; luminare superpositum exprimit
Christum; cera est humanitas; lumen, divinitas.
Facit igitur mulier Sunamitis consulens virum suum, id est anima fidelis
per intellectum, Eliseo, id est Christo, coenaculum, per spiritualem
conversationem, parvum, per humilitatem, et ponit lectulum, per
contemplationem, et mensam, per Scripturarum lectionem, et sellam, per
morum eruditionem. Ponit in eo quoque candelabrum veri luminis
instrumentum, cujus facit pedem, per fidem sanctae Trinitatis; hastam,
per rectitudinem aequitatis, et erectionem bonae intentionis;
sphaerulam, per circumspectionem mentis; acumen, per subtilitatem
rationis, quae debet semper luminari inesse, quia Christo semper debet
inhaerere. Anima, quae sic novit praeparare Christo hospitium, Christum
hospitem meretur habere, et per ipsum Filium possidere.
|
|
