|
Factum est cum audisset Sanaballat, quod aedificaremus murum, iratus est
valde (II Esdr. IV). Plane haec ira haereticorum est, haec sunt verba
eorum, qui se Samaritanos nominant, id est custodes legis Dei, cum sint
Deo et legibus ejus contrarii, tanquam a domo David, id est ab unitate
Christi et Ecclesiae per haereses et schismata et mala opera separati.
Qui, ne sua expugnetur impietas, muros aedificari metuunt. Et motus
nimis subsannavit Judaeos. Haec subsannatio est omnium, qui dicunt se
nosse Deum, factis autem negant (Tit. I). Et dixit coram fratribus suis,
et frequentia Samaritanorum: Quod Judaei imbecilles faciunt? num
dimittent eos gentes? (II Esdr. IV). Samaritani ita serviebant Domino,
ut diis suis non renuntiarent. Quos hodie imitantur, qui ita Christiani
sunt, ut ventrem suum deum habeant (Philip. III), et aut avaritiam
sequantur, quod est idolorum servitus (Ephes. V), aut caeteris mundi
illecebris mancipati, creaturae magis serviant quam Creatori (Rom. I).
Tales ergo sicut haeretici nolunt muros Ecclesiae innovari, ne crescente
statu pietatis a sua cogantur impietate recedere. Tales solent
imbecilles appellare Judaeos, id est confessores fidei, et facile a
gentibus superandos, cum in quotidiano animarum certamine, plus amant
vitia, quam virtutes victoriae palma obtinere.
|
|
