|
Arca diluvii, sicut jam dictum est, cordis nostri secretum est, in quo
latere debemus a strepitu hujus mundi. Sed quia ipsa nostrae conditionis
infirmitas diu nos in silentio intimae contemplationis pausare non
patitur, exitum habemus per ostium et fenestram. Ostium significat
exitum per operationem, fenestra exitum qui fit per cogitationem. Ostium
deorsum est, fenestra sursum, quia actiones ad corpus pertinent,
cogitationes ad animam. Hinc est quod per fenestram aves exierunt, per
ostium bestiae et homines. Quod autem per avem anima significetur, et
per hominem corpus, habemus ex libro Job ubi dicitur: Homo ad laborem
nascitur, avis ad volatum (Job V). Quoniam sic nati in hac vita sumus,
ut si volumus animam per contemplationem sublevare, necesse sit corpus
per exercitia laboris atterere. Quod vero ostium in latere positum
dicitur, hoc significat quod nunquam a secreto cordis nostri per
operationem exire debemus ex proposito intentionis, sed ex accidenti
occasione necessitatis. Et fortassis non sine causa hoc de fenestra
tacuit Scriptura; quia, etsi per cogitationem aliquando voluntate exire
liceat, nunquam tamen per operationem foras prodire debemus, nisi ex
necessitate. Quod etiam per hoc convenienter innuitur, quod homo ipse
quando voluit fenestram aperuit, ut aves emitteret. Ostium vero foris a
Deo et clausum, et rursum apertum ab eo esse legitur, ut homo exiret.
|
|
