|
Per contemplationem cibat. Iste est cibus. Ista est refectio, de qua
Psalmista dicit: Adimplebis me laetitia cum vultu tuo, delectationes in
dextera tua usque in finem (Psal. XV). Amen. Ecce arbor sapientiae
nostrae per quindecim gradus usque ad summum incrementum pervenit; hic
autem numerus magni mysterii conscius est. Primum quia ex septem et octo
componitur. Septenarius vero praesentem vitam, quae septem diebus
currit, significat. Octonarius autem, qui post septem venit, aeternam
vitam designat. Septenarius ergo ad Vetus Testamentum pertinet, in quo
promittuntur bona temporalia. Octonarius autem homo testamento congruit,
in quo sperare jubemur aeterna. Crescat ergo per septem et octo
sapientia. Per septem incipiat, et per octo ad consummationem pertingat.
Prima sapientia sit a Deo terrena bona petere. Secunda sapientia et
maxima sit a Deo Deum desiderare. Item quindecim si duplicentur triginta
efficiunt, et sapientia si adjuncta charitate per dilectionem Dei et
proximi geminetur, usque ad conformitatem aetatis plenitudinis Christi
nos perducit. Item in quindecim medius idem est qui octavus, hinc inde
habens septenarium. Et satis claret, quod septenarius ad requiem
pertinet, hinc maxime quod septima die requievit Dominus ab omni opere
quod patrarat (Gen. II). Rursum per prophetam repromittit Deus suis
dilectoribus Sabbatum pro Sabbato, et mensem pro mense (Isa. VI); hoc
est requiem pro requie, perfectionem pro perfectione; pro requie mentis
requiem mentis et corporis, pro requie qua non consentiunt malis,
requiem qua nulla sentiunt mala. Item pro perfectione operis
perfectionem retributionis. Idem est enim quod dicis Sabbatum pro
Sabbato, ac si diceret requiem pro requie; et quod dicit mensem pro
mense, ac si diceret perfectionem pro perfectione. Prima igitur requies
primum Sabbatum nobis esse debet in praesenti vita cessare a malo, ut
secundum Sabbatum adipisci mereamur, ut in aeternum requiescamus cum
Christo. Sed quisquis hoc modo a malis sabbatizare proponit, necesse est
priusquam ad illud futurum Sabbatum veniat, multa in hoc mundo adversa
patiatur. Et ideo in arbore sapientiae octavo gradu inter septem et
septem, quasi inter Sabbatum et Sabbatum, tolerantia laboris figitur in
centro mediae unitatis, cum dicitur per charitatem roboratur. Contra
enim magnas tribulationes necessaria est vel robusta charitas. Et hoc
est quod Dominus in Evangelio, cum septem beatitudines enumerasset, in
octava ad tolerantiam passionis admonuit, dicens: Beati qui
persecutionem patiuntur propter justitiam, quoniam ipsorum est regnum
coelorum (Matth. V). Nam quod ibi dicitur: Beati qui persecutionem
patiuntur propter justitiam, hoc hic dicitur per charitatem roboratur.
Sed jam, dum incidentium rationum expositionem prosequimur, longius a
proposito nostro digressi sumus. Unde et de hoc quoque veniam
postulamus, quia ut verum fatear, saepius in hoc tractatu scribenda
plura invenimus, quam inventa scribemus. Neque enim vel in hoc meam
insipientiam fateri erubesco. Nunc ergo ad propositum revertentes de
fabricatione arcae sapientiae prosequamur.
|
|