|
32. Peccata mea celare non possum, quoniam quocunque vado, conscientia
mea mecum est, secum portans quidquid in ea posui, sive bonum sive
malum. Servat vivo, restituet defuncto depositum quod servandum accepit.
Si male facio, adest illa; si autem bene facere videor, et inde
extollor, adest illa. Adest vivo, sequitur mortuum. Ubique mihi gloria,
vel confusio est inseparabilis pro qualitate depositi. Sic, in domo
propria, et a propria familia habeo accusatores, testes, judices et
tortores. Accusat me conscientia, testis est memoria, ratio judex,
voluptas carcer, timor tortor, oblectamentum tormentum. Quotquot enim
fuerunt oblectamenta mala, tot erunt tormenta dira in poena: nam inde
punimur, unde delectamur
|
|
