|
Corpus ex quatuor elementis constat. Anima nec elementum est, nec ex
elementis, sed de nihilo est facta, et soli Creatori suo cognita. Ex his
ergo omnibus quae in se, hoc est, in corpore suo visibilia videt, nihil
se esse vel posse esse videt. Secernat ergo et dividat se per se ab eo
toto, quod visibile videt in se; et invisibilem omnino se esse videt in
eo quod videt se, et tamen videri se non posse videt. Deinde elevet se
supra se, et in eo quod primum et principale speculum est speculandi
Dei, illiusque imagini ac similitudini proximum et cognatum magis
factum, invisibilem Deum inspiciat. Hoc autem est ipsa ratio, et mens
ratione utens, quae ad primam similitudinem Dei facta est, ut per se
invenire possit eum a quo facta est, et in ejus amore atque
contemplatione dulciter requiescere. Ea namque perfectius suum factorem
manifestant, quae illius similitudini vicinius appropinquant. Haec autem
est ipsa rationalis creatura, quae et excellenter et proprie ad illius
similitudinem facta est: et tunc citius Creatorem suum, quem non videt,
agnoscit et diligit, cum se ad illius imaginem factam intelligit .
Mens rationalis est, quae se cogitando intelligit, et imaginem suam ex
se natam habet, quae imago ejus verbum est. Verbum enim rei est ipsa
cognitio ad similitudinem ejus ex memoria formata. Hoc modo liquido
apparet summam Sapientiam, cum se dicendo intelligit, gignere
consubstantialem sibi similitudinem suam, id est, Verbum suum. Mens
tamen rationalis, quoniam non se semper cogitat, sicut sui semper
meminit, liquet quia cum se cogitat, verbum ejus nascitur de memoria.
Unde apparet quia si semper se cogitaret, semper verbum ejus de memoria
nasceretur. De summa vero Sapientia, quae semper se dicit sic, sicut sui
semper memor est, liquet quia de aeterna memoria coaeternum ejus Verbum
nascitur. Sicut enim summa Sapientia aeterna est, ita aeterne sui memor
est, et aeterne se intelligit, et aeterne se dicit, cum sit illi dicere
quod intelligere: et cum aeterne se dicat, aeterne Verbum ejus apud
ipsam. Mens ergo rationalis quae inter omnes creaturas ad
investigationem summae sapientiae sola assurgere valet, et nihilominus
ad ejusdem inventionem sola proficere, semper studeat illius reminisci,
illam intelligere et amare: ad hoc facta est ut semper vivat, si semper
amet summam vitam, summam sapientiam, summam essentiam, cui debet hoc
ipsum quod est. Amare autem nequit, nisi ejus reminisci, et eam
studuerit intelligere. Faciat ergo hoc ad quod facta est, ut bene vivat.
|
|
