|
64. Quoniam Aegyptium tuum non abominaris, sed foves et instruis;
manifestabo tibi, non solum peccata actionum, verum etiam cogitationum.
Audi ergo miseriam meam. Saepe veniunt ad mentem meam cogitationes
innumerae et surgunt affectiones multae, et sollicitant me de cura
corporis, et suggerunt multa de usibus necessitatis. Conveniunt ibi ad
consulendum, veraciter autem ad decipiendum: et congregantur consiliarii
multi, et consiliatores vani, imo deceptores veri. Congregantur autem
quasi in consilium unum, et quasi ad quaerendum consilium bonum, et
dantur in commune consilia multa, sed inutilia et vana; quia consilium
vanitatis est, et totum eorum consilium de vanitate est. Suadent mihi
sanguinem minuere, ut possim pausare, et lautiores cibos sumere;
remanere de vigiliis, ut satis possim dormire. Consulunt corpus recreare
ne deficiat, carnem fovere ne tabescat, abstinentiam aliquantulum
relaxare, quieti parumper indulgere: et in hunc modum agitur de cura
corporis, cura superflua, et de vanitate ventilatur quaestio vana, et
super hujusmodi inutili negotio consumitur saepe hora una.
65. Qui carnis suae desideriis non resistit, et motus cordis sui
custodire negligit; ita tandem prava consuetudine illigatur, ut
postmodum etiam volens eis resistere non possit. Propterea quoties
hujusmodi consiliarios improbos et iniquos in unum convenire sentis; non
eis consentias, sed illico excute te, nunc ad orationem, modo ad
operationem, saepe autem ad meditationem: nec prius cesses, donec illi
evanescant.. Intuere quomodo Christus stetit in cruce; considera quomodo
morieris, vel ubi, vel quando: statue te ante terrificum tribunal
tremendi Judicis; descende usque ad infernum inferiorem, et ibi cerne
quomodo pro peccatis suis animae puniuntur. Talis etenim cogitatio
probatissimum remedium est contra turpes cogitationes.
|
|
