|
Ad insinuandam interioris hominis custodiam Dominus Jesus talem
similitudinem ponit: Hoc autem scitote quoniam si sciret paterfamilias
qua hora fur veniret, vigilaret utique, et non sineret perfodi domum
suam (Luc. XII). Pater iste familias animus potest intelligi, cujus
familia sint cogitationes et motus earum, sensus quoque et actiones, tam
exteriores quam interiores. Quae familia lasciviens nimis et petulans
erit, nisi ejusdem patris vigore coercita et disposita fuerit. Nam si
vel parum a sua sollicitudine torpuerit, quis potest dicere quomodo per
cogitationes, oculi, linqua, aures, et caetera organa insolescant? Domus
est conscientia,in qua pater iste habitans thesauros virtutum congregat,
propter quos ne domus effodiatur, summopere vigilatur. Fur autem non
unus est, sed multiplex, quia singulis virtutibus singula vitia
insidiantur. Principalis tamen fur diabolus intelligitur. Contra quem et
ejus satellites pater idem, si tamen non negligens fuerit, domum suam
forti custodia muniens, prudentiam in primo aditu constituat, quae
discernat quid sit admittendum, quid vitandum, quid excludendum. Secus
hanc fortitudo locetur, ut hostes, quos prudentia venire nuntiaverit,
repellat. Justitia sedeat in medio, ut sua cuique tribuat. Et quia qua
hora fur sit venturus nescitur, omni hora timeatur, et ne somnus peccati
subrepat, assidue vigilandum est. His ita dispositis introducere debet
prudentia aliquos nuntios, qui aliqua narrent quae ad exercitationem
valeant. Itaque nuntius mortis ingressum postulans admittitur. Qui
rogatus ut dicat qui sit, unde veniat, quid viderit, se respondit non
aliter quidquam dicturum, nisi summum fiat silentium. Quo impetrato sic
incipit: Ego sum timor mortis, et mortem vobis venire nuntio. Prudentia
loquitur pro omnibus, et interrogat sic dicens: Ubi est mors?
MEMORIA MORTIS. Scio quia non tardat venire, et prope est. Sed diem et
horam adventus ejus ego nescio.
PRUDENTIA. Et qui veniunt cum illa?
MEMORIA. Mille daemones ferentes secum libros grandes, et uncos ferreos
et igneas catenas.
PRUDENTIA. Quid praetendunt his omnibus?
MEMORIA. In libris scripta sunt omnia peccata hominum, et quorum ibidem
peccata scripta sunt, illos sui esse dicunt juris. Uncos ferunt, ut quos
sui esse juris convicerint, eorum animas violenter extrabant et ligatas
catenis in infernum pertrahant.
PRUDENTIA. Qualis est infernus? vel quid vidisti in eo?
MEMORIA. Infernus latus est sine mensura, profundus sine fundo, plenus
ardore incomparabili, plenus fetore intolerabili, plenus dolore
innumerabili. Ibi miseria, ibi tenebrae, ibi ordo nullus, ibi horror
aeternus, ibi nulla spes boni, nulla desperatio mali. Omnis qui est in
eo odit se et omnes alios. Ibi vidi omnia genera tormentorum, quorum
minimum est majus omnibus his tormentis quaecunque in hoc saeculo fieri
possunt. Ibi est fletus et stridor dentium (Matth. XXII), ibi transitur
a frigore nivium ad calorem ignium [nimium], et utrumque intolerabile.
Ibi omnes comburuntur et vermibus corroduntur, nec consumuntur. Vermis
quorum non moritur, et ignis non exstinguitur (Isai. LXVI). Nulla ibi
vox, nisi vae, vae habent, vae sonant, tortores diabolici torquent
pariter et torquentur, et eorum nunquam finis erit aut remedium. Talis
est infernus et millies pejor, et haec vidi in inferno et millies
pejora.
PRUDENTIA. Deus, quid faciemus? Nunc, fratres, audite consilium meum, et
date vestrum. Estote fideles, prudentes, et vigilate in orationibus
providentes bona non tantum coram Deo, sed etiam coram hominibus (I Cor.
VIII).
TEMPERANTIA. Praeoccupemus faciem ejus (Psal. XCIV), etc. Sobrii estote
et vigilate (I Petr. V), etc.
FORTITUDO. Cui resistite fortes in fide (ibid.). Confortamini in Domino,
induite vos armaturam Dei, loricam justitiae, scutum fidei, galeam
salutis. Assumite et gladium spiritus, quod est verbum Dei (Ephes. VI).
JUSTITIA: Sobrie, et juste, et pie vivamus (Tit. II). Sobrie in nobis,
juste ad proximum, pie ad Deum. Et quod nobis fieri nolumus, aliis non
faciamus, hoc enim justum est.
|
|
