CAP. XXIII. De nido turturis, id est fidelis animae in palma, id est arbore crucis per fidem passionis. Et quomodo palma portetur in manu victoris.

Ascendam in palmam, et apprehendam fructus ejus (Cant. VII). Palma juxta terram est gracilis et aspera, versus coelum grossior et pulchra. Est igitur ascensus difficilis, sed fructus dulcis. Minuitur ascendentis labor, dum fructus in arbore sentitur odor, difficultatem ascensus aufert dulcedo gustus. Palma est Christus, fructus ejus salus: Dic, inquit David, animae meae: Salus tua ego sum (Psal XXXIV); et: Gustate et videte quoniam suavis est Dominus (Psal. XXXIII). Spes salutis in ligno crucis. Ascende igitur in palmam, id est attende crucis victoriam. Per scalam siquidem crucis ascendes ad solium victoris. Tolle et tu crucem tuam, et sequere eum. Qui affligit carnem suam, tollit crucem suam.

Palma manum victoris ornat, et justus palmam victoriae in manu bene operando portat. Tria dicuntur esse, de quibus justus victoriam debet acquirere, scilicet mundus, caro, diabolus. Justus mundum vincit, cum eum suis oblectationibus contemnit; carnem superat, dum eam per abstinentiam domat; diabolo dominatur, et eum subjicit, cum eum a suis finibus expellit. Palmam igitur in manu gestat, qui de his tribus bene operando triumphat.