|
In bona significatione Libanus et cedrus quandoque ponuntur, sicut in
Canticis canticorum per Salomonem dicitur: Species ejus ut Libani,
electus ut cedri (Cant. V). Libanus est mons Phoeniciae terminus Judaeae
contra septentrionem. Arbores illius proceritate, specie et robore
caeterarum silvarum ligna praecellunt. Per montem Libani sane
intelligere possumus eminentiam virtutum. Terminus est Judaeae contra
septentrionem, ne diabolus mentes vere confitentium intret per
tentationem. Arbores illius proceritate, specie et robore alias arbores
praecellunt, dum quaelibet fideles animae proceritate desiderii, specie
castitatis, robore perseverantiae alias antecedunt. Per cedrum
intelligimus Christum. Haec est cedrus alta Libani, conformata hyssopo,
qui, cum esset sublimis, factus est humilis. De his dictum est per
Prophetam: Saturabuntur ligna campi, et cedri Libani quas plantavit,
illic passeres nidificabunt (Psal. CIII). Passeres sunt praedicatores.
Pulli sunt ii qui verbo praedicationis sunt procreati; nidus, quietae
mentis locus. In hac ergo cedro nidificant, qui tranquille vivendo, de
aeterna beatitudine non desperant. Sunt cedri Libani quas plantavit
Dominus Cedri libani sunt divites hujus mundi. Passeres sunt coenobiorum
rectores; pulli, discipuli; nidus, officinarum locus. In his cedris
passeres nidificant quia rectores animarum in possessionibus divitum
coenobia locant, ibi passeres clamare non cessant, ut sibi a Deo escam
quaerant. A Deo sibi escam quaerunt, qui verbis divini eloquii quasi
cibo satiari volunt. Die ac nocte clamitant, quia pro suis
benefactoribus toto nisu mentis Deum rogant. In nido tranquillae mentis
pennas contemplationis nutriunt, quibus ad praedictam cedrum, quanto
citius possint, advolare contendant. Circa ligna Libani volitant, quia
vitam seu mores vivorum sublimium scire desiderant. Ex his lignis Libani
Salomon ferculum fecisse legitur (Cant. III), quia Ecclesia de viris
sublimibus et infatigabilibus aedificatur. Sunt cedri quas non plantavit
Dominus. Non plantavit in propria voluntate, non dilatavit cupiditate.
Omnis autem plantatio, quam non plantavit Pater meus coelestis,
eradicabitur (Matth. XV). Hae cedri Libani sunt divites superbi. In his
nidificant herodii et accipitres (Psal. CIII), id est raptores. Nidos
componunt, quia in possessionibus divitum raptores munitiones
construunt. Pulli sunt complices raptorum seu ministri. Hae volucres in
cedris, ut rapiant, latent, quia raptores nocendi potentiam a
principibus perversis habent. Sed Dominus confringet cedros Libani
(Psal. XXVIII), id est divites mundi, quosdam per poenitentiam, quosdam
per vindictam. Per Poenitentiam, quia sicut vitulum Libani comminuet.
Comminuet sicut vitulum Libani (Psal. XXVIII), ad imitationem vitae
Christi, ut fiat vitulus sacrificiis aptus, ut carnem mortificet, et cum
Christo crucem portet. Per vindictam confringet alios, quia aeterno igni
reservabit concremandos. Praedicta cedrus succisa multum proficit. quia
Christus morte propria mundum redemit. Nisi enim granum frumenti cadens
in terram, mortuum fuerit, ipsum solum manet. Si autem mortuum fuerit,
multum fructum affert (Joan. XII). Cedrus ergo succiditur, dum Christus
moritur. Mors siquidem Christi multis profuit. Descendens enim ad
inferos captivam abduxit captivitatem; surgens a mortuis, et ascendens
ad coelos, spem resurgendi morientibus dedit. Quid enim prodesset misere
vivere, tribulationibus concuti, ad extremum mori, nisi sequeretur spes
resurgendi? Et quid prodesset resurrexisse, nisi fides constans esset
hominem immortalem, absque supplicio, sine fine manere? Similiter cum
cedrus, quam plantavit Dominus, succiditur, multum proficit, quia ad
aeternae beatitudinis aedificium transfertur. Si autem cedrus, quam non
plantavit Dominus, succisa fuerit, non minimae utilitatis erit, quia
quae nullum fructum ferebat in Libano, id est in saeculo, pondus
aedificii succisa sustinet in spirituali templo. Ita dico, si cedri
superbiam succidas, per poenitentiam. Si vero per vindictam succidas,
gehennae incendiis illam concremandam in perpetuum servas.
|
|
