CAP. XXIX. De vigilia passeris, idest monachi nuper conversi.

Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto (Psal. CL). Locum manendi in domo fidei passer invenit, et qui prius instabilis fuerat, ne ab accipitre rapiatur, vigilare non cessat. Sic a quolibet fideli agitur, ne a diabolo raptus teneatur. Vigilat sibi per custodiam, vigilat proximo per doctrinam. In tecto passer habitat, ut a terrenis longe fiat. In domo manet, in tecto residet, qui fidei firmitatem tenet, de culmine virtutum subjectos docet. Ecce quomodo passer, qui prius ad montem perfidiae transmigrare consueverat, nunc pro veritate fidei vigilans, de excelso clamat. Qui ideo dicitur solitarius, quod a terrenis desideriis procul sit remotus.